به‌هیز – پایگاه خبری ورزش کردستان

دسته: گفتگو

  • هندبال کردستان نیازمند تزریق نیروی انسانی جوان

    هندبال کردستان نیازمند تزریق نیروی انسانی جوان

    حضور همراه با موفقیت در عرصه های مختلف ورزشی برای هر فردی اعم از ورزشکار و مربی تا داور و قهرمان نیازمند داشتن اراده، همت مضاعف و برنامه ریزی برای رسیدن به قله است، چه بسا افرادی که نه تنها در عمل بلکه در علم ورزش نیز سرآمد منطقه و کشور بوده و مصداق عینی خواستن و توانستن هستند.
    عرفان شکیبا را می‌توان نمونه بارز اراده همراه با تلاش و پشتکار مثال زدنی نام برد، جوان 26 ساله سنندجی که از زمان تحصیل در هنرستان تندرستی تصمیم به ارتقا و پیشرفت در زمینه علمی ورزش را گرفت و در کنار آن با توجه به هندبالیست بودن، در وادی قضاوت و داوری هندبال وارد شد و از قضا در هر دو عرصه نیز به موفقیت‌های قابل تحسین و تقدیری دست پیدا کرد.
    وی توانست بعد از اخذ لیسانس تربیت بدنی، کارشناسی ارشد را با گرایش آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی در دانشگاه بوعلی سینا به پایان برساند و سپس علی رغم قبولی در مرحله اول آزمون کنکور دکترا در سال اول اما در مرحله دوم و مصاحبه نتوانست به دانشگاه مدنظرش راه پیدا کند! عرفان ناامید نشد و تلاش کرد و امسال در یکی از سخت‌ترین گرایش‌های تحصیلی یعنی حرکات اصلاحی دانشگاه تهران موفق به کسب رتبه اول شد بنام اولین کردستانی با چنین رتبه ای در مقطع دکترا مشغول به تحصیل شد.
    همان‌طور که اشاره شد عرفان شکیبا در داوری هندبال نیز موفق به کسب مدارج عالی شد و هم اکنون به همراه صلاح کریمیان دیگر داور سنندجی در لیگ برتر کشور قضاوت می‌کنند.
    فرصتی ایجاد شد تا با یکی از چهره های اخلاق مدار ورزشی و جوان آینده دار در حوزه علوم ورزشی گفتگویی داشته باشیم و بیشتر با او آشنا شویم.
    ورزش را از چه سالی و با چه رشته ورزشی شروع کردید؟
    وقتی که 10 ساله بودم در مدرسه رشته های مختلف را بازی می‌کردم اما به دلیل جذابیتی که هندبال داشت جذب این رشته شدم و آقای عبداله احمدی به عنوان اولین مربی من، تشخیص داد برای هندبال مستعد هستم و من هم این رشته را انتخاب کردم و زیر نظر مربیان چون بختیار احمدی، جمال قادریان زاد و سعید مردوخی هندبال را ادامه دادم.

    به عنوان بازیکن هندبال در مسابقات کشوری حضور داشته‌اید؟
    بله، در رده سنی نوجوانان و جوانان و تیم آموزشگاهی با تیم منتخب استان چندین سال در مسابقات منطقه ای و کشوری حضور داشته‌ام بعد از به علت ورود به عرصه داوری بازی در هندبال را کنار گذاشتم.

    چه شد که داوری هندبال را انتخاب کردید؟
    سال 92 یک دوره داوری هندبال به مدرسی سید ظاهر ابراهیمی و هیوا کابله سوری در سنندج برگزار شد که من هم به علت علاقه ای که به داوری داشتم به همراه صلاح کریمیان در این دوره حضور پیدا کردیم و برای اولین بار سال 94 رقابت‌های دسته دو باشگاه‌های کشوری را با درجه سه داوری قضاوت کردیم، سال 96 در خرم آباد موفق به اخذ داوری درجه دوم شدیم، سال 98 در گچساران دوره داوری درجه یک را طی کردیم و بالاخره سال 1401 مدرک داوری ملی را در اصفهان اخذ کردیم.
    شرایط کسب مدرک داوری بین‌المللی هندبال چگونه است؟
    هر ساله فدراسیون هندبال آسیا دوره بین‌المللی را برگزار می‌کند که به هر کشور چند سهمیه می‌دهد و در ایران هم از افراد واجد شرایط آزمون می‌گیرند و نفرات برتر را به این دوره ها اعزام می‌کنند که امیدواریم روزی نوبت ما هم برسد بتوانیم مدرک بین‌المللی داوری هندبال را کسب کینم.

    اولین قضاوت خارج از استان خود را به یاد دارید؟
    بله، سال 94 بود در مسابقات منطقه ای نوجوانان به میزبانی شهرستان جوانرود قضاوت کردیم و سال بعد هم در رقابت‌های منطقه ای جوانان داور بودیم که ناظر مسابقات مصطفی بابا ملکی ما را به فدراسیون جهت قضاوت مسابقات کشوری معرفی کرد. در همان سال رقابت‌های کشوری دسته دوم هندبال را در خرم آباد قضاوت کردیم و بعد از آن در گردونه مسابقات کشوری و لیگ قرار گرفتم و این امر هم تا کنون ادامه دارد.

    از چه سالی وارد داوری لیگ برتر شدید؟
    من به همراه صلاح کریمیان سه فصل است در لیگ برتر هندبال سوت می‌زنیم و امسال هم از شش هفته لیگ در سه هفته بازی تیم‌ها را قضاوت کرده‌ایم. اما نکته قابل توجه اینکه سال گذشته در لیگ برتر نوجوانان 17 بازی را سوت زدیم که یک رکورد محسوب می‌شد.

    مهم‌ترین داوری که انجام داده‌اید؟
    در اکثر مسابقات متمرکزی که حضور داشته‌ایم بازی فینال را قضاوت کرده‌ایم اما سال گذشته مسابقه فینال نوجوانان کشور که بین دو تیم دهدشت و اصفهان بود یکی از مهم‌ترین داوری‌های ما بود.

    به عنوان مسئول کمیته داوران هیأت هندبال کردستان از وقتی که این مسئولیت را قبول کرده‌اید، داوری هندبال استان نسبت به گذشته چه تغییری کرده است؟
    حدود دو سال است این مسئولیت را بر عهده داریم که در این مدت تلاش کردیم هم تعداد داوران و هم سطح کیفی داوران هندبال استان را ارتقاء دهیم، در گذشته اکثر داوران هندبال در سطح استان فعال بودند یعنی فقط در این سطح رقابت‌ها قضاوت می‌کردند و هیچ کاری برای به روز کردن داوران انجام نشده بود، بعد از قبول مسئولیت کمیته داوران با الگو گرفتن از استان اصفهان ما هر هفته یک روز را به عنوان سه شنبه داور هندبالی گذاشته‌ایم که داوران ما با تمرین کار عملی قضاوت را انجام می‌دهند نکات به روز داوری را به آن‌ها انتقال می‌دهیم. سال گذشته کلاس داوری درجه سه هندبال را برگزار کردیم و با استقبال شهرستان‌ها مواجه شد به طوری که از بانه که تا کنون داور در بخش بانوان نداشتیم چند نفر بانه ای در کلاس حضور داشتند.

    در حال حاضر چند داور فعال هندبال در استان داریم؟
    یکی از اقدامات ما تمرکز زدایی داوران از مرکز استان بود که تا حدودی موفق عمل کردیم در چند شهرستان کوبل داوری داریم، در حال حضور 4 کوبل داوری آقایان و 4 کوبل در بخش بانوان در استان فعال هستند و چون برخی هیأت های شهرستانی ساماندهی نشده‌اند و هیأت فعالی ندارد نتوانسته ایم داوران این شهرستان‌ها را فعال کنیم برای نمونه مریوان و سقز باید کوبل داوری داشته باشد اما متأسفانه چون هیأت هندبال فعالی ندارند در نتیجه فاقد داروی هستند.

    در مورد کوبل داوری هندبال صحبت کنید.
    داوری در هندبال نسبت به رشته های دیگر متفاوت است. 2 نفر که به عنوان کوبل داوری انتخاب می‌شوند در همه مسابقات با هم هستند و شما نمی‌توانید در مسابقه دیگر یکی از آن‌ها را تغییر دهید! یعنی کوبل شکسته نمی‌شود حتی در تشکیل کوبل داوری اولویت اصلی این است که آن 2 نفر دوقلو یا همسایه یا در نهایت هم شهرستانی باشند یعنی کوبل داوری هندبال نداریم که 2 نفر از 2 شهرستان متفاوت باشند.

    حضور تیم هم استانی برای داوران هندبال مفید است یا مضر؟
    شاید اکثر افراد بگویند این امر بی تأثیر است اما به نظر من تیم هم استانی در مسابقات برای داوران آن استان مانع است به طور مثال ما در اصفهان داوران بسیار خوبی داریم اما چون سه تیم اصفهانی در لیگ برتر حضور دارند عملاً آن‌ها در هفته سه بازی لیگ را از دست می‌دهند و یا همین مسابقات مرحله رفت لیگ دسته یک که در سنندج برگزار شد به خاطر حضور نماینده استان ما نتوانستیم در این رقابت‌ها قضاوت کنیم. اما با این اوصاف حضور نماینده استان در لیگ‌های کشوری برای پیشرفت هر رشته ورزشی لازم و ضروری است.

    به نظر شما یک داور هندبال چه ویژگی باید داشته باشد؟
    به نظر من دانستن زبان انگلیسی برای داوران یک شرط مهم است که بتوانند علم خود را به روز کند، آمادگی جسمانی بالا یکی دیگر از شاخص‌های مهم داوری است آشنایی با علم روانشناسی جهت برقراری ارتباط با بازیکنان و داشتن تحصیلات دانشگاهی هم از ویژگی‌های یک داور خوب هندبال می‌تواند باشد.

    چه خاطرات تلخ و شیرینی از داوری دارید؟
    اولین مسابقاتی که با مدرک داوری درجه سه لیگ دسته دوم را قضاوت کردیم و همچنین سوت زدن مسابقات فینال از خاطرات شیرین داوری ما است. اما سال گذشته در مسابقات لیگ جوانان کشور در همان دقیقه اول بازی اتفاقی افتاد که یکی از بازیکنان از ناحیه سر دچار خونریزی شد تا آخر بازی در فکر سلامتی آن بازیکن بودیم به همین علت تمرکز لازم را نداشتیم در نهایت نتوانستیم قضاوتی خوبی انجام دهیم که خاطره تلخی را برای ما رقم زد.

    هدف نهایی شما در داوری هندبال؟
    قضاوت در مسابقات بین‌المللی و جهانی هدف نهایی من است.

    به نظر شما وضعیت کلی هندبال استان چگونه است؟
    هر چند در حال حاضر نیروهای جوانی در هندبال استان فعالیت می‌کنند اما به نظر من کمبود نیرو یکی از مشکلات اصلی هندبال کمبود نیروی انسانی است. افرادی هستند به ظاهر فعال اما از دور ایستادند فقط نظر می‌دهند یعنی عملاً هیچ کاری انجام نمی‌دهند و اکثر نظرات آن‌ها مخرب است در کنار آن هم اکثر هیأت های شهرستانی غیر فعال هستند و در مسابقات استانی حضور پیدا نمی‌کنند که این یک معضل است باید چاره ای برای حل آن پیدا کرد.

    به نظر شما چرا اکثر هیأتهای شهرستانی هندبال فعال نیستند؟
    برخی از شهرستان‌ها به علت نبود سالن، سانس تمرین و عدم همکاری اداره ورزش و جوانان شهرستان‌ها غیر فعال هستند که باید اداره ورزش آن شهرستان توجه ویژه برای حل این مشکل داشته باشند. اما با وجود رئیس هیأتی چون عرفان سعیدی آینده خوبی در انتظار هندبال استان است

    سخن پایانی؟
    از شما تشکر می‌کنم که این بستر را فراهم کردید که صحبت‌های ما به مسئولین برسد. ما در استان استعدادهای فراوانی در همه رشته های ورزشی داریم که اگر مسئولین حمایت کنند شاهد اتفاقات مثبتی حوزه ورزش استان خواهیم بود. از عرفان سعیدی رئیس تلاشگر هیأت هندبال تشکر می‌کنم و از اداره کل ورزش جوانان درخواست می‌کنم حامی رشته جذاب هندبال باشند تا بتوانیم بیشتر از گذشته نام هندبال کردستان را در کشور مطرح کنیم.

  • تلاش و تکرار رمز ایستادن بر سکوی قهرمانی پرورش اندام

    تلاش و تکرار رمز ایستادن بر سکوی قهرمانی پرورش اندام

    ورزش را از چه رشته ای شروع کردید؟
    در سن 6 سالگی با فوتبال ورزش را شروع کردم و تا رده نوجوانان هم فوتبال را ادامه دادم و حتی به همراه نماینده استان در لیگ نوجوانان کشور سابقه بازی دارم.

    مربی و هم دوره ای شما در فوتبال چه کسانی بودند؟
    مربی من در فوتبال آقای عابد احمدی بود و با بازیکنان چون نیما درودی و آرمین سبحانی هم بازی بودم.

    تا چه سالی در فوتبال فعالیت داشتید؟
    من تا سال 90 فوتبال بازی می‌کردم اما به علت اینکه بدن خیلی ضعیفی داشتم به رشته بدن‌سازی رو آوردم با قد 180 سانتی متر و وزن 64 کیلوگرم بدن‌سازی را شروع کردم و اکنون بعد از 12 سال تمرین مداوم به 86 کیلو رسیدم.

    در رشته بدن‌سازی زیر نظر چه مربی تمرین می‌کردید؟
    در سنندج مربی به خصوصی نداشتم تا سال 99 تمرینات خود را بر اساس مطالعه و تجربیات که کسب کرده بودم انجام می‌دادم، ولی بعد از آنکه تصمیم گرفتم در مسابقات شرکت کنم از حدود سه سال قبل زیر نظر نیما خان‌زاده در تهران تمریناتم را ادامه دادم.

    اولین مسابقه رسمی که شرکت کردید؟
    من در هیچ یک از مسابقاتی که در استان کردستان برگزار شده شرکت نکرده‌ام، سال 400 برای اولین بار در مسابقات کشوری نچرال شرکت کردم و بعد از حدود دو سال تمرین فشرده در اوایل امسال در چند مسابقه استان تهران حضور داشتم و موفق به کسب عنوان قهرمانی در وزن خود شدم، به نظر من مسابقات استان تهران یکی از با کیفیت‌ترین مسابقات است که در حد مسابقات قهرمانی آسیاست.

    از نحوه ورود خود به تیم ملی فیزیک صحبت کنید؟
    در مرداد ماه سال جاری مسابقات انتخابی تیم ملی به میزبانی اردبیل برگزار شد که من در دسته پنج فیزیک موفق به کسب عنوان قهرمانی شدم و به اردوی تیم ملی جهت حضور در مسابقات قهرمانی آسیا دعوت شدم.

    برای اولین بار نیز مسابقات قهرمانی آسیا را تجربه کردید؟
    بله، بعد از حضور در چند مرحله اردوی تیم ملی با نظر کمیته فنی در شهریور ماه امسال به رقابت‌های قهرمانی آسیا در لبنان اعزام شدم که عنوان دوم و مدال نقره این مسابقات را به دست آوردم.

    در مورد رقابت‌های جهانی اسپانیا صحبت کنید؟
    بعد از مسابقات قهرمانی آسیا چون رژیم غذایی خود را شکسته بودم و حدود 12 کیلوگرم اضافه وزن داشتم به همین دلیل قصد نداشتم در مسابقات انتخابی شرکت کنم اما با اصرار مربی‌ام در رقابت‌های انتخابی تیم ملی که به میزبانی تهران برگزار شد دوباره مقام اول کشور را کسب کردم بعد از سی روز اردو به عنوان یکی از ملی پوشان کشور به اسپانیا اعزام شدم که متأسفانه عنوان پنجم جهان را به دست آوردم.

    از نتیجه ای که در مسابقات جهانی کسب کردید راضی هستید؟
    من قصد توجیه ندارم ولی متأسفانه فدراسیون جهانی قوانین نانوشته ای دارد که برای ایجاد انگیزه در میان همه شرکت کننده ها مدال‌ها را در بین کشورهای مختلف تقسیم می‌کنند! قبل اعزام نفرات برتر مربیان تیم ملی به من تبریک گفتند چون اطمینان داشتند روی سکو هستم اما وقتی نتیجه اعلام شد سه داور عنوان اولی را به من دادند و سه داور مقام ششم! که أرای ضد و نقیضی بود و متأسفانه در نهایت مقام پنجم را به من دادند. به نظر من داوری مسابقات جهانی از سطح بسیار پایینی برخوردار بود.

    نحوه تمرینات شما به چه شکل است؟
    در فصل مسابقات روزانه سه جلسه تمرین می‌کنم که شامل دو جلسه وزنه و یک جلسه تمرینات هوازی است. در سال جاری حدود 5 ماه در رژیم غذایی صد در صد بودم و به طور تقریبی روزی حدود یک میلیون تومان هزینه می‌کردم.

    پرورش اندام یک ورزش سخت و هزینه بردار است در این مدت که مقام دوم آسیا و عنوان پنجم جهان را کسب کردید، چه حمایتی از شما صورت گرفت؟
    در پنج ماه گذشته من بیش از 150 میلیون تومان هزینه کردم، بعد از برگشت از کسب مدال نقره آسیا، اداره کل ورزش و جوانان قول داد 30 میلیون تومان به من پرداخت کند که بعد بارها پیگیری در نهایت بعد از مسابقات جهانی 20 میلیون به من دادند که در مقابل هزینه های که خودم متحمل شدم بسیار کم است. من اولین ملی پوش پرورش اندام کردستان هستم که مدال آسیایی و حضور در مسابقات جهانی را تجربه کرده است و 2 مدال طلا کشور را کسب کردم، اما هیچ حمایت مادی و معنوی از من نشد و حتی سرپرست سابق هیأت بدن‌سازی استان به من توهین کرد! با این وضعیت نباید انتظار پیشرفت این رشته در کردستان را داشت.

    به نظر شما ورزشکاران کردستانی برای رشته پرورش اندام مستعد هستند؟
    بله، ورزشکاران مستعد زیادی در استان حضور دارند اما این رشته ورزشی سخت و هزینه بردار است که باید برای آن از جیب خود خرج کنید و یک سری که مستعد هستند نه تلاش می‌کنند و نه هزینه می‌کنند و نه از سوی متولیان حمایت می‌شوند به همین علت در استان شاهد ورزشکاران قهرمان کمی در رشته بدن‌سازی هستیم. به نظر من بدن‌سازی سخت‌ترین رشته ورزشی دنیاست که برای موفقیت در آن باید سال‌ها تلاش کنید و البته از نظر ژنتیک هم باید مستعد باشید.

    مشکل اصلی رشته بدن‌سازی کردستان چیست؟
    بدن‌سازی یک رشته خاص است که با ورزش‌های دیگر خیلی متفاوت است به همین علت هم کسب عنوان در این رشته خیلی است با این شرایط سخت یکی مثل من که با زحمت و تلاش توانسته‌اند مدال آسیایی کسب کنم، هیأت چه حمایتی از من کرده است؟ چرا نباید از تجربیات من از حضور در مسابقات آسیایی و جهانی برای پیشرفت این رشته استفاده نکنند؟ متولیان این رشته می‌توانستند با برگزاری یک سمینار تجربیات من را به ورزشکارانی که می‌خواهند به صورت حرفه ای این رشته را ادامه دهند، استفاده کنند اما متأسفانه هیأت بدن‌سازی و پرورش اندام استان حتی یک بار هم من را به دفتر هیأت دعوت نکردند!

    برنامه آینده و هدف شما چیست؟
    من تازه از مسابقات جهانی برگشته‌ام در حال استراحت هستم، مسابقات جهانی 2024 سال آینده به میزبانی تهران برگزار می‌شود و هدف من حضور در این مسابقات و کسب مدال است و شاید هم در مسابقات بین‌المللی جایزه دار شرکت کنم اما در نهایت هدف اصلی من حضور در مسابقات مستمر المپیا است.
    الگوی شما در بدن‌سازی چه کسی است؟
    در رشته فیزیک محمد کاشانکی الگوی من است که اولین ورزشکار ایرانی بود که در رشته فیزیک مجوز حضور در مستر المپیا را کسب کرد.

    چه تعریفی از رشته فیزیک دارید؟
    به خاطر اینکه دارو و استرویدهای کمتری در بدن‌سازی مصرف شود از سال 93 رشته فیزیک را وارد بدن‌سازی کردند که بدن در این ورزش بیشتر سالم است و داری حجم کمی می‌باشد به واقع بدن مدلینگ و تناسبی است.

    سطح دانش مربیان بدن‌سازی کردستان در چه سطحی است آیا می‌توانند ورزشکار ملی پوش تحویل دهند؟
    مربیان توانمند انگشت شماری در این رشته فعالیت می‌کند که می‌توانند ملی پوش هم تحویل دهند اما متأسفانه ورزشکاران به مربیان خود اعتماد نمی‌کنند و به این باور نرسیده‌اند که این مربیان می‌توانند تا سطح ملی آن‌ها را هدایت کنند. باید در بدن‌سازی سرسخت باشید چون موفقیت در این رشته زمان بر است نیاز به تداوم دارد.

    از خاطرات تلخ و شیرین ورزشی خود بگویید؟
    یکی از حسرت‌های ورزشی من این است هر چند مستعد بودم اما نتوانستم فوتبال را به صورت حرفه ای ادامه دهم چون تجربه یک ورزشکار حرفه ای را نداشتم تا به صورت اصولی فوتبال خود را ادامه دهم. قهرمانی مسابقات استان تهران شیرین‌ترین خاطره ورزشی من است که از مدال نقره آسیا و طلا کشور برایم جذاب‌تر بود چون شور و نشاطی که در مسابقات تهران است در رقابت‌های جهانی هم وجود ندارد.

    اگر به گذشته برگردیم همین مسیر را دوباره ادامه می‌دهید؟
    هر چند در این راه خیلی سختی کشیدم اما دوباره همین مسیر را می‌روم چون از این ورزش و وزنه زدن لذت می‌برم و یا شاید با دید بازتری فوتبال را ادامه می‌دادم.

    چه توصیه ای به علاقمندان بدن‌سازی دارید؟
    به نظر من اگر کسی نمی‌خواهد از این رشته کسب درآمد کند و آینده خود را به این رشته وصل نکند مسابقه دادن برای او فایده ندارد و بهتر است برای استایل مناسب به باشگاه برود و سالم تمرین کنند.
    در عرصه مربیگری هم فعالیت می‌کنید؟
    در کنار تمرینات خود چندین شاگرد خصوصی دارم اما آن‌ها را برای مسابقه آماده نمی‌کنم چون سعی می‌کنم تا به آن جایگاه درست که بتوانم شاگرد قهرمان پرورش دهم نرسم، در بحث مربیگری حرفه ای ورود پیدا نکنم اما قطعاً در میان برنامه های آینده من قرار دارد.

    سخن پایانی…
    هر چند تا کنون به جایگاهی که هدف من است نرسیده‌ام، یکی از دلایل موفقیت خود را سرسختی، تداوم و تکرار می‌دانم، عده ای می‌گویند چطور ما در طول یک سال این همه عنوان را کسب کردم؟ در حالی که نمی‌دانند 10 سال تلاش مستمر دلیل اصلی این موفقیت بوده است. به نظر من اگر کسی می‌خواهد در هر شغلی موفق باشد باید این سه شرط را رعایت کند.

  • اختصاص 233 میلیارد تومان به ورزش استان

    اختصاص 233 میلیارد تومان به ورزش استان

    به گزارش پایگاه خبری به هیز نیوز ،آمنه غلام ویسی سرپرست اداره کل ورزش و جوانان کردستان در مورد مصوبات دور دوم سفر ریاست جمهوری به کردستان گفت: در دور دوم بیشتر بر تکمیل پروژه ها و عمل به تعهدات دور اول تاکید شد، در دور اول سفر برای تکمیل 14 پروژه ورزشی بزرگ و کوچک استان 80 میلیارد، 30 میلیارد برای احداث خوابگاه 400 نفره سنندج و 10 میلیارد هم برای تعمیر و تجهیز اماکن ورزشی استان و در مجموع 120 میلیارد مصوب شد.
    غلام ویسی ادامه داد: از 120 میلیارد تومان مصوب بخش ورزش 17 میلیارد تخصیص پیدا کرد! در دور دوم سفر 103 میلیارد باقی مانده از دور اول به علاوه 60 میلیارد به خاطر افزایش نرخ تورم، 30 میلیارد برای تکمیل سال 6 هزار نفره سنندج،10 میلیارد برای تجهیز هتل ورزش سقز و 20 میلیارد هم برای تعمیر و تجهیز اماکن ورزشی سطح استان و در کل 233 میلیارد تومان در دور دوم سفر ریاست جمهوری برای بخش ورزش کردستان مصوب شد.
    سرپرست اداره کل ورزش جوانان در پاسخ به این سؤال که چرا از مصوبات دور اول سفر ریاست جمهوری کمتر 10 درصد آن تخصیص پیدا کرد؟ گفت: در مصوبات دور اول قید شده بود تا سال 1403 مبلغی که به ورزش اختصاص داده شود بود تخصیص پیدا کند، یعنی ما تا پایان سال 1403 فرصت داریم مبلغ مصوب در بخش ورزش را جذب کنیم.
    غلام ویسی اظهار داشت: در دور دوم سفر ریاست جمهوری پروژه جدیدی تعریف نشد و بر عملی شدند مصوبات و تعهدات دور اول سفر تاکید شد، در بخش ورزش به جزء 14 پروژه در دوره قبل که مصوب شده تکمیل سالن 6 هزار نفره سنندج و هتل ورزش سقز به این پروژه های اضافه شد.
    سرپرست اداره کل ورزش و جوانان کردستان یکی از مشکلات ورزش استان را فرسودگی اماکن ورزشی استان عنوان کرد و گفت: بیش از 50 درصد اماکن ورزشی کردستان چون از زمان احداث آن‌ها زمان زیادی گذشته است فرسوده شده‌اند و نیاز به تعمیر اساسی دارند که مجموعه ورزشی شهید چمران قروه و سالن آزادی از جمله این اماکن ورزشی است قرار است از محل مصوبات ریاست جمهوری و اعتبارات استانی و شهرستانی بازسازی شوند.
    غلام ویسی در مورد دست آورد سفر وزیر ورزش و جوانان به استان گفت: با توجه به اینکه کردستان از نظر اقتصادی از استان‌های کم برخوردار کشور هستند وزیر ورزش قول دادند به هیأت های ورزشی کمک‌های بلاعوض شود و در کنار آن هم 10 میلیارد تومان برای هتل ورزش و 10 میلیارد برای خرید تجهیزات ورزشی به استان اختصاص دادند.
    وی اظهار داشت:حدود 50 پروژه نیمه تمام ورزشی در سطح استان وجود دارد که از 10 تا 80 درصد پیشرفت فیزیکی برخوردار هستند که بر اساس برآورد سال گذشته بیش از 500 میلیارد تومان برای تکمیل آن‌ها نیاز است که قطعاً این مبلغ امسال دو برابر شده است اما اولویت دولت تکمیل پروژه های است که پیشرفت فیزیکی زیادی دارند که هتل ورزش سقز و مجموعه ورزشی حسن آباد سنندج و تکمیل سالن 6 هزار نفره سنندج جزء پروژه‌های مهم و اولویت دار ورزش استان است.
    غلام ویسی در پایان سخنان گفت: بحث پیگیری پروژه‌های های ورزشی بیش از نیمی از وقت مدیران ورزش استان‌ها را گرفته است در واقع وقت کافی برای رسیدگی به دیگر امورات ندارد به همین خاطر در جلسه ای که مدیران ورزش استان‌ها با وزیر ورزش داشتیم پیشنهاد دادم مثل آموزش و پرورش که در بخش عمرانی تمام کارها را به اداره نوسازی و تجهیزات مدارس واگذار کرده است در بخش ورزش هم این مسئولیت به شرکت توسعه و تجهیز اماکن ورزشی داده شود تا مدیران ورزش با فراغت بیشتری پیگیر دیگر امورات دستگاه خود باشند که این پیشنهاد مورد استقبال قرار گرفت و امیدوار هستم روزی عملی شود.

  • توان انسانی و مالی حضور در لیگ کشوری را نداریم

    توان انسانی و مالی حضور در لیگ کشوری را نداریم

    چگونه با ورزش ووشو آشنا شدید؟
    سال 86 برادر من کشتی گیر بود برای تمرین به مجموعه ورزشی استقلال می‌رفت و من هم همراه او بودم چند رشته ورزشی در سالن‌های این مجموعه تمرین می‌کردند که من بعد از دیدن تمرینات رشته ووشو که هم حرکات نمایشی داشت و هم مبارزه از این ورزش خوش آمدم و از آن زمان تا کنون هم در رشته ووشو مشغول فعالیت هستم.

    ووشو شامل چند بخش و سبک است شما در چه سبکی کار می‌کنید؟
    ووشو شما دو بخش است بخش ساندا (مسابقه) و تالو (اجرای فرم) است در بخش تالو سبک‌های مختلفی وجود دارد ولی سه سبک چانگ چوان، نن چوان و تایچی چوان سبک‌های رسمی است که مسابقات آسیایی و جهانی آن زیر نظر فدراسیون جهانی برگزار می‌شود و چان چوان سبک تخصصی من است.

    سطح دانش مربیان ووشو استان در چه حدی است؟
    در بخش ساندا مربیان با دانشی در استان فعالیت می‌کنند اما در بخش تالو با کمبود مربی بادانش و به روز مواجه هستیم یعنی مربی وجود ندارد که از نظر علم تمرین و بار فنی بتواند یک برنامه چند ماه را برای آمادگی در مسابقات کشوری ارائه دهد به دلیل نبود مربی به روز در تالو از سال 96 من بدون مربی با استفاده از فیلم‌های آموزشی و سفر به استان‌های مختلف خود را آماده حضور در مسابقات می‌کردم و حدود 2 سال است برنامه تمرینی خود را زیر نظر مصطفی گلی مربی اصفهانی ادامه می‌دهم.

    در عرصه مربیگری هم فعالیت می‌کنید؟
    به دلیل کمبود مربی در تالو من در کنار ورزش قهرمانی کار مربیگری را نیز انجام می‌دهم. مدرک مربیگری درجه 2 دارم چون واقعاً بخش تالو در استان راکد بود به درخواست هیأت استان در رده سنی پایه کار مربیگری را شروع کردیم و ظرف مدت دو سالی که در عرصه مربیگری فعالیت می‌کنم ورزشکاران ما در مسابقات کشوری امیدوار کننده ظاهر شدند به طوری که می‌توان انتظار داشت در آینده نزدیک مدال کشوری را کسب کنند.

    اولین مربیان شما در ووشو چه کسانی بودند؟
    من ووشو را در ابتدا زیر نظر کاوه محمدی شروع کردم و بعد از چند ماه تمرین با ایشان زیر نظر سید زاهد ابراهیمی تمرینات خود را به طور جدی ادامه دادم از آنجا استارت قهرمانی در این رشته را زدم.

    اولین مسابقات خود در ووشو را به یاد دارید؟
    از سال 87 مسابقه ووشو در سطح شهرستان و استان را تجربه کردم و موفق به کسب عنوان‌های مختلفی شدم تا اینکه در سال 89 برای اولین بار در مسابقات کشوری این رشته حضور پیدا کردم که موفق به کسب عنوانی نشدم.

    اولین مقام کشوری که در ووشو کسب کردید؟
    مسابقات رشته ووشو شامل دو بخش فدراسیونی و سبکی است. در بخش سبکی من از سال 89 موفق به کسب عنوان‌های کشوری شدم اما در مسابقات فدراسیونی و تیم ملی سال 92 در رده سنی جوانان برای اولین بار مقام دوم و سوم کشور را به دست آوردم و به اردوی تیم ملی هم دعوت شدم حدود سه ماه در اردو بودم که در مرحله آخر خط خوردم.

    از چه سالی وارد رده سنی بزرگسالان شدید و چه عنوان‌هایی را به دست آوردید؟
    ووشو مثل بقیه رشته های ورزشی نیست چون از 17 سالگی وارد رده سنی بزرگسالان می‌شوید! به همین خاطر از سال 93 مسابقه در این رده سنی را شروع کردم تا سه سال من موفق به کسب عنوانی در رده سنی بزرگسالان نشدم تا اینکه سال 95 در مسابقه کشوری انتخابی تیم ملی یک عنوان دومی و یک مقام سومی را کسب کردم و برای اولین بار به اردوی تیم ملی بزرگسالان دعوت شدم و در همان سال هم در رقابت‌های دانشجویان کشور موفق به کسب عنوان اول شدم از آن سال تا کنون عنوان‌های زیادی در مسابقات کشوری و لیگ‌های مختلف کسب کردم در طول این 6 سال همیشه در اردوهای تیم ملی حضور داشته‌ام. در زمان کرونا هم موفق به کسب 2 مدال طلا در مسابقات بین‌المللی آمریکا شدم که به صورت آنلاین برگزار شد.

    در قالب تیم ملی به مسابقات قهرمانی آسیا اعزام شدید؟
    نه، چندین بار در اردوهای تیم ملی فیکس شدم که متأسفانه هر بار به دلیلی از جمله مصدومیت و یا عدم اعزام در مسابقات قهرمانی آسیایی حضور نداشته‌ام. سال 2018 بعد از حضور در چندین اردوی تیم ملی برای حضور در مسابقات آسیایی جاکارتا در بخش تالو انتخاب شدم که متأسفانه رئیس وقت فدراسیون ورزشکاران تالو را به این رقابت‌ها اعزام نکرد و برای بازی‌های هانگژو هم نفر فیکس تیم ملی بودم اما در ماده من کسی را اعزام نکردند دلیلشان این بود که اگر اعزام شوم مدال کسب نمی‌کنم!

    در مورد مسابقات بین‌المللی گرجستان که امسال حضور داشتید، صحبت کنید؟
    برای حضور در این مسابقات من به همراه 2 ووشوکار دیگر انتخاب شدیم که یک نفر مصدوم شد و نفرات دیگر نتوانستند در مسابقات حضور پیدا کنند در نهایت من به عنوان تنها نماینده ایران در مسابقات بین‌المللی گرجستان حضور پیدا کردم که با شرکت ورزشکاران 15 کشور برگزار شد موفق شدم سه مدال طلا در سبک چان چوان در ماده با سلاح و بدون سلاح را کسب کنم.

    برنامه آینده شما چیست و خود را برای چه مسابقاتی آماده می‌کنید؟
    مهم‌ترین مسابقه پیش روی من رقابت‌های قهرمانی آسیا در سال 2024 است که زمان دقیق آن اعلام نشده است تا آن زمان در قالب یک باشگاه برای حضور در لیگ ووشو کشور خود را آماده می‌کنم.

    وضعیت ووشو در شهرستان‌های استان چگونه است؟
    از گذشته سه شهرستان سنندج، قروه و دیواندره شهرستان‌های فعال استان بوده‌اند و هیأت های سقز، بیجار، دهگلان و کامیاران هم فعال هستند در بخش تالو به دلیل نبود مربی فقط سنندج، دهگلان و قروه فعال هستند که برای حل این مشکل هیأت استان با شهرستان‌ها صحبت کرده است که هر کدام یک نفر را به عنوان مربی تالو معرفی کنند تا با حضور در کلاس و دوره های مختلف بخش تالو در همه شهرستان فعال شود.

    به نظر شما استقبال کردستانی‌ها از رشته ووشو چگونه است؟
    جوانان کردستانی به رشته های رزمی علاقه ای خاصی دارند و مستعد هم هستند که ووشو هم از این قاعده مستثنی نیست اما به دلیل اینکه در گذشته سالن اختصاصی و تجهیزات لازم در اختیار علاقمندان به این رشته نبود تا بتواند نفرات زیادی را جذب و از میان آن‌ها قهرمان پرورش بدهد ورزشکاران کمتری نسبت به دیگر رشته های رزمی در ووشو حضور داشتند اما با تجهیز خانه ووشو در سنندج توانستیم نفرات بیشتری نسبت به گذشته جذب این رشته کنیم در حال حاضر از نظر تجهیزات زمینه برای پیشرفت ووشوکاران در مرکز استان فراهم است.

    به جز مشکلی مالی که همه هیأت های ورزشی با آن مواجه هستند، مشکل اصلی ووشو در کردستان چیست؟
    در بعد قهرمانی توجه و حمایتی که لازم است از طرف هیأت به ورزشکار قهرمان نمی‌شود که شاید به دلیل نبود منابع مالی باشد چون هر ساله در دو بخش آقایان و بانوان چندین تیم در ساندا و تالو به مسابقات کشوری اعزام می‌شوند که بودجه زیادی را می‌طلبد. نبود فرش تالو یکی دیگر از مشکلات است، کمبود مربی در بخش ساندا بانوان، نبود مربی در تالو بانوان، کمبود مسابقات برای ورزشکاران از جمله مشکلات ووشو استان است.

    ووشو کردستان در بخش ساندا زودتر به نتیجه می‌رسد یا تالو؟
    چون ووشو ایران در جهان مطرح است و بعد از چین در رتبه دوم جهان قرار دارد لذا کسب مقام و عنوان در ووشو کشور خیلی سخت است اما به نظر من در بخش ساندا زودتر می‌توانیم به نتیجه برسیم به خاطر اینکه در تالو بحث هماهنگی عصب و عضله است کسب موفقیت مقدری سخت‌تر است اما در کل هم در ساندا و هم در تالو استعدادهای فراوانی در کردستان وجود دارد که اگر به آن‌ها توجه شود می‌توانند برای استان و کشور افتخار کسب کنند.

    چه خاطرات و تلخ و شیرینی در ووشو دارید؟
    از سال 86 که وارد این رشته شدم پر است از خاطرات تلخ و شیرین اما سال 1400 که در اردوی تیم ملی حضور داشتم و به عنوان بازیکن فیکس توانستم جای خود در تیم ملی را ثابت کند اما به دلیل پارگی عضله زیر شکم مصدوم شدم که از لحاظ روحی روانی خیلی برای من سخت بود چون دکترها به من گفتند که دیگر نباید ورزش قهرمانی را ادامه دهید! که خوشبختانه بعد از عمل جراحی و حرکات اصلاحی دوباره توانستم به عرصه قهرمانی برگردم. سال 95 که برای اولین بار در اردوی تیم ملی بزرگسالان حضور پیدا کردم و در کنار قهرمانان نامی ایران و جهان زندگی اردویی داشتم که خیلی برای من خاطره شیرینی بود و در کنار آن هم حضور در مسابقات بین‌المللی گرجستان و کسب سه مدال طلا خاطره شیرین دیگر من است.

    یک ووشوکار قهرمان باید چه ویژگی‌های داشته باشد؟
    این ویژگی‌ها در دو بخش تالو و ساندا متفاوت است اما در بخش تالو چون هم آکروبات و اجرای فرم است در بخش قهرمانی آن باید مثل رشته ژیمناستیک از سن پایه این ورزش را شروع کرد و در کنار ژنتیک و انعطاف بدنی باید هماهنگی عصب و عضله را داشته باشد با تمرینات منظم و اصولی زیر نظر یک مربی با دانش می‌توان به دنبال مقام و مدال بود.

    در طول دوران 17 ساله ای که در ووشو حضور دارید با چند رئیس هیأت کار کرده‌اید، عملکرد کدام یک از آنها به نظر شما بهتر بوده است؟
    زمانی که من ووشو را شروع کردم آقای اصغری رئیس هیأت بودند در بخش همگانی و قهرمانی عملکرد قابل قبولی نداشتند، آقای زارعی در سال اول و دوم خیلی عالی کار کردند به خصوص از لحاظ زیر ساخت که خانه ووشو سنندج در زمان ریاست وی تجهیز شد و دو سکو ساندا خریداری شد، اما در دو سال بعد آن هیچ کار خاصی انجام ندادند. آقای اسماعیلی هم کمتر از یک سال است که رئیس شدند زود است در مورد عملکردش قضاوت کرد ولی تا کنون عملکردی خوبی داشته‌اند باید صبر کرد و دید در سال‌های بعد چگونه هیأت را اداره می‌کنند.

    با شرایط موجود آینده ووشو کردستان را چگونه می‌بینید؟
    ووشو کردستان نسبت به گذشته در وضعیت بسیار خوبی قرار دارد و اگر ورزشکاران همت کنند، هیأت ووشو و مسئولین ورزش هم حمایت کنند آینده روشنی در انتظار ووشو کردستان خواهد بود.

    به نظر شما در حال حاضر کردستان می‌تواند در لیگ ووشو کشور تیمداری کند؟
    به نظر من از نظر مالی و فنی در حال حاضر کردستان توان حضور در لیگ ووشو کشور را ندارد چون در لیگ ووشو در 8 وزن ساندا و در 5 فرم تالو امتیازات جمع می‌شود که ما در نهایت سه نفر ساندا کار و یک نفر تالو کار در حد لیگ کشور داریم و نمی‌توانیم با یک تیم کامل در مسابقات حضور پیدا کنیم اما چند سال آینده این امکان فراهم می‌شود. حضور در مسابقات لیگ باعث می‌شود سطح آمادگی و فنی ورزشکار ارتقاء پیدا کند در حال حاضر هم سه ووشوکار کردستانی در قالب تیم‌های دیگر در لیگ حضور دارند.

    اگر به گذشته برگردیم دوباره رشته ووشو را انتخاب می‌کنید؟
    جواب به این سؤال سخت است چون من در این رشته خیلی تلخی و شیرینی را کشیده‌ایم اما به خاطر عشق و علاقه ای که به این ورزش داشته‌ام و با من سازگار بوده است با تمام مشکلات و کمبودها دوباره ووشو را انتخاب می‌کنم.

    سخن پایانی
    ورزشکاران کردستانی با تحمل شرایط بسیار سخت در مسابقات کشوری مقام کسب می‌کنند به اردوی تیم ملی دعوت می‌شوند که در این مرحله نیاز است مسئولین استانی، نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی حامی و پشتیبان اردونشینان باشد که بتواند خود را در تیم ملی فیکس کنند که متأسفانه در این زمینه ضعیف عمل کرده‌اند! ورزشکاران اردونشین کردستانی بدون حامی بوده‌اند به همین خاطر به حق خود که حضور در تیم ملی است نمی‌رسند. مشکل دیگر نبود برنامه مشخص برای قهرمانان است به طوری که آن‌ها را به حل خود رها کردند و در واقع آن‌ها با تلاش و برنامه خود موفق به کسب مقام و مدال می‌شوند این اقدامات باعث شده ورزشکاران انگیزه لازم را برای ادامه ورزش قهرمانی نداشته باشند و نتیجه این می‌شود که کردستان یک نماینده در بازی‌هایی آسیایی نداشته باشد.

  • تنها قایقرانی شانس حضور در المپیک را دارد

    تنها قایقرانی شانس حضور در المپیک را دارد

    در ابتدا این سؤال مهم مطرح می شود که شما با وجود قرار گرفتن در دوران ورزش قهرمانی و نیاز به تمرکز بر تمرین و رقابت چرا به عنوان نامزد ریاست هیأت استان ثبت نام کردید؟
    قبل از هر چیز از همه کسانی که از ابتدا تا کنون برای اعتلای رشته قایقرانی کردستان تلاش کرده‌اند تشکر و قدردانی می‌کنم به خصوص روسای گذشته هیأت، بعد از پایان دوران ریاست گذشته هیأت، من با پیشنهاد تعدادی از جامعه ورزشی این رشته و اینکه می‌دیدم قایقرانی کردستان از بحث قهرمانی و حرفه ای فاصله گرفته است و برخی اتفاقات دیگر که دوست ندارم به آن اشاره کنم در نهایت همه دست به دست هم دادند که من برای ریاست هیأت ثبت نام کنم و دوست داشتم بدانم چقدر در قایقرانی استان اعتبار دارم به همین علت بدون اینکه با هیچ یک از اعضای مجمع انتخابات صحبت کنم در مجمع حاضر شدم و رأی آوردم.

     

    با چه اهدافی ریاست هیأت قایقرانی کردستان را شروع کردید؟
    به توجه به اینکه من بیشتر در تهران بودم دیدگاه متفاوتی به قایقرانی داشتم با چشم انداز و برنامه یک، دو، چهار و هشت ساله مسئولیت این هیأت را قبول کردم و دوست داشتم از همه ظرفیت‌ها برای توسعه و پیشرفت قایقرانی کردستان استفاده کنم به نظر خودم در بحث ورزش قهرمانی بعد از حدود سه سال اهداف 8 ساله من محقق شده است و تنها چیزی که به آن نرسیدم ورزشکار المپیکی است اما در سه سال به مدال جهانی و آسیایی دست پیدا کردیم.

     

    یکی از برنامه های شما در زمان مجمع انتخابات بحث استعداد یابی بود در این مورد چکار کرده‌اید؟
    به خاطر کرونا دو سال در بحث استعدادیابی با محدودیت‌هایی مواجه شدیم هر چند قایقرانی جز معدود رشته هایی بود که در آن زمان محدودیت کمی داشت به همین خاطر سه دوره استعدادیابی را در سنندج و برخی شهرستان‌ها انجام دادیم و یک سری افراد مستعد را تحت نظر گرفتیم در هر سانس 30 نفر را آموزش دادیم اما به دلیل کمبود امکانات و تجهیزات نتوانستیم آن‌ها را حفظ کنیم هر چند خیلی تلاش کردیم از طریق جذب منابع از فدراسیون، اداره کل، اسپانسر بتوانیم تجهیزات تهیه کنیم که متأسفانه در این زمینه موفق نبودیم چون تجهیزات این رشته خیلی گران است به طور مثال یک قایق آموزشی بیش از 30 میلیون تومان قیمت دارد که تهیه قایق برای همه نفرات مستعد از توان هیأت خارج است.

     

    برگزاری دوره های آموزشی یکی دیگر از برنامه های شما بود در این باره صحبت کنید؟
    در بحث آموزشی 6 کارگاه آموزشی دراگون بت را برگزار کردیم، سه کلاس مربیگری درجه سه در آب‌های آرام، اسلالوم و دراگون بت، داوری دراگون و کلاس عمومی مربیگری قایقرانی را برگزار کردیم و چندین نفر را برای کلاس ارتقای مربیگری به استان‌های دیگر اعزام کردیم.

     

    خرید قایق های 140 میلیونی در توان هیأت نیست!

    توسعه زیر ساخت‌های قایقرانی از برنامه هایی بود که در روز مجمع عنوان کردید در این زمینه چه کاری انجام دادید؟
    در بحث زیرساخت‌ها و تجهیزات نتوانستیم کار خاصی انجام دهیم فقط یک قایق روینگ، یک کایاک و یک کانو را توانستیم از طریق فدراسیون تهیه کنیم در چهار سال گذشته فقط 6 قایق وارد استان کردستان شده است. خرید تجهیزات رشته قایقرانی خیلی گران است یک قایق رویئنگ ایرانی بدون تجهیزات بیش از 140 میلیون تومان قیمت دارد و یک پارو معمولی چینی هزار دلار است!
    با همه پولی که سه سال گذشته به من پرداخت شده است نمی‌توان یک قایق تهیه کرد، پس نباید با این بودجه از من انتظار افزایش تجهیزات و زیر ساخت را داشت. تنها کار من در بحث زیر ساخت تهیه سایبان برای قایق‌ها در اسکله سنندج، تبدیل آن از یک مکان تفریحی به یک پایگاه ورزشی و قهرمانی بوده است.

     

    یکی دیگر از شعارهای شما در مجمع انتخابات توریسم ورزشی بود در این مورد چه کار انجام داده‌اید؟
    یکی از ظرفیت‌های کردستان در بخش آب‌های خروشان است که می‌تواند توریست زیادی را جذب کند و شهرستان بانه و پالنگان کامیاران برای این مورد مستعد هستند که برای رونق این بخش در پالنگان یک دوره مسابقه آب‌های خروشان برگزار کردیم، مجوز باشگاه آب‌های خروشان را صادر کرده‌ایم و در کنار آن هم به کمک آژانس‌های مسافرتی تورهای متعددی در بخش آب‌های خروشان اجرا کردیم که این امر کمک کرده‌اند مناطق مستعد استان کردستان بیشتر به علاقمندان این رشته در کشور معرفی شود و کردستان به عنوان پایگاه آب‌های خروشان در کشور معروف شده است.

     

    بحث ورزش معلولین هم یکی از برنامه های شما در مجمع انتخابات بود؟
    بله، ما در بخش معلولین هم کار کردیم و حتی یک قایقران معلول ما در سطح کشور مدال کسب کرد به اردوی تیم ملی هم دعوت شد، اما به دلیل نبود زیر ساخت که اسکله مهم‌ترین آن است و اینکه شرایط یک معلول فرق می‌کند و باید یک نفر همیشه همراهش باشد و قایق و تجهیزات مخصوص داشته باشد متأسفانه نتوانستیم آن نفر را حفظ کنیم و یا نفرات دیگر را جذب کنیم.

     

    در بحث جذب اسپانسر و خیرین ورزشی چه نظری دارد؟
    به نظر من فرهنگ کمک به ورزش در کردستان جا نیفتاده است به طور مثال برای شخصی که در بحث اقتصادی خطای کرده است بدهی زیادی بار آورده است مردم حاضر هستند میلیاردی کمک کنند اما برای بحث ورزش و سلامت جامعه یک ریال هزینه نمی‌کنند که این فرهنگ سازی نیاز به کار بسیاری دارد.

     

    چند باشگاه قایقرانی در سطح استان داریم؟
    قبل از من 2 باشگاه وجود داشت از زمانی که من مسئولیت هیأت را قبول کرده‌ام شش باشگاه قایقرانی در سنندج، مریوان، سقز و کامیاران تاسیس شده است در حال حاضر 8 باشگاه فعال قایقرانی در سطح استان وجود دارند و چون هیأت توان تهیه تجهیزات را ندارد این تجهیزات توسط باشگاه‌ها تهیه شده است به طور مثال باشگاهی در بحث آب‌های خروشان بیش از 600 میلیون تومان تجهیزات خریداری کرده‌اند.

     

    در مدت 39 ماهی که به عنوان رئیس هیأت قایقرانی فعالیت می‌کنید ورزشکاران کردستان چه عنوان‌های مهمی کسب کرده‌اند؟
    سال گذشته تیم دراگون بت آقایان باشگاه شاماران در کشور مقام اول را کسب کرد و مسابقات جهانی چک هم به مقام سوم رسید، امسال تیم بانوان شاماران به عنوان تیم ملی در مسابقات دراگون جهانی تایلند 2 مدال طلا، یک نقره و 2 مدال برنز کسب کردند و قایقرانان کردستانی موفق به کسب 2 مدال آسیایی شدند. 37 نفر قایقران کردستانی به اردوی تیم ملی دعوت شدند که 5 نفر از آن‌ها در اردوی بازی‌های آسیایی حضور داشتند و 15 نفر ورزشکار کردستانی در قالب تیم ملی به مسابقات بین‌المللی اعزام شدند.

     

    برخی از ورزشکاران به دلیل مشکل تردد قایقرانی را رها کردند!

    بجز مشکل مالی که ورزش استان با آن مواجه است، قایقرانی کردستان مشکلات دیگری دارد؟
    چون محل تمرین ما خارج از شهر قرار دارد رفت و آمد به آنجا برای ورزشکاران و مربیان خیلی سخت است لذا نیاز است یک وسیله جهت ایاب و ذهاب در اختیار داشته باشیم. اداره کل ورزش و جوانان وسیله نقلیه را به یک هیأت ورزشی داده است که شاید ماهی یک بار هم از آن استفاده نکند اما هیأتی مثل قایقرانی که برای تردد روزانه نیازمند وسیله نقلیه است از آن بی بهره است. برخی از ورزشکاران فقط به این دلیل که وسیله نقلیه وجود ندارد قایقرانی را کنار گذاشته‌اند.
    مشکل دیگر این است که هیأت قایقرانی برای تمرین در ماه‌های سرد سال مکانی برای تمرین ندارد نیاز است سانس مخصوص در استخر داشته باشیم تا ورزشکاران بتوانند تمرینات خود را ادامه دهند برای این مشکل من در تلاش هستم استخر تمرینی آب ثابت در داخل شهر احداث کنیم که حدود 400 میلیون تومان هزینه می‌خواهد که امیدوار هستیم تا زمانی که رئیس هیأت هستم این کار صورت بگیرید.

     

    در بحث کمک‌های مالی اداره کل ورزش و جوانان به هیأت قایقرانی هم صحبت کنید؟
    در طول سه سال گذشته یعنی سال 99، 14 میلیون، سال 400، 22 میلیون و سال 401، 20 میلیون به هیأت قایقرانی کردستان پرداخت شده است که این مبلغ بجز هزینه هایی بوده که برای اعزام ورزشکاران به المپیاد استعدادهای پرداخت شده است این در حالی است که سال 98 به هیأت گذشته بیش از 200 میلیون تومان پرداخت شده بود.

     

    در بخش بانوان نسبت به گذشته چه اقداماتی انجام شده است؟
    در این بخش ما به صورت پایه ای کار کردیم و دختران ما در المپیاد استعدادهای برتر مدال‌های ارزشمندی کسب کردند به طوری که تا قبل از آن در بخش بانوان مدالی به دست نیاورده بودیم، کسب مدال در بخش انفرادی و تیمی نشان می‌دهد در بخش بانوان کار شده است متأسفانه به دلیل عدم حمایت نتوانسته ایم همه ورزشکاران را حفظ کنیم وقتی از ورزشکاران می‌خواهیم تمرینات خود را ادامه دهند می‌گویند چه کاری برای ما انجام داده‌اید انگیزه ای برای ادامه کار داشته باشیم؟

     

    وضعیت هیأت قایقرانی شهرستان‌ها چگونه است؟
    در چهار شهرستان سنندج، مریوان، و قروه هیأت های فعال هستند در سقز و کامیاران باشگاه فعالیت می‌کند اما در بقیه شهرستان به علت نبود زیر ساخت و همکاری نکردن اداره ورزش و جوانان شهرستان‌ها غیر فعال هستند برخی از آن‌ها انتظار دارند هیأت استان قایق در اختیار آن‌ها قرار دهد تا هیأت را فعال کنند در حالی که هیأت استان هم توان تأمین قایق را ندارد. از زمان که هیأت قایقرانی مریوان شروع بع فعالیت کرده است و به به خاطر برگزاری اردوی های مختلف تیم ملی بیش از 200 قایق به مریوان داده شده است که علت عدم نگهداری صحیح از بین رفته‌اند و در حال حاضر مریوان کمتر از 10 قایق قابل استفاده دارد.
    علت اینکه هیأت های شهرستانی را فعال نکردیم نبود منابع مالی است چون حداقل باید حدود 50 قایق برای فعال کردن همه شهرستان‌ها خریداری می‌کردیم برای جبران این کمبود سعی کردیم باشگاه‌های قایقرانی را تاسیس کنیم و این فرهنگ را جا بیندازیم که خانواده ها مثل بقیه رشته های ورزشی برای ورزشکاران هزینه کنند و تجهیزات را که در واقع شخصی هستند برای آن‌ها تهیه کنند.

     

    وضعیت اسکله قایقرانی سد وحدت چگونه است؟
    حدود 20 سال از ساخت اسکله وحدت می‌گذرد در این مدت تعمیر و بازسازی نشده است از نظر گرمایشی و سرمایشی مشکل دارد ورزشکاران در زمستان با روشن کردن آتش خود را گرم می‌کنند حتی برای نگهداری و نگهبانی آن با مشکل مواجه هستیم بارها وسایل و تجهیزات آن سرقت شده است باید هزینه زیادی را صرف این کار کنیم در حالی که درآمد و منابع مالی نداریم که بتوانیم برای نگهبانی اسکله هزینه کنیم.

    عملکرد هیأت قبلی با حمایت 200 میلیونی با هیأت 20 میلیونی قابل مقایسه نیست!

    در بحث قهرمانی با چه مشکلاتی مواجه هستید؟
    اگر بخواهید یک ورزشکار قهرمان را پرورش دهید باید در هفته حداقل 18 جلسه تمرین داشته باشید ما با چه درآمدی می‌توانیم مربی را راضی کینم که بر سر تمرین حضور داشته باشد. چون تمرین قایقرانی با دیگر رشته های ورزشی فرق می‌کند برای یک سانس تمرین باید حداقل یک نیم روز وقت بگذارد، از نظر مربی با دانش در قایقرانی هیچ مشکلی نداریم ولی برای تأمین هزینه های مربی در مضیقه هستیم. شما مقایسه کنید زمانی که به هیأت گذشته در یک سال بیش از 200 میلیون تومان پرداخت شده چه عملکردی داشته‌اند و هیأت ما هم که در سال کمتر از 20 میلیون گرفته چه عملکردی داشته‌ایم؟
    اخیراً بعد از دو سال ریاست جمهوری از ورزشکاران مدال آور آسیایی و جهانی تجلیل کردند بجز 7 قایقران کردستانی از کدام ورزشکاران استان تجلیل شد؟ چند ورزشکار کردستانی بجز سه قایقران به عنوان سرباز قهرمان از خدمت سربازی معاف شده‌اند؟ این‌ها نشان می‌دهد مدال قایقرانی ارزشمند است.

     

    میزان علاقه در جامعه نسبت به قایقرانی چطور است؟
    الگوسازی یکی از راه‌های جذب مخاطب و ورزشکار است اما وقتی افراد عادی می‌بینند ورزشکاری که مدال جهانی و آسیایی دارد اما جایگاه و احترام و درآمدی که در هیچ است! دیگر نباید انتظار داشته باشیم نفرات زیادی جذب ورزش و به خصوص ورزش قهرمانی شوند. عدم توجه به قایقرانی خیلی محسوس است ما قهرمانان بزرگی در این رشته داریم اما متأسفانه هیچ کس آن‌ها را نمی‌شناسد اما در ورزش‌های دیگر قهرمان کشور و حتی استان را می‌شناسند موفقیت‌های آن‌ها برجسته می‌شود مراسم استقبال برایشان ترتیب می‌دهند اما قایقرانی کردستان بعد از کسب مدال جهانی بدون هیچ استقبال و حتی نصب یک بنر در شهر و استان خود مواجه می‌شود!

     

    این شاید یکی از ضعف‌های هیأت در بحث روابط عمومی باشد این ضعف را قبول دارید؟
    بله، ما شخصاً اعتقادی خاصی به رسانه دارم ولی پولی در اختیار نداریم که نفری را به عنوان روابط عمومی هیأت استخدام کنم اما همه اخبار را برای خبرگزاری‌ها و روابط عمومی اداره کل ورزش و جوانان ارسال کردم ولی آنطور که به رشته های دیگر بهاء می‌دهند به قایقرانی توجه نمی‌کنند و من این ضعف اطلاع رسانی را قبول دارم که نتوانستیم موفقیت قایقرانی آنطور که شایسته است نشان دهیم.

     

    افراد متخصص باید در مورد عملکرد هیأت نظر دهند

    به عملکرد خود در این 39 ماه چه نمره ای می‌دهید؟
    با توجه به امکانات و بودجه که در اختیار داشته‌ام در بخش قهرمانی خیلی خوب عمل کرده‌ایم اما در بخش زیر ساخت و تجهیزات چون پولی در اختیار نداشته‌ایم ضعیف عمل کرده‌ایم، باید بر اساس آنچه در اختیار داشته‌ایم در مورد عملکردمان قضاوت کنند ولی متأسفانه کسانی در مورد قایقرانی نظر می‌دهند که هیچ تخصصی در این رشته ندارند به نظر من در استان کردستان کمتر از پنج نفر می‌توانند در مورد قایقرانی نظر کارشناسی داشته باشند.

    آیا شهریه ای که از ورزشکار می‌گیرد منبع درآمدی برای هیأت نیست؟
    بر اساس اشل اداره ورزش ورزشکار برای تمرین یک ماه باید 470 هزار پرداخت کنند که به نظر من اگر 2 میلیون تومان هم پرداخت کنند استهلاک و آسیبی که به وسایل و تجهیزات وارد می‌شود خیلی بیشتر از مبلغی است که پرداخت می‌کنند و در کنار آن ما از بیشتر ورزشکاران این رشته شهریه دریافت نمی‌کنیم چون توانایی مالی ندارند بنابراین از محل دریافت شهریه پولی برای هیأت نمی‌ماند.

     

    از این که نامزد ریاست هیأت قایقرانی شدید، احساس پشیمانی نمی‌کنید؟
    خیر، چون من دینی بر گردنم بود که باید نسبت به استان خود ادا می‌کردم و حتی زمانی که ورزشکار بودم از فدراسیون قایق و پارو برای استان می‌گرفتم و در زمان ریاست هیأت هم در این مدت تمام سعی و تلاش خود را انجام دادم تا قایقرانی کردستان پیشرفت کند و چون به نظر خودم عملکرد قابل قبولی داشته‌ام از ریاست هیأت خودم پشیمان نیستم هر چند از نظر شخصی و قهرمانی به ضررم تمام شد.

     

    به نظر شما چرا ورزشکاران کردستانی نمی‌توانند به تیم‌های ملی راه پیدا کنند؟
    متأسفانه از طرف مسئولین استانی از ورزشکاران کردستانی حاضر در اردوهای تیم‌های ملی حمایت نمی‌شود بر خلاف دیگر استان‌ها که با اصرار مدیرانشان ورزشکاران آن‌ها عضو ثابت تیم ملی می‌شوند، ورزشکار، مربی و رئیس هیأت تا حدی می‌تواند خود را بالا بکشد که به اردوی تیم‌های ملی راه پیدا کند بعد از آن رایزنی و حمایت مسئولین استانی است که می‌تواند ورزشکار را در ترکیب تیم ملی قرار دهد.
    چرا استان کردستان در بازی‌های آسیایی نماینده نداشت؟ چون حمایت مسئولین را نداشتیم اگر این حمایت به وجود آید ورزشکاران استان این پتانسیل را دارند حتی در المپیک هم حضور داشته باشند. من 22 سال به طور مداوم در اردوهای تیم ملی حضور داشتیم که فقط یک‌بار مدیر کل ورزش و جوانان به اردو آمد!

    سخن پایانی…
    ما برای رشته ای میلیاردی هزینه می‌کنیم که فقط در یک دوره لیگ حضور داشته باشد و هیچ نفعی برای آن رشته و ورزش استان نداشته اما حاضر نیستند برای رشته ای چون قایقرانی هزینه کنند که در کشور مطرح است و در هر مسابقه ای که حضور داشته عنوان کسب کرده است! ورزشکاران ما در مسابقات جهانی عنوان کسب کرده‌اند اما هیچ کس از آن‌ها تقدیر نکرد! تنها رشته ورزشی در استان کردستان که می‌تواند ورزشکار المپیکی داشته باشد قایقرانی است که متأسفانه مورد بی مهری قرار گرفته است. امیدوارم نگاه مسئولین استانی نسبت به قایقرانی تغییر کند تا شاهد پیشرفت بیشتر این رشته باشیم.

  • داوران شهرستانی در حاشیه مستطیل سبز

    داوران شهرستانی در حاشیه مستطیل سبز

    ورزش را با چه رشته ای شروع کردید؟
    من در محله 22 بهمن سقز زندگی می‌کردم که فوتبالیست‌های خوبی هم چون هاوری مصطفی نژاد و مرحوم برادرم حسین شافعی در این محله بودند که ما برای دیدن بازی‌هایشان به استادیوم می‌رفتیم به همین خاطر به فوتبال علاقمند شدم و در سال 76 در اولین مدرسه فوتبال سقز ثبت نام کردم آقای سعید کریم پور مربی این تیم بود در مدرسه فوتبال به فعالیت ورزشکاران بر اساس آیتم‌های مختلف نمره می‌دادند که ما تا کنون مدرسه فوتبالی به این شکل ندیده‌ام هم دوره من نفراتی چون شیرکو حجازی بودند که اکنون رئیس هیأت فوتبال سقز است.

    تا چه زمانی فوتبال بازی کردید؟
    من از رده نونهالان تا رده امید عضو تیم منتخب سقز بودم با تیم شرکت‌های ساختمانی سقز سال 79 در لیگ کشوری حضور پیدا کردم تا اینکه همزمان با فوتبال وارد عرصه داوری شدم.

    از نحوه ورود خود به داروی صحبت کنید؟
    زمانی که در آموزشکده یزدانپاه سنندج تحصیل می‌کردم به توصیه آقای کیهان کمانگر که مربی فوتسالمان بود سال 83 در دوره داوری درجه 3 فوتبال که مدرس آن آقای منصور کرباسچی حضور پیدا کردم، سال 86 به همراه هیوا بهمنی در کلاس داوری درجه 2 قزوین مدرسی آقای میرزابیگی شرکت کردیم و سال 89 در سنندج به مدرسی بهرام مهرپیما موفق به اخذ داوری درجه یک شدم و در نهایت سال93 درجه ملی داوری را در قم به مدرسی مسعود مرادی اخذ کردم.

    چه زمانی اوج داوری شما بود؟
    به نظر خودم اوج داوری‌ام در سال‌های 90 الی 93 بود که آقای ایرج ساعدی رئیس کمیته داوران کردستان بود من به همراه شاهو اصلانی، کاوه بهمنی و کورش کریمی در سطح کشور قضاوت می‌کردیم و بهترین دوران داوری من بود. هر چند سال 96 توسط صابر قریشی رئیس وقت کمیته داوران به کلاس داوری لیگ دسته یک معرفی شدم و این دوره را با موفقیت طی کردم اما متأسفانه در لیگ دسته یک به من داوری ندادند.

    چرا خیلی زود و در سال 98 از داوری مسابقات کشوری کنار کشیدید؟
    چون شرایط برای قضاوت مسابقات کشوری فراهم نبود و من هم به آن جایگاه که می‌خواستم نرسیدم از ادامه کار دلسرد شدم و حتی می‌خواستم به طور کلی داوری را کنار بگذارم که برخی از دوستان من را منصرف کردند در نهایت تا امسال داوری در سطح استان را ادامه دادم.

    مهم‌ترین بازی‌هایی که سوت زده‌اید؟
    سال 93 بازی شهرداری ارومیه و داماش گیلان در لیگ 2

    حدود 20 سال به عنوان داور در سطح استان و کشور قضاوت کرده‌اید به نظر شما مشکلی اصلی داوری در کردستان چیست؟
    به نظر من در طول 20 سال گذشته هر کس که مسئول کمیته داوران فوتبال استان بوده است توجه بیشتری به داوران سنندجی داشته است و به داوران شهرستانی بهای کمتری داده است در حالی که داوران شهرستانی تلاش بیشتری می‌کرده‌اند نفراتی مثل سیراون و سالار رنگین کمان از مریوان و ادریس ظفری از کامیاران جزء داوران خیلی خوبی بودند که به آن‌ها توجه نشد. متأسفانه بازی‌های استانی را با داوران شهرستانی پر می‌کند اما برای مسابقات کشوری داوران سنندجی مورد توجه هستند. من با درجه ملی برای داوری در مسابقات استانی 120 هزار تومان دریافت می‌کنم! داوران استان برای تهیه لباس هم با مشکل مواجه هستند در طول سال به سختی هیأت فوتبال یک دست لباس به آن‌ها می‌دهد! با این شرایط داوران شهرستانی با چه انگیزه ای به قضاوت ادامه دهند؟ به دلیل این شرایط هر روز شاهد کمتر شدن داوران شهرستانی هستیم. البته ناگفته نماند با آمدن آقای فرشید زندی بعنوان رئیس هیئت فوتبال سنندج تغییرات خوبی در رویکرد هیئت فوتبال و بحث داوری ایجاد شد و جان تازه ای به هیئت فوتبال دادند که جای تقدیر و تشکر دارد.

    چه راهکاری برای حمایت و رفع تبعیض‌ها نسبت به داوران شهرستانی دارید؟
    باید یکی از داوران شهرستانی در کمیته داوران استان حضور داشته باشد تا از حق آن‌ها دفاع کند که یکی از برنامه های آینده من است تا به عنوان نماینده داوران شهرستانی کمک کنم که آن‌ها هم مثل داوران سنندجی بتوانند رشد کنند و در لیگ‌های کشوری قضاوت کنند. در حال حاضر فقط آقای نور بخش به عنوان تنها داور شهرستانی در لیگ‌های کشوری داوری می‌کند که او هم اکنون ساکن سنندج است. به نظر چند داور شهرستانی هستند که می‌توانند در لیگ‌های کشوری سوت بزنند اما متأسفانه به آن‌ها بها داده نشده است.

    یعنی در طول 20 سال گذشته به داوران شهرستانی بها داده نشده است؟
    زمانی که آقای صابر قریشی مسئول کمیته داوران بود با دعوت از آقای کامرانی فر یک دوره داروی را برگزار کردند و حتی تعدادی از داوران شهرستانی را انتخاب کردند که متأسفانه کامرانی در کمیته داوران کشور نماند و صابر قریشی هم که می‌خواست به داوران شهرستانی توجه کند با فشار داوران سنندجی نتوانست برنامه های خود را عملی کند.

    به نظر شما سطح داوری استان نسبت به فوتبالمان چگونه است؟
    به دلیل حضور داورانی چون آرمان اسعدی که در مسابقات بین‌المللی حضور دارد و نفراتی چون ایرج ساعدی، شاهو اصلانی، کاوه بهمنی، کورش کریمی، هیوا بهمنی، فزارد منصوری، اشکان رضایی مقدم و … که در لیگ‌های مختلف کشوری سوت زده‌اند سطح داوری ما از فوتبال بالاتر است و اگر دیدی استانی نسبت به داوران داشتیم شاید داوران بیشتری در سطح اول کشور قضاوت می‌کردند.

    به نظر شما برای افزایش سطح داوری استان چه اقداماتی باید انجام داد؟
    کمیته داوران باید برای داوران در طول فصل برنامه داشته باشد و حتی برخی مواقع کلاس روانشناسی برای آن‌ها تدارک ببیند این در حالی است که فقط قبل از آغاز فصل یک تست می‌گیرند و بعد از آن داور را به امان خود رها می‌کنند.
    من اگر زمانی در کمیته داوران مسئولیت بگیرم با یک برنامه ریزی منظم، علمی و حمایت مالی روی یک سری از داوران سرمایه گذاری می‌کنم برای آن‌ها برنامه روزانه تدوین می‌کنم نه مثل حالا که اگر داور وقت اضافه داشته باشد برای تمرین وقت می‌گذارد در حالی امروزه باید به صورت روزانه تمرینات بدنی و آمادگی جسمانی را انجام دهند تا بتواند قضاوت منصفانه داشته باشند متأسفانه در حال حاضر در برخی از شهرستان‌ها مکانی برای استراحت داوران نیست و در کنار آن هم برخورد بدی با داوران دارند و حتی در پذیرایی از داوران هم کم کاری می‌کنند با این شرایط نباید انتظار بیشتری از داوران داشته باشیم.

    چرا تصمیم گرفتید از داوری خداحافظی کنید؟
    یکی از دلایل اصلی خداحافظی من بی‌انگیزگی و بها ندادن به داوران شهرستانی بود، وقتی دانستم نمی‌توانم پیشرفت کنم تصمیم گرفتم قبل از اینکه به من بگویند برو از داوری خداحافظی کردم و راه را برای داوران جوان باز کنم هر چند از نظر بدنی می‌توانستم چند سال دیگر هم قضاوت کنم و در کنار آن هم برخی مشکلات زندگی دست به دست هم داد تا در این مقطع خداحافظی کنم.

    در مورد بازی خداحافظی صحبت کنید که مقداری هم جنجالی شد؟
    امسال من در سنندج حضور داشتم ولی چون داور شهرستانی محسوب می‌شدم 8 بازی را برای آبیدر قضاوت کردم و چون تیم آبیدر من را قبول داشت و تیم کوردان هم متعلق به زادگاهم سقز بود و هر دو حرمت من را حفظ می‌کردند با پیشنهاد خودم این بازی را برای خداحافظی انتخاب کردم. در این بازی یک اشتباه تأثیر گذار داشتیم که ابتدا پنالتی به سوت آبیدر اعلام شد و من چون به کمک داور اختیار تام داده بودم که اگر صحنه ای پیش آمد صد درصد مطمئن شد پنالتی است اعلام کنند که بعد از صحبت با کمک داور متوجه شدم به خطای پنالتی مطمئن نیست نظر خود را عوض کردم و حق را به حقدار دادم، متأسفانه در دوران داوری‌ام چنین وضعیت تا کنون پیش نیامده بود اما در بازی خداحافظی این اتفاق افتاد. اما روال معمول این است در یک بازی دوستانه که یک تیم مطرح حضور داشته باشد باید داور خداحافظی کند که این امکان برای من فراهم نبود. از باشگاه آبیدر سپاسگزارم که با اهدای گل و لوح از من تقدیر کردند که تا آخر عمر فراموش نمی‌کنم از میلاد کهزادی و شاهو اصلانی تشکر می‌کنم که مراسم خداحافظی سنگ تمام گذاشتند ولی از هیأت فوتبال استان گله دارم که بعد از 20 سال قضاوت در سطح استان نتوانست در روز خداحافظی یک یادبود به من بدهد! در طول این سال‌ها هیأت فوتبال نتوانست در روز جهانی داور حتی یک شاخه گل هم به داوران خود بدهد که جای نقد دارد.

    از خاطرات تلخ و شیرینی داوری بگویید؟
    تلخ‌ترین بازی که به عنوان داور حضور داشتم در هگلان بود که مرحوم شریف عبدالهی هم حضور داشت در آن بازی زمین مسابقه آماده نبود و هر چند شرایط مهیا نبود ما برای تیم میزبان خیلی حرمت قائل شدیم با یک ساعت تأخیر بازی را شروع کردیم در پایان یکی از بازیکنان دهگلان به صورتم مشت زد که هیچ وقت از یاد نمی‌برم چون در دوران 20 ساله داوری‌ام هیچ بازی نبوده که با کتک و کتک کاری به پایان برسد.
    اما شیرین‌ترین خاطره من فینال مسابقات لیگ برتر استان بین دو تیم بیجار و آبیدر سنندج که هیوا نوجوان و محسن مشاکی کمک من بودند در پایان من به عنوان بهترین داور فصل انتخاب شدم و بهترین دوران من زمانی بود که تازه به داروی آمده بودم و با آقای امین زاده و کریمی در لیگ استان قضاوت می‌کردم.

    الگو شما در داوری؟
    در ایران محسن ترکی را خیلی قبول داشتم هر چند که به جایگاهی که در داوری لیاقتش را داشت نرسید و بعد از او علیرضا فغانی در جهان هم داوری کولینا را دوست دارم.

    اگر به گذشته برگردیم دوباره داوری را انتخاب می‌کنید و یا اینکه پشیمان نیستید؟
    با تجربه ای که در این 20 سال کسب کرده‌ام قطعاً داوری را انتخاب نمی‌کردم، اگر هم بچه‌ام بخواهد داور بشود اجازه نمی‌دهم و یا اینکه اول شرایط را برایش فراهم می‌کنم در شهر های بزرگ و صاحب فوتبال داوری کند چون استان کردستان فوتبالی ندارد که داور بتواند خود را نشان دهد برخی مواقع ما به دلیل نبود مسابقه فوتبال مجبور بودیم رقابت‌های فوتبال روستایی را قضاوت کنیم.

    سخن پایانی…
    در ابتدا قدردان پدر و مادر هستم و در مرحله بعدی از همسرم تشکر می‌کنم که با همه سختی‌ها داوری ساخته‌اند همیشه سنگ صبور من بودند، دست بوس همه پیشکسوتان و افرادی هستم که در داوری به من کمک کردند. همیشه تلاش کرده‌ام حق را به حقدار بدهم اما از همه داوران، بازیکنان، مربیان و همه کسانی که ناخواسته حقی از آن‌ها ضایع شده حلالیت می‌طلبم.

  • اگر در لیگ برتر بازی نکنیم به تیم ملی دعوت نمی شویم!

    اگر در لیگ برتر بازی نکنیم به تیم ملی دعوت نمی شویم!

    علاوه بر کاپ آسیا در مسابقات قهرمانی جهان هم حضور داشته‌اید؟
    بله، تیم ملی نوجوانان ایران بعد از کسب مقام اول آسیا موفق به کسب سهمیه مسابقات جهانی شد بعد از برگزاری 8 اردو به رقابت‌های جهانی که در مقدونیه برگزار شد اعزام شدیم که تیم ایران عنوان 16 جهان را کسب کرد.

    آخرین مسابقه که در ترکیب تیم ملی حضور داشته‌اید؟
    حدود 2 ماه قبل در رقابت‌های هندبال قهرمانی آسیا رده سنی جوانان که در هنگ‌کنگ برگزار شد من و نگین رحمانی به عنوان نماینده استان کردستان در ترکیب تیم ملی حضور داشتیم با کسب عنوان پنجم آسیا سهمیه حضور در مسابقات جهانی سال آینده را کسب کردیم.

    سابقه حضور در لیگ برتر هندبال کشور را هم دارید؟
    بله، سال گذشته به همراه تیم سنگ آهن بافق برای اولین بار در لیگ برتر حضور داشتم که عنوان قهرمانی لیگ برتر هندبال کشور را کسب کردیم حضور در لیگ یک تجربه بسیار خوبی برای من بود هر چند این تیم در مسابقات باشگاهی قهرمانی آسیا حضور پیدا نکرد.

    برای سال جاری چه برنامه ای دارید؟
    قرار است تیم هندبال بانوان کردستان در لیگ برتر حضور داشته باشد که من هم به همراه بقیه نفرات تیم تمرینات آماده سازی را زیر نظر خانم پریا فرجی شروع کرده‌ایم، اما تا کنون اسپانسر تیم مشخص نشده است. امیدوارم یک حامی مالی پیدا شود که بتوانیم برای تیم استان خود در لیگ برتر بازی کنیم.

    اگر به هر دلیلی تیم کردستان نتوانست در لیگ حضور پیدا کند، برنامه شما چیست؟
    مسابقات لیگ برتر هندبال بانوان از 31 شهریور ماه شروع می‌شود و تا یک هفته دیگر تکلیف تیم کردستان هم مشخص می‌شود، اولویت اول من تیم استانم است اما اگر کردستان نتواند در لیگ حضور پیدا کند به ناچار برای تیم دیگر بازی خواهم کرد چون اگر در لیگ بازی نکنیم به اردوی تیم ملی دعوت نخواهیم شد.

    نحوه تمرینات تیم سنندج برای حضور در لیگ برتر هندبال بانوان چگونه است؟
    خوشبختانه با مساعدت آقای سعیدی رئیس هیأت هندبال استان تمرینات تیم بانوان به صورت روزانه و منظم برگزار می‌شود هر چند از نظر توپ و تجهیزات با مشکل مواجه هستیم اما اگر چند بازیکن دیگر استان که در تیم‌های خارج از استان بازی می‌کنند به تیم اضافه شوند، تیم سنندج می‌تواند نتایج قابل قبولی در لیگ برتر کسب کند فقط با این شرط که اسپانسر قوی حامی تیم باشد.

    در طول سه سال گذشته بطور مستمر در اردوی تیم‌های ملی بوده‌اید، برای یک دختر این شرایط سخت نیست؟
    به نظر من اگر اراده و هدف مشخصی داشته باشید تلاش می‌کنید سختی‌ها را تحمل کنید تا به هدف خود دست پیدا کنید در کنار آن اگر کسی حامی تو باشد زودتر به نتیجه می‌رسید حامی و مشوق اصلی من تا کنون پدرم بوده است ولی خانواده هم تا حدی می‌توانند فرزند خود را حمایت کنند بعد از آنکه ورزشکاری ملی پوش شد دیگر وظیفه هیأت، فدراسیون و مسئولین استانی است تا آن ورزشکار را حمایت کنند که بتواند با انگیزه بیشتر در مسیر قهرمانی گام بردارد.

    چه انتظار از مسئولین استانی دارید؟
    در سال جاری شرایطی مهیا شده که هندبال بانوان کردستان در لیگ برتر حضور داشته باشد تا بازیکنان این استان بتوانند خود را نشان بدهند برای این کار نیاز به حامی و اسپانسر داریم که امیدوارم مسئولین استانی در این بخش کمک حال هندبال باشند تا شاهد نفرات ملی پوش بیشتر از استان کردستان باشیم.

    وضعیت هندبال بانوان در شهرستان‌های استان چگونه است؟
    متأسفانه هندبال بانوان در اکثر شهرستان غیرفعال است و یا فعالیت قابل قابلی ندارند که نیاز است هیأتهای شهرستانی در بخش بانوان فعالیت بیشتری داشته باشند.

    با این شرایط اردوی وضعیت تحصیلی شما چگونه است؟
    امسال همزمان با امتحانات خرداد ماه مسابقات هندبال قهرمانی آسیا برگزار شد به همین خاطر نتوانستیم به طور کامل در امتحانات شرکت کنیم اما مسئولین قول دادند در زمینه درسی کمک حال ما باشند که متأسفانه هیچ اقدامی انجام ندادند به همین خاطر در زمینه درسی با مشکل مواجه شدیم.

    ورزش چه تأثیری در زندگی شما داشته است؟
    ورزش باعث شده که من در مسیر شیرین زندگی قرار گیرم چون ورزش باعث می‌شود که تو در یک مسیر صحیح حرکت کنی و از برخی ناهنجاری‌هایی که در جامعه وجود دارد دور باشید به همین دلیل از دختران جوان می‌خواهم هر رشته ورزشی را که دوست دارند انتخاب کنند برای موفقیت در آن تلاش کنند.

    وضعیت هندبال بانوان در سطح کشور چگونه می‌بینید؟
    در دو سال اخیر هندبال بانوان ایران خیلی پیشرفت کرده است یکی از دلایل آن توجه ویژه رئیس فدراسیون به بخش بانوان است این کار باعث شده هندبال بانوان فاصله خود را با قدرت‌های برتر هندبال آسیا کم کند و سهمیه حضور در مسابقات جهانی را کسب کند.

    هدف و آرزوی شما؟
    هدف اولیه من حضور در تیم ملی بزرگسالان و شرکت در مسابقات جهانی است و بعد از آن هم به عنوان یک لژیونر بتوانم در یک لیگ خارجی حضور داشته باشم.

    از خاطرات تلخ و شیرین ورزشی بگویید؟
    در مسابقات قهرمانی آسیا در قزاقستان در بازی با هند دو دقیقه مانده به پایان بازی تیم ایران از حریف خود عقب بود که من 2 گل زدم و هند را شکست دادیم و موفق به کسب سهمیه مسابقات جهانی شدیم که این شیرین‌ترین خاطره من است.
    اما تلخ‌ترین خاطره وقتی بود که در هفتمین اردوی تیم ملی نوجوانان برای حضور در مسابقات آسیایی خط خوردم که برای من خیلی سخت بود اما تمرینات خود را ادامه دادم در نهایت به اردو هشتم دعوت شدم تا پایان مسابقات قهرمانی آسیا همراه تیم بودم.

    سخن پایانی…
    قبل از هر چیز قدردان پدرم هستم که بیشتر از توان خود کمک کرد تا من به اینجا رسیدم، از آقای اکبر آبادی مربی تیم ملی تشکر می‌کنم که من را به این پایه رساند و سپاس گذار آقای سعیدی رئیس هیأت هندبال کردستان و خانم پریا فرجی هستم و امیدوارم در آینده بیشتر از گذشته شاهد حضور ورزشکاران کردستانی در تیم‌های ملی باشیم.

  • اما و اگر حضور هندبال بانوان در لیگ برتر

    اما و اگر حضور هندبال بانوان در لیگ برتر

    به گزارش به هیز نیوز، عرفان سعیدی رئیس هیأت هندبال کردستان در مورد حضور تیم هندبال بانوان در لیگ برتر کشور گفت: از حدود شش ماه قبل ما برنامه های آماده سازی تیم را شروع کردیم و با دعوت از بازیکنان کردستانی که فصل گذشته برای تیم‌های دیگر در لیگ برتر کشور بازی می‌کردند تمرینات را شروع کردیم و قصد داریم با یک تیم کاملاً بومی در لیگ برتر حضور پیدا کنید.
    سعیدی ادامه داد: قرار بود تیم کردستان از پرداخت ورودی لیگ معاف باشد که متأسفانه مسئولین فدراسیون به قولی که در مجمع داده بودند وفا نکردند در نهایت با کمک خیرین توانستیم 150 میلیون تومان ورودی را پرداخت کنیم در جدول مسابقات و قرعه کشی بازی‌های قرار بگیریم.
    رئیس هیأت هندبال استان اظهار داشت:رقابت‌های لیگ برتر هندبال بانوان کشور قرار است از 31 شهریور ماه آغاز شود، اما مشکل اصلی این است تا کنون اسپانسر و حامی مالی برای تیم پیدا نشده است و هیأت هم نمی‌تواند در بحث تیم داری ورود پیدا کند! ما با چند نفر صحبت کردیم و آن‌ها هم قول حمایت داده‌اند ولی تا این لحظه هیچ چیز قطعی نشده است.
    سعیدی گفت: سال گذشته تیم کردستان با یک تیم کاملاً بومی، غیرت مثل زدنی و هزینه در حدود 50 میلیون تومان توانست سهمیه حضور در لیگ برتر را کسب کند برای حضور در لیگ برتر هم هیأت هندبال آنچه را که وظیفه و در توان داشته است انجام داده است. انتظار داریم اگر اسپانسر خصوصی برای تیم پیدا نشد مسئولین استانی به هر طریقی که می‌توانند تیم را حمایت کنند چون اگر در لیگ برتر حضور نداشته باشیم هندبال بانوان استان نابود خواهد شد و دیگر شاهد حضور ورزشکاران کردستانی در تیم ملی نخواهیم بود.

  • زمانی برای فتح قله 7 هزار متری

    زمانی برای فتح قله 7 هزار متری

    اولین کوه مهمی را که صعود کردید به یاد دارید؟
    توچال اولین کوه خارج از استان بود که صعود کردم و سال 78 در یک صعود سراسری برای اولین بار دماوند را فتح کردم. به همراه گروه کژوان تمرینات خود را ادامه دادم تا اینکه خانم مرادسلیمی به خارج از ایران رفتند و گروه منحل شد ما مجبور شدیم از سال 83 به صورت انفرادی تمرینات خود را ادامه بدهیم. شاخص‌ترین صعودهایی که داشته‌ام دو مرحله صعود زمستانی دماوند و صعود زمستانی به الوند، توچال و دو صعود یک روزه به دماوند بوده است.
    چه دوره‌هایی را در رشته کوهنوردی طی کردید؟
    اولین دوره سنگ نوردی بود که سال 79 با مدرسی آقای ناصر محمدی حضور داشتم و جزء اولین تیم سنگ نوردی بانوان استان بودم که در مسابقات قهرمانی کشور شرکت کردم بعد از آن دوره های برف و یخ ، آبشار یخی و در کل اکثر دوره های مورد نیاز را گذراندم.

    نحوه تمرینات شما چگونه است؟
    همیشه سعی کردم خود را آماده نگاه دارم و در 20 سال گذشته کمتر پیش آمده را روزی تمرین نداشته باشم و غیر از کوهنوردی دوومیدانی، تمرینات با وزنه و قدرتی استقامتی را انجام می‌دادم.

    چرا خانتنگری را برای صعود انتخاب کرده‌اید؟
    حدود چهار سال قبل در یک صعود زمستانی به دماوند با یک گروه مازندرانی آشنا شدم و با آن‌ها در ارتباط بودم، اوایل سال گذشته عنوان کردند در تدارک برنامه ریزی برای صعود به خانتانگری هستند از من خواستند تمرینات خود را برای این برنامه شروع کنم، من هم تمرینات را در کوه‌های استان کردستان به صورت انفرادی دنبال کردم تا اینکه دو هفته قبل از برنامه اصلی به خاطر هم هوایی دو شب مانی در دماوند و قله شاه البرز داشتیم، معمولاً کسانی که دماوند را صعود کرده باشند بعد از آن یک قله 6 هزار متری را انتخاب می‌کنند، اما من کوه بالای 7 هزار و کاملاً فنی را انتخاب کردم از کمپ 3 به بعد یخچال است و یخ نوردی و کار با طناب دارد.
    تمرینات سختی را برای صعود انجام دادم ولی گاهی در حین برنامه موقعیت‌هایی پیش می‌آمد که آدم احساس می‌کند با مرگ فاصله کمی دارد به عنوان مثال از کمپ 3 به 2 از داخل یخچالی عبور می‌کنید که هر لحظه امکان بهمن دارد که این چالش‌ها برای من خیلی سخت و شیرین بود در کنار آن من اولین بانویی بودم که امسال به خانتانگری صعود کردم این در شرایط بود که باید پا به پای بقیه اعضای تیم حرکت می‌کردم.

    صعود به خانتانگری چند روز طول کشید؟
    ما 13 روز در منطقه بودیم چون چند روز هوا مساعد نبود و چند روز هم به دلیل شرایط جوی فقط تا ظهر می تو انسیم برنامه را ادامه دهیم به ناچار در چادر می‌ماندیم تا روز بعد و چون اولین تیمی بودیم که در منطقه حضور پیدا کرده بودیم ثابت گذاری‌ها همزمان با ما بود به همین خاطر در مسیر قله 5 ساعت منتظر شدیم.

    برای این برنامه چقدر هزینه کردید؟
    این صعود حدود 300 میلیون تومان هزینه داشت که یک سری هزینه ها از جمله ویزا، بلیت هواپیما و تجهیزات توسط آن گروه مازندرانی تأمین شد و حدود 220 میلیون تومان هم توسط خودم پرداخت شد.

    چه دلیل و انگیزه ای باعث شده که شما این همه سختی، فشار تمرینات و هزینه را متحمل شوید؟
    هر چند کردستان یک منطقه کوهستانی است اما از لحاظ کوهنوردی بخش بانوان در رتبه پایین کشوری قرار داریم، به چند نفر از بانوان کوهنورد کردستانی که توان مالی داشتند پیشنهاد کردم با هم یک صعود بین‌المللی داشته باشیم که به الگو و انگیزه ای برای بانوان استان تبدیل شد، متأسفانه از این پیشنهاد من استقبال نکردند و تصمیم گرفتم خود به تنهایی این کار را انجام دهم به عنوان اولین بانوی کردستانی یک قله بالای هفت هزار متر را صعود کردم.

    به نظر شما که نایب رئیس هیأت کوهنوردی بانوان هستید، وضعیت این رشته در کردستان چگونه است؟
    در بحث ورزش قهرمانی بخش بانوان جزء استان‌های آخر کشور هستیم چون کوهنوردی رشته ای سخت و گران از نظر تجهیزات است بانوان کردستانی کمتر رغبت می‌کنند صعود های بالای 5 هزار و بینا مللی داشته باشند که نبود اسپانسر سدی محکم در توسعه بخش بانوان است. اما در بخش ورزش همگانی در زمان شیوع ویروس کرونا تعداد علاقمندان به کوه بیشتر شد که این افزایش شامل بخش بانوان هم شد و در کنار آن هم با توجه به طبیعت بسیار زیبای کردستان گرایش به کوهنوردی هم زیاد است به خصوص در حوزه کوه‌پیمایی که توسط گروه ها و باشگاه ها اجرا می‌شود. اما در بحث آموزش بانوان با تلاش باشگاه ها و همکاری هیأت موفق عمل کرده‌ایم به نحوی که تعداد مربیان بانوان افرایش پیدا کرده است با توجه به پتانسیل منطقه به آینده کوهنوردی بانوان امیدوار هستیم.

    الگوی شما در کوهنوردی چه کسی است؟
    سید واسع سید موسوی که واقعاً اعجوبه ای در کوهنوردی هستند که سال 94 یک رکورد جالب در خانتنگری از خود به جا گذاشته‌اند و فاصله کمپ 3 تا قله را مسیری که معمولاً 9 تا 12 ساعت زمان می‌برد در 5 ساعت و نیم طی کرده‌اند آن هم به صورت انفرادی! قبل از اینکه به خانتانگری بروم با وی مشورت کردم از راهکارهای او استفاده کردم. در بخش بانوان هم خانم مرادسلیمی الگو من در بحث ورزش و اخلاق هستند چون زمانی که من کوهنوردی را شروع کردم با هزینه وی در دوره ها و برنامه ها شرکت می‌کردم و من هم سعی می‌کنم راه او را ادامه دهم و همین کار را در حق بانوان انجام دهم.

    از خاطرات تلخ و شیرین کوهنوردی بگویید؟
    شیرین‌ترین خاطره من زمانی بود که بر روی قله 7 هزار متری خانتانگری ایستاده بودم و حالم مساعد بود چون قبل از آن استرس داشتم که آیا می‌توانم صعود کنم یا نه ؟ اما من هیچ خاطره تلخی از کوهنوردی را به یاد ندارم چون اگر ناراحتی و سختی در زندگی هم داشتم در کوه همیشه آرام شده‌ام.

    برنامه آینده شما چیست؟
    برنامه‌هایی در ذهن دارم اما اجازه دهید فعلاً بیان نکنم. برای صعود به خانتانگری هم تا آخرین روزها کسی از برنامه من خبر نداشت چون کسی از نحوه تمرینات من اطلاع ندارد که اگر خبردار می‌شدند شاید صحبت‌های آنان بر روی من تأثیر منفی می‌گذاشت و من را پشیمان می‌کردند به هر حال آرزوی شخصی من صعود به بام دنیا “اورست” است.

    چه توصیه ای برای بانوان دارید؟
    کوهنوردی رشته ای است که آدم را سخت کوش می‌کند و تحمل را افزایش می‌دهد و در کنار آن کوه آدم را شاد و سرحال نگاه می‌دارد و چون آمار افسردگی در بانوان بیشتر است من پیشنهاد می‌کنم کوه روی را انتخاب کنند و بعد از آن با شناسایی توانمندهای خود به بخش قهرمانی و حرفه ای هم ورود پیدا کنند و برنامه ای برای یک صعود شاخص حداقل در داخل کشور داشته باشند. هیأت هم یک تیم هیمالیانوردی برای بانوان تشکیل داده است که برای یک صعود زمستانی آماده می‌شوند.

    سخن پایانی…
    زمانی که به سنندج برگشتم مراسم استقبالی تدارکات دیده بودند که گروه ها، باشگاه ها و افراد زیادی حضور داشتند من انتظار چنین برنامه ای را نداشتم از همه کسانی که حضور داشتند همچنین از رئیس هیأت کوهنوردی استان و سنندج تشکر و قدردانی می‌کنم و امیدوارم این کار من باعث شده باشد تعداد دیگری از بانوان به فکر چنین صعودهای باشند و این راه ادامه داشته باشد.

  • به حقّم نرسیدم!

    به حقّم نرسیدم!

    در ابتدا اشاره کوتاهی به عناوینی که کسب کردید را داشتیم، اما دوست داریم بیشتر از افتخاراتی که در این رشته بدست آوردید، بفرمایید.
    سال 76 در رقابت‌های منطقه ای جوانان عنوان اول را کسب کردم، سال 80 در مسابقات کشوری هلال احمر قهرمان شدم و در همان سال مسابقات انتخابی تیم ملی وزن 84 کیلوگرم به مقام چهارم رسید، سال 89 در رقابت‌های انتخابی جام تختی وزن 97 کیلوگرم جعفر دلیری قهرمان پنج ساله ایران را ضربه فنی کردم و مقام سوم را کسب کردم در جام تختی هم کشتی گیر آمریکایی را ضربه کردم اما مقابل کشتی گیر روس شکست خوردم و به مقام چهارم رسیدم و متأسفانه سال 90 حین تمرین در خانه ژیمناستیک دو سال از کشتی دور بودم که دوباره بعد از بازگشت به کشتی عنوان سوم مشترک انتخاب تیم ملی را کسب کردم.

    در لیگ کشتی هم حضور داشته‌اید؟
    بله، دو سال در لیگ دسته یک کشتی کشور برای تیم‌های کرج و رشت کشتی گرفته‌ام و دو سال هم در لیگ داخلی و جام رمضان کشتی استان مازندران حضور داشته‌ام که جواد ابراهیمی قهرمان جوانان آسیا را شکست دادم.
    در کشتی کارگران کشور هم مقام کسب کرده‌اید؟
    بله، دو مدال نقره و یک مدال برنز کشتی کارگران کشور را دارم که دو مدال نقره در وزن 97 کیلوگرم و مدال برنز را در وزن 120 کیلوگرم کسب کرده‌ام.

    در کشتی پهلوانی هم عنوان دار هستید؟
    بله، سال 86 در وزن 90 کیلوگرم کشتی پهلوانی بعد از 23 مقام دوم کشور را برای کردستان کسب کردم قبل از من شاهپور علی پناه این عنوان را کسب کرده بود، سال 98 به عنوان اولین نفر در استان موفق شدم مدال برنز وزن 100 کیلوگرم کشتی پهلوانی کشور را کسب کردم.

    به اردوی تیم ملی دعوت شده‌اید؟
    بله، سال 92 پس از کسب عنوان سوم رقابت‌های انتخابی تیم ملی توسط رسول خادم سرمربی تیم ملی به اردو دعوت شدم.

    در خصوص حضورتان در مسابقات پیشکسوتان بفرمایید.
    سه دوره در مسابقات کشتی پیشکسوتان حضور داشته‌ام که موفق شدم دو مدال طلا و یک مدال نقره را کسب کنم و حتی به مسابقات جهانی پیشکسوتان در کشور گرجستان اعزام شدم که متأسفانه آی دی کارتم گم شد و نتوانستم کشتی بگیریم!

    تا چه سالی به کشتی گرفتن ادامه دادید؟
    تا سال 1400 کشتی گرفتم و آخرین کشتی هم در رقابت‌های کشوری در مقابل محمد حسین محمدیان که از تازه المپیک برگشته بود که بعد از آن مینسک پاره شد و کشتی را کنار گذاشتم.

    حضورتان در تیم ملی کشتی جوانان ناشنوایان به عنوان مربی بهانه اصلی این گفتگو بود، چطور شد که انتخاب شدید؟
    به واسطه آشنایی که با علیرضا رضایی مدیر فنی تیم‌های ملی داشتم با پیشنهاد او و موافقت جناب تیشه گران ریاست محترم فدراسیون ناشنوایان به عنوان مربی تیم ملی کشتی جوانان انتخاب شد که این تیم خود را برای حضور در مسابقات جهانی قرقیزستان آماده می‌کند.

    وضعیت کشتی استان حال حاضر نسبت به 30 سال قبل که شما کشتی را شروع کردید، چه تغییری کرده است؟
    از نظر زیر ساخت، سالن کشتی و تشک شاهد افرایش بوده‌ایم، اما از نظر مربی تفاوتی چندان با گذشته نکرده است. وضعیت کشتی در رده های سنی متفاوت در رده بزرگسالان وضعیت قابل قبولی نداریم، اما در رده جوانان وضعیت مناسبی است به طور کلی تعداد کشتی گیران نسبت به گذشته کم شده است.

    برای افرایش تعداد کشتی گیران چه پیشنهادی دارید؟
    به نظر من هر چه تعداد مسابقه بیشتری باشد می‌تواند در جذب کشتی گیر و تلاشگر موثر باشد. برگزاری مسابقات تیم به تیم و یا چند جانبه باعث می‌شود تماشاگر به سالن محل مسابقات بیاید که همین امر در جذب کشتی گیر موثر است برای مثال در استان مازندران هر هفته شاهد برگزاری مسابقه های تیم به تیم هستیم. البته حضور یک الگو و قهرمان هم باعث جذب کشتی می‌شود که متأسفانه در حال حاضر در سنندج فاقد آن هستیم.

    به نظر شما مشکلی اصلی کشتی استان در حال حاضر چیست؟
    مشکلی که در همه رشته های ورزشی استان وجود دارد نبود اسپانسر و منابع مالی است که کشتی هم از این قاعده مستثنی نیست و در کنار آن کمبود مربی با دانش یکی دیگر از مشکلات کشتی استان است که برای حل آن باید به فکر چاره بود.

    شما در دوران کشتی با چند رئیس هیأت کار کرده‌اید، عملکرد کدام یک بهتر بوده است؟
    هر کسی که رئیس هیأت می‌شود تلاش می‌کند بهترین عملکرد را داشته باشد که این تلاش قابل تقدیر است اما به نظر من آقایان عبداله الیاسی و کیومرث آیت پناه عملکرد بهتری نسبت به دیگر روسای هیأت داشته‌اند به طور مثال در سال 80 آقای الیاسی رئیس هیأت بود هر چند پول نبود اما همیشه به طور منظم مسابقات با دیگر استان‌ها را برگزار می‌کرد که این کار باعث پیشرفت کشتی گیران می‌شد، در زمان آقای آیت پناه هم لیگ استانی کشتی برگزار می‌شد و به برخی از مربیان با دانش مثل سالار محمدی میدان می‌داد. در زمان ریاست وی من عنوان سوم کشور را کسب کردم. در زمانی که کشتی می‌گرفتم هر چند که آزاد کار بودم اما از دانش آقای خیرآبادی هم استفاده کرده‌ام و هفته ای یک جلسه تمرین کشتی فرنگی را زیر نظر وی انجام می‌دادم که در پیشرفت کشتی من بسیار تأثیر گذار بود.

    اگر به گذشته برگردیم دوباره کشتی و همین راه را دنبال می‌کردید؟
    بله، دوباره کشتی گیر می‌شدم ولی شاید برخی تغییرات را در نحوه تمرین کردن می‌دادم و وزن کم نمی‌کردم؛ در وزن 120 کیلوگرم کشتی می‌گرفتم و قطعاً در این وزن عنوان‌های بیشتری را کسب می‌کردم.

    برای آینده چه برنامه ای دارید؟
    طی کردن مدارج مربیگری در کشتی و حضور در کنار تیم ملی ناشنوایان دو برنامه مهم است که برای آن برنامه ریزی کرده‌ام.

    در طول این دوران خاطرات تلخ و شیرین ورزشی زیادی داشتید از آن‌ها بگویید.
    خاطره تلخ من زمانی بود که زمان برگزاری اردوی تیم ملی؛ حین تمرین بر اثر پاره شدن طناب ژیمناستیک زمین افتادم و هر دو دستم شکست! که این اتفاق درست در زمانی بود که در اوج آمادگی بودم و می‌توانستم برای کردستان افتخار کسب کنم اما شیرین‌ترین خاطره من شکست دادن پرویز هادی و جواد ابراهیمی بود.
    سخن پایانی …
    زمانی که کشتی می‌گرفتم از طرف روسای هیأت خیلی مورد بی مهری قرار می‌گرفتم به طور مثال در دو هیأت من چهار سال محروم شدم به همین خاطر نتوانستم مقام و مدال بیشتری کسب کنم در واقع به آنچه که حقم بود در کشتی نرسیدم.