یاسام؛ آبروریزی یا آبرو‌داری؟

فوتبال بانوان کردستان با سابقه‌ای طولانی، حدود دو دهه است که در سطح اول فوتبال کشور حضور دارد. این حضور از زمان آغاز لیگ برتر فوتبال بانوان (با نام کوثر) در سال ۱۳۸۶ آغاز شد و کردستان در ۱۷ دوره برگزاری لیگ، در ۱۳ دوره از آن شرکت داشته است. این استان یکی از باسابقه‌ترین و مطرح‌ترین استان‌ها در فوتبال بانوان به شمار می‌رود.
ثمره‌ی این پیشینه‌ی طولانی‌مدت، معرفی بازیکنان توانمندی چون سرشین کمانگر، فاطمه مخدومی، زهره جلالی، سمیرا محمودپور و دیگران به فوتبال کشور و تیم‌های ملی بوده است.
در طول این ۱۳ دوره، تیم فوتبال بانوان کردستان تحت حمایت اسپانسرهای متعددی از جمله شهرداری سنندج، راه‌یاب ملل مریوان، وچان کردستان، آذرخش، زارع باتری، کانی و ایستا فعالیت کرده است. بهترین عنوان کسب‌شده مربوط به سال ۱۳۹۹ است؛ زمانی که این تیم با نام «وچان» موفق به کسب مقام نایب‌قهرمانی لیگ برتر شد.
بزرگ‌ترین چالش تیم، همچون سایر تیم‌های ورزشی استان، مشکلات مالی و نبود اسپانسر پایدار بوده است؛ عاملی که باعث شده تیم در طول فعالیت خود با هفت نام مختلف در لیگ حضور یابد. با این حال، در دورانی که شرکت «راه‌یاب ملل» به مدت سه فصل اسپانسر تیم بود، مشکلات مالی تا حد زیادی برطرف شد و تیم در سال ۱۳۹۷ موفق به کسب مقام سوم لیگ کوثر شد.
حضور متوالی ده‌ساله‌ی تیم کردستان با تلاش و مدیریت نام‌های آشنایی چون شرمین رحمتی و فاطمه صادقی ممکن شد. تا این‌که در فصل گذشته، اسپانسری ناشناخته اما از نظر مالی قدرتمند به نام «ایستا» وارد عرصه‌ی تیم‌داری در استان شد و فعالیت خود را با تیم بانوان آغاز کرد. این حضور با حواشی و حرف و حدیث‌های فراوانی همراه بود و علیرغم وعده‌ها، در عرصه‌ی مدیریت و نتیجه‌گیری ناموفق عمل کرد. این اسپانسر همان‌گونه که یک‌باره وارد فوتبال بانوان استان شد، به همان سرعت نیز از آن خارج شد.
یک ماه پیش از آغاز فصل جاری، مالکان تیم ایستا اعلام کردند که تمایلی به ادامه‌ی تیم‌داری در کردستان ندارند و امتیاز تیم را با دریافت مبلغی معادل هزینه‌های انجام‌شده، به هر خریدار علاقه‌مند در استان واگذار خواهند کرد؛ امری که از همان ابتدا مشخص بود خریدار مناسبی نخواهد داشت.
در شرایطی که انتظار می‌رفت لیگ برتر فوتبال بانوان بدون نماینده‌ای از کردستان آغاز شود، تنها یک هفته مانده به شروع لیگ مشخص شد علیرضا غلامی، فعال ورزشی در رشته‌ی زورخانه‌ای و رئیس هیأت شمشیربازی، امتیاز تیم «تام اصفهان» را خریداری کرده و فرسید زندی، رئیس سابق هیأت فوتبال سنندج، را به‌عنوان مدیرعامل معرفی کرده است. به این ترتیب، فوتبال بانوان استان با نام جدید و ناشناخته‌ی «یاسام کردستان» در لیگ برتر حضور یافت.
باشگاه یاسام که پیشینه و مجوز فعالیتش برای کسی روشن نبود، در نقش ناجی فوتبال بانوان ظاهر شد. این تیم به دلیل فرصت اندک، نتوانست در جذب بازیکنان به اهداف مورد نظر برسد؛ ازاین‌رو، ترکیب تیم عمدتاً از بازیکنان تام اصفهان تشکیل شد. فرزانه نصری، مربی تیم تام، به‌عنوان سرمربی جدید منصوب شد و بیش از ۱۰ بازیکن آن تیم را نیز با خود به یاسام آورد.
مسابقات با این شرایط آغاز شد و هرچه از بازی‌ها گذشت، عملکرد بسیار ضعیف نماینده‌ی کردستان نگرانی جامعه‌ی ورزشی را برانگیخت. در این شرایط، مسئولان تیم در صدد جبران مافات برآمدند و با تغییراتی در کادر فنی، از جمله عزل سرمربی و تعدادی از بازیکنان، تلاش کردند اوضاع را سامان دهند.
اما در جریان تعطیلات نیم‌فصل، حواشی و مشکلات نگران‌کننده‌ای از وضعیت این تیم علنی شد؛ از جمله عدم پرداخت حقوق بازیکنان و کادر فنی، نبود امکانات رفاهی، و انتشار گسترده‌ی این موضوعات در رسانه‌ها. برخی نیز پا را فراتر گذاشته و مسائل اخلاقی را به آن افزودند. هرچند مدیرعامل باشگاه تمام اتهامات را در یک نشست تقریباً رسانه‌ای به‌شدت تکذیب کرد، اما بُعد رسانه‌ای ماجرا تا جایی گسترش یافت که برخی شبکه‌های معاند ماهواره‌ای نیز از آن سوءاستفاده کردند.
مشکلات متعدد و منحصربه‌فرد یاسام تا جایی پیش رفت که مدیرعامل تیم هفته‌ی گذشته به‌طور رسمی انصراف از ادامه‌ی مسابقات را اعلام کرد؛ اما در کمال ناباوری، بازی این تیم مقابل خاتون بم رسانه‌ای شد. دیداری که به دلیل مواردی چون خط‌کشی نامناسب زمین و نبود آمبولانس برگزار نشد و باز هم حواشی تازه‌ای را رقم زد.
وضعیت اسفبار تیم فوتبال یاسام در شأن پیشینه‌ی فوتبال بانوان کردستان نیست. اگر ورود مسئولان باشگاه یاسام به عرصه‌ی تیم‌داری را تلاشی برای کمک به فوتبال بانوان بدانیم، بدون تردید باید این اقدام را در روزهایی که بانوان فوتبالیست کردستانی پناه و مأمنی نداشتند، اقدامی شایسته دانست. اما نباید از این نکته غافل شد که ادامه‌ی وضعیت فعلی پیرامون یاسام به‌تدریج به یک آبروریزی بزرگ منتهی می‌شود. چاره‌ی کار را باید هرچه سریع‌تر و به‌صورت فوری مسئولان ورزش استان ـ از اداره‌کل ورزش و جوانان تا هیأت فوتبال و حتی دستگاه‌های نظارتی ـ بیندیشند.
اما سؤال اصلی این است که وقتی از نظر مالی، مدیریتی و بازیکن شرایط لازم برای تیم‌داری در لیگ برتر فوتبال بانوان را نداریم، چرا باید به هر قیمتی در این رقابت‌ها حضور داشته باشیم و با آبروی فوتبال بانوان کردستان بازی کنیم؟