نویسنده: فرهاد شیری

یک سال دیگر از ورزش کردستان و رویدادهای تلخ و شیرین آن گذشت؛ سال 1403 با تمام بلندی و پستی‌ها، شکست‌ها و پیروزی‌ها به ایستگاه آخر نزدیک شد و هفته نامه «به هیز» هم از این قاعده مستثنی نیست.
سال گذشته را با برگزاری جشنواره مردمی انتخاب برترین‌های ورزش کردستان از نگاه مخاطبین به هیز برای اولین بار آغاز کردیم، تجربه نسبتاً موفق و به زعم مخاطبین وفادار این نشریه فرایند برگزاری در سطح ملی بود اما از نظر گردانندگان به هیز می‌شود بهتر از این هم اجرا کرد به شرط آنکه مدیران ورزش و حتی غیر ورزشی‌ها، چنین جشنواره ای را به معنای واقعی مردمی بدانند تا متعلق به چند نام در نشریه!
رسانه برای مردم است و مردم سرمایه های اصلی آن هستند! همچون سازمان ورزش که عموم مردم مخاطب حقیقی آن است و اگر مردم همراه نباشند به جایی نخواهند رسید!
اما اگر بخواهیم از حواشی ورزش کردستان در سال گذشته قلم بزنیم که باید یک کتاب نوشت نه به خاطر ضعف‌هایش بلکه به جهت آنکه همواره معتقدیم ورزش بدون چالش اصلاً معنی ندارد و بر همین اساس است که بی تعارف با رعایت عدالت و اصل بی طرفی هر آنچه که از چارچوب مدیریت ورزش فاصله گرفته را تذکر دادیم، گفتگو کردیم و به رشته تحریر درآوردیم تا شاید در درمان دردی از هزاران درد ورزش دیارمان نقشی ایفا کرده باشیم.
لذا نمی‌خواهیم به گذشته نه چندان دور برگردیم و تلخی‌ها را یادآوری کنیم اما هر چقدر از شیرینی‌ها و آن روی سکه ورزش کردستان یاد کنیم به نظر کم گفتیم چون لذت بخش است آن زمان که مبین عظیمی تاریخ ساز کشتی کردستان لقب می‌گیرد، تکواندوکاران با مربیگری بی ادعایی چون مهری شعبانی یکی پس از دیگری بر سکوی افتخار می‌ایستند، شاگردان اسعدی امجدی و پاریزه ری‌ها در سنندج و وارو انرژی در مریوان برای اولین بار در لیگ دسته یک ماندگار می‌شوند، سامان ملایی موفق به ثبت نام جوانان آبیدری در جدول لیگ برتر سال بعد هم می‌شود و یا شاگردان گودرزی بعد از 15 سال برای بسکتبال کردستان سوپر لیگی دیگری خلق می‌کنند و یا کژان رستمی و امیر زمانپور رکورد شکنی می‌کنند و عازم رقابت جهانی می‌شوند. کیژان مقصودی هم بماند که در آسیا همچنان نام آوازه است.
بی انصافی است در میان مدال‌آوران رشته های المپیکی کردستان نامی از ورزشکارانی چون نسیبه شهبازی؛ محمد زارعی، میلاد محمدی و رؤیا بیگ پور از قشر توان یابان نبریم که برای ایران و کردستان افتخار آفریدند.
خلاصه چنین نمونه‌هایی را تکرار و یادآوری کردیم تا برخی فکر نکنند به هیز فقط منتقد است بلکه در 33 شماره منتشر شده سال 1403؛ همواره برترین‌ها را به حکم همان رسالت رسانه ای تیتر اصلی زدیم تا نیمه خالی و پُر ظرف ورزش کردستان را با هم دیده باشیم.
چه کنیم که قلم نگارنده در کنار این‌چنین افتخاراتی نمی‌تواند از برخی ضعف‌های مشهود به آسانی عبور کند؛ تنها جهت یادآوری مدیران ارشد ورزش استان؛ بهتر است دیگر درجا نزنیم، قطار ورزش قهرمانی را به راه بیندازید؛ من را به ما تبدیل کنید؛ تیم سازی کنید، تصمیم درست بگیرید و برای اجرا درنگ نکنید.
موفقیت ورزش کردستان باید از بازی‌های کشورهای اسلامی آغاز و در ناگویا ادامه پیدا کند، این همان راهبرد وزارت ورزش نیز هست پس اگر می‌خواهید خودی نشان دهید این گوی و این میدان!
پیشنهاد دیگر به رسم مرسوم به هیزی‌ها؛ مدیران ورزش به ویژه در طول یک دهه گذشته هرگز از نگاه ویژه استانداران به عنوان نماینده دولت‌ها در کردستان به سود ورزش استان استفاده چندانی نکردند، ساده بخواهیم بیان کنیم از این نگاه بیشتر برای بقا بر کرسی ریاست تلاش کردن تا برای ایستادن چهره های شاخص بر سکوهای بین‌المللی؛ لذا اکنون که استاندار دولت چهاردهم عزم خود را برای توسعه زیرساختی و قهرمانی ورزش کردستان جزم کرده و چراغ اول را با آغاز عملیات پایانی میراث گذشتگان یعنی سالن شش هزار نفری روشن کرده و وعده خود را به پایان سال نرسیده عملیاتی کرده، درنگ جایز نیست و شما مطالبه گر باشید البته با عمل؛ که به عمل کار برآید…!
ادامه پیشنهاد اینکه در یادداشت‌های هر سال از راهبرد گفتیم و نوشتیم؛ واقعیت نمی‌دانیم این کلیدواژه چه مشکلی دارد که مدیران ادوار مختلف ورزش کردستان آن را نمی‌پسندند، افق، چشم انداز، طراحی، استراتژی و یا هر چه بجز واژه راهبرد! بپسندید و بپذیرید دوران خلق الساعه ای عمل کردن، روابط را جایگزین ضوابط کردن گذشته و باید به معنای واقعی کلمه مدیریت کرد!
اکنون که هم مدیران ساختمان سئول و هم مدیران استانی، موافقین تیم مدیریتی فعلی و حتی مخالفین نیز بر ارتقای جایگاه ورزش قهرمانی و عملیاتی کردن برنامه‌هایی برای نمایش ورزشکاران مستعد در عرصه های ملی و بین‌المللی از سوی دستگاه ورزش استان تأکید دارند پس 1404 را باید از اکنون تحویل شده دانست و فرصت را از دست نداد. اینکه آیا ما می‌مانیم یا شما مسئله نیست، اصل بر برنامه ریزی سیستمی و تعریف فرایندی نظامند برای حوزه ورزش قهرمانی کردستان بر اساس همان آمایش سرزمین است، بماند این سند چه زمانی تحویل ما دهند، بدون شک اهالی فن و کارشناسان ورزش استان متوجه هستند کجا هستیم، چه داریم، به کجا می‌خواهیم برسیم و چگونه برسیم؟ و همچنان تأکید این رسانه بر غنیمت شمردن زمان و فرصت‌هاست و صد البته تکرار این موعظه کوتاه سعدی شیرازی…
«به عمل کار بر آید به سخندانی نیست»