دسته: گفتگو

  • روایت مسیری پر از تلاش، بی‌حمایتی و عشق به داوری

    روایت مسیری پر از تلاش، بی‌حمایتی و عشق به داوری

    داوری رشته های مختلف ورزشی یکی از سخت‌ترین کارهاست که کمتر به چشم می‌آید و داوری فوتبال به عنوان محبوب‌ترین رشته ورزشی این سختی را دو چندان می‌کند. برای مصاحبه این شماره «به هیز» به سراغ جوان ترین داور کردستانی در لیگ برتر فوتبال رفته‌ایم. میلاد کهزادی، داور جوان متولد ۱۳۷۶ از دیواندره، یکی از نمونه‌های بارز پشتکار در داوری فوتبال ایران است. او با وجود کمبود امکانات در استان کردستان و موانع شخصی، توانسته مسیر پرفراز و نشیبی را طی کند و و بعد از سال‌ها تلاش در نیم فصل دوم امسال به جمع داوران لیگ برتر راه یابد. گفت‌وگوی زیر، روایتگر داستان عزم و اراده اوست؛ از اولین سوت در دوران راهنمایی تا چالش‌های که تا امروز طی کرده است.

    برای شروع از خودتان بگویید و اینکه چطور وارد عرصه ورزش شدید؟

    من متولد سال ۱۳۷۶ در شهرستان دیواندره هستم. وقتی پنج ساله بودم، چون بیشتر اعضای خانواده‌ام در رشته بدمینتون فعالیت می‌کردند، من هم جذب این رشته شدم. حدود دو سال زیر نظر فریق عبدی بدمینتون تمرین می‌کردم، اما از همان کودکی فوتبال را با علاقه دنبال می‌کردم و همه مسابقات داخلی و خارجی را می‌دیدم. بعد از مهاجرت به سنندج تصمیم گرفتم به سراغ فوتبال بروم.

    فوتبال را زیر نظر چه کسانی آغاز کردید؟
    فوتسال را در سالن توحید زیر نظر آقایان رضا رحمانی و سامان ملایی شروع کردم. سپس در آکادمی ذوالفقارنسب زیر نظر آقای رحمانی فوتبال را ادامه دادم و حتی در تیم منتخب آموزشگاه‌های سنندج مقام دوم استان را کسب کردیم. همان زمان فوتبال برایم جدی‌تر شد.

    چطور شد که از بازیکنی به داور تبدیل شدید؟
    به خاطر علاقه شدیدی که به داوری داشتم همیشه یک سوت همراهم بود، زمانی که 14 سال سن داشتم و در مقطع رهنمایی تحصیل می‌کردم در شرایط که داوران لباس نداشتند من دو ست لباس داوری را خریدم! در مسابقات فوتسال جام رمضان که در سالن توحید برگزار می‌شد برخی مسابقات را به کمک رضا رحمانی، سامان ملایی، زار حسین پناهی قضاوت می‌کردم کم‌کم از بازی فاصله گرفتم و تصمیم گرفتم داوری را جدی‌تر دنبال کنم.

    چه سالی اولین کارت داوری را اخذ کردید؟
    سال 92 در سن 16 سالگی دوره داوری درجه سه را زیر نظر منصور کرباسچی طی کردم که حضور من در این دوره داستان جالبی دارد، به خاطر اینکه تلفن همراه نداشتم وقتی فقط دو روز از این دوره مانده بود توسط رضا رحمانی خبر دار شدم و تست کتبی را قبول شدم اما به خاطر اضافه وزن و عدم آمادگی تست عملی قبول نشدم، اما با توجه به شناختی که ایرج ساعدی مسئول کمیته داوران از من داشت به من فرصت داد که خود را آماده کنم و منی که 100 کیلوگرم بودم بعد از حدود سه ماه رژیم و تمرین 72 کیلوگرم شدم و تا کنون این آمادگی جسمانی را حفظ کرده‌ام و همیشه جزء داوران برتر در تست آمادگی جسمانی بوده‌ام.

    مسیر پیشرفت شما در داوری چطور ادامه پیدا کرد؟
    سال 94 کلاس داوری 3 به 2 به مدرسی حسین نجاتی به عنوان نفر اول قبول شدم، دوره 2 به 1 را زیر نظر فریدون اصفهانیان طی کردم و سال دوره داوری یک به ملی را باز هم به مدرسی فریدون اصفهانیان با نمره 96 از 100 قبول شدم که جایزه این نمره، قضاوت بازی بادران و قشقایی در لیگ دسته یک بود که من با 22 سال سن لیگ یک ایران را قضاوت کردم که یک، تجربه‌ای خاص و کم‌سابقه بود.

    آیا شرایط لازم برای ورود به داوران بین‌المللی (Elite) را دارید؟
    بله، از ۲۳ سالگی در لیگ یک داوری می‌کردم و حالا با اضافه شدنم به جمع داوران لیگ برتر، این مسیر برایم باز شده است. البته وقفه پنج ساله بین قضاوت در لیگ یک تا برتر به دلایل مختلف رخ داد. اکنون با قضاوت منظم در لیگ برتر، هدفم ورود به جمع داوران بین‌المللی است.
    من در استانی هستیم که هیچ کس از داوران حمایت نمی‌کند! در استان‌های دیگر نماینده مجلس، مدیر کل ورزش و جوانان و رئیس هیأت فوتبال استان از داوران خود حمایت می‌کنند در کردستان فقط رئیس هیأت حامی و پشتیبان داوران است و تلاش می‌کنند داوران در بالاترین سطح داروی کنند اما قطعاً به اندازه رئیس هیأت فوتبال کرمان که امسال بیش از 2 میلیارد برای کلاس نیم فصل داوران هزینه کرد! در فدراسیون و کمیته داوران برش و نفوذ ندارد.
    متأسفانه در استان کردستان به داوران فوتبال بهای لازم را نمی‌دهند و داوری فوتبال را با داوری رشته های دیگر مقایسه می‌کنند در استان‌های دیگر از داوران لیگ برتر خود تجلیل می‌کند و زمینه اشتغال آن‌ها را فراهم می‌کنند اما تا کنون ندیده‌ام در استان کردستان از داوری تجلیل شده باشد چه برسد به اینکه استخدام شود. در طول سال‌های که داروی کردم یک باز زمانی که خانم محمد سلیمی رئیس اداره ورزش و جوانان دیواندره بود از من تجلیل کرد. هر داوری از استان کردستان به لیگ دسته یک و لیگ برتر صعود کرده نتیجه تلاش خودش بوده است

    تمرینات یک داور حرفه‌ای چگونه است و شما چطور تمرین می‌کنید؟
    یک داور برای حفظ آمادگی بدنی خود باید تمرینان روزانه، منظم و سختی را پشت سر بگذارد تا بتواند تست‌های آمادگی جسمانی داوری (در ابتدا 6 دو سرعت 40 متر، دویدن به مصافت 4 کیلومتر در کمتر از 22 دقیقه) را قبول شود که کار هر کسی نیست برای پاس کردن تست داوری باید کفش تغذیه و مکمل مناسب در کنار آن مربی تخصصی و تمرینات روزانه داشته باشید. ما حتی برای محل تمرین هم مشکل داریم یعنی زمین چمنی برای تمرین کردن در اختیار ما قرار نمی‌دهند و برای تمرین در پیست دوومیدانی با مشکل مواجه هستیم و مربی تخصصی هم نداریم که تمرینات خود را اصولی اجرا کنیم.

    وضعیت کلی داوری استان را چطور ارزیابی می‌کنید؟
    در حال حاضر سه داور لیگ برتری و 4 داور لیگ یک داریم اما تعداد داوران نسبت به گذشته خیلی کم شده است که این کاهش دلایل متعددی دارد که مهم‌ترین آن مشکل مالی و عدم حمایت از داوران است یک داور اگر بخواهد مسابقات استانی را قضاوت کند برای یک بازی 350 هزار تومان بعد از 6 ماه دریافت می‌کند! که این مبلغ حتی هزینه رفت و برگشت به یک شهرستان را تأمین نمی‌کند یعنی داور باید از وقت و هزینه خود برای قضاوت یک مسابقه استانی هزینه کند و تیم میزبان هم بدترین نوع غذا و پذیرایی را انجام می‌دهد و تماشاگر رفتار مناسبی با داور ندارند! با این شرایط چه کسی رغبت می‌کند به عرصه داوری وارد شود؟ اگر شرایط به همین منوال پیش برود در سال‌های آینده داوری برای قضاوت در لیگ‌های استانی نخواهیم نداشت و اگر هم داروی استان تا کنون سرپا بوده است با تلاش و دلسوزی شاهو اصلانی رئیس کمیته داوران استان بوده است. در حال حاضر مرکز استان با کمبود داور مواجه است به طوری که به جزء سه نفر که دو نفر اصالتاً سنندجی نیستند هیچ داور سنندجی در لیگ‌های کشوری نداریم.
    زمانی که من به داروی کشور معرفی شدم شاهو اصلانی، اشکان رضایی مقدم، فرزاد منصوری، صنعان شیخ احمدی، شهیر زندسلیمی و هژیر و هاوژین شریف پور که سنندجی بودند در لیگ‌های کشوری سوت می‌زدند اما حالا فقط یک داور سنندجی در لیگ‌های کشوری قضاوت می‌کند.

    برای بهبود وضعیت داوری چه پیشنهادی دارید؟
    در دورانی قرار گرفتیم که بحث مالی حرف اول را در می‌زند و مثل گذشته نیست که با عشق و علاقه بتوانیم کارها را پیش ببریم پس باید در درجه اول حق‌الزحمه داوران را افزایش دهیم. در مرحله بعدی نیاز است نگاه مسئولین و تیم‌ها به داوری تغییر کند با دید مثبت و حمایتی به قضیه نگاه کنند تا داوران با انگیزه بیشتر به کار خود ادامه دهند و زمینه ساز ورود نفرات جدید به عرصه داروی بایشم.
    متأسفانه قدر داشته های خود از جمله داوران فوتبال را نمی‌دانیم و احترام لازم را برای آن‌ها قائل نیستیم.
    الگوی شما در داوری چه کسی است؟
    در میان داوران خارجی از هر کسی بپرسید پیر لویجی کولینا را الگو قرار دارد است و من هم مستثنی نیستم، اما در میان داوران ایرانی عاشق داوری تورج حق وردی بودم که هر چند داور بین‌المللی نبود اما دربی را قضاوت کرد و از مشخصه های وی آمادگی بدنی، شجاعت و پرستیژ داوری بود.

    بهترین و سخت‌ترین بازی‌هایی که قضاوت کرده‌اید کدام بوده؟
    امسال به خاطر اینکه قول داده بودند در نیم فصل به برای قضاوت در لیگ برتر دعوت شوم چهار بازی را در لیگ یک سوت زدم که در همه آن‌ها نمره عالی گرفتم ازجمله بازی مس شهر بابک – هوادار و بازی سختی که قضاوت کردم مس کرمان و شهرداری نوشهر و در بازی فرد البرز و شهرداری نوشهر بود که من یک پنالتی و یک اخراجی داشتم و در پایان نمره عالی 4/8 را از ناظر بازی گرفتم و بالاترین بازی از نظر سطح فوتبالی که قضاوت کردم سال گذشته بازی دو تیم صنعت نفت آبادان و نفت مسجد سلیمان بود که هر دو از لیگ برتر به لیگ یک سقوط کرده بودند در پایان مربیان هر دو تیم و کمیته داوران از داوری من رضایت داشتند، هر چند بازی فینال لیگ برتر جوانان و امید کشور را هم قضاوت کرده‌ام.

    شیرین‌ترین و تلخ‌ترین خاطره داوری؟
    روزی سر کار بودم وتساب را نگاه می‌کردم دیدم به گروه داوری بازی استقلال تهران و پادیاب اضافه شدم که در ابتدا باورم نشد یک بار گوشی را خاموش و روشن کردم که دیدم واقعی است به عنوان داور چهارم این بازی انتخاب شدم که شیرین‌ترین خاطره من بود. سال گذشته داور بازی مس سنگون و پیکان تهران بودم در یک صحنه از بازی جا ماندم متأسفانه نتوانستم یک پنالتی اخراج را برای مس بگیریم که تا مدتی این اشتباه فکر من را مشغول کرده بود به خاطره بدی در ذهنم تبدیل شد.

    به عنوان مدیر یک سازمان مردم نهاد هم فعالیت می‌کند در این مورد صحبت کیند؟
    از سال ۱۴۰۰ تصمیم به تاسیس سازمان مردم نهاد (سمن) تخصصی ورزشی به نام ورزش و نشاط سنه دژ گرفتم که در این مدت برنامه های زیادی از جمله برگزاری کارگاه روانشناسی ورزشی با حضور دکتر اسماعیلی مدرس رسمی کمیته ملی المپیک و تیم‌های ملی؛ مسابقات بومی محلی در روستاهای اطراف سنندج و کارگاه سواد رسانه و … برگزار کردیم و همچنین سعی کردیم در جریان برنامه ها از بعضی از نوجوانان و جوانان قهرمان شهرستان سنندج تقدیر نماییم.

    سخن پایانی؟
    از آقای وحید علوی‌زاده، مسئول حراست دانشگاه فرهنگیان و همکاران، تشکر می‌کنم که همیشه پشتیبانم بوده‌اند. من کارشناسی ارشد تربیت بدنی و مهندسی عمران دارم، اما در حال حاضر در دانشگاه فرهنگیان نگهبان هستم. امیدوارم مسئولان کمک کنند تا بتوانم در شغلی متناسب با تخصصم فعالیت کنم و با تمرکز بیشتری مسیر داوری حرفه‌ای را ادامه دهم. در پایان لازم است از همسر عزیزم که در این مدت همراه من بوده و کمک کرده تا به تمریناتم برسم همچنین از پدر و مادر عزیزم و از شاهو اصلانی، کورش کریمی، رضا رحمانی، فردین حبیبی، بهرام مهرپیما و همه دوستان تشکر و قدردانی می‌کنم، امیدوارم بتوانم نماینده شایسته ای برای استان باشم.
    نکته آخر اینکه این که ما ورزشکاران واقعا از مسئولین هیچ چیزی نمی‌خواهیم فقط کمی ما را حمایت کنند تا با دغدغه کمتری تمرینات خودمان را انجام بدهیم امیدوارم با کمک مسئولین شرایط کاری بنده هم طوری رقم بخورد که بتوانم با فراغ بال بیشتری به تمرینات بپردازم و تمرکزم بیشتر روی عملکرد بهتر در مسابقات داشته باشم.

    میلاد کهزادی نمونه‌ای از استعدادهای ناب و پشتکار مثال‌زدنی جوانان کردستان است داوری که با تلاش شخصی از یک بدمینتون‌باز ۵ ساله به داوری در لیگ برتر فوتبال کشور تبدیل شد. او باور دارد اگر حمایت نهادهای ورزشی و مسئولان بیشتر شود، می‌تواند یکی از داوران بین‌المللی فوتبال ایران باشد افتخاری برای کردستان و الگویی الهام‌بخش برای نسل جوان داوران کشور تبدیل شود.

  • کردستان در مسیر جهش ورزش همگانی

    کردستان در مسیر جهش ورزش همگانی

    اهمیت و توسعه ورزش همگانی به عنوان زیربنای سلامت عمومی جامعه یکی از وظایف هیأت ورزش‌های همگانی است. برای آشنایی بیشتر با فعالیت‌های هیأت همگانی کردستان و چالش‌های پیش روی این هیأت با ساسان اسعدی، رئیس هیأت ورزش همگانی استان که بیش از 6 سال است این مسئولین را بر عهده دارد، مصاحبه ای انجام داده‌ایم.
    در این گفت‌وگو، ساسان اسعدی، رئیس هیأت ورزش همگانی استان کردستان، از جهش قابل توجه استان به رتبه ششم کشور در تیپ بندی فدراسیون خبر داد، وی ضمن تشریح تنوع ورزش‌های تحت پوشش هیأت (شامل بیش از ۳۰ کمیته)، به چالش‌های اصلی پیش رو شامل نبود بودجه اسپانسر، عدم هماهنگی دستگاه‌های اجرایی و راهکارهای برون‌رفت از این موانع، از جمله همکاری با شهرداری‌ها و استفاده از سامانه‌های ملی پرداخت. اسعدی بر ضرورت فرهنگ‌سازی جامع با مشارکت تمام نهادها برای ارتقای سلامت عمومی تأکید داشت.

     

    هیأت ورزش همگانی چه ورزش‌هایی را تحت پوشش قرار داده است؟
    در حال حاضر، بسیاری از مردم ورزش همگانی را تنها به پیاده‌روی و ورزش صبحگاهی محدود می‌دانند؛ در حالی که ما در حوزه هیأت همگانی، بیش از سی کمیته فعال داریم. ورزش سالمندان، ورزش کودکان، یوگا، و کراس‌فیت تنها نمونه‌هایی از زیرشاخه‌های تحت پوشش ما هستند.

    کدام کمیته‌ها در هیأت همگانی فعال‌تر هستند؟
    کمیته «ورزش روزانه» که شامل ورزش صبحگاهی و عصرگاهی است، به همراه کمیته‌های یوگا، ورزش سالمندان، بازی کودکان، تلاش، مینی فوتبال، و ورزش آتش‌نشانان از جمله فعال‌ترین کمیته‌های ما محسوب می‌شوند.

    کدام شهرستان‌ها در بحث ورزش همگانی فعالیت بیشتری دارند؟
    در زمینه ورزش پیاده‌روی، دو شهرستان بانه و مریوان نه تنها سرآمد استان، بلکه نمونه‌ای ملی هستند. شهرستان‌های دیگر استان باید این دو شهر را الگو قرار دهند، زیرا پیاده‌روی هزینه‌ای ندارد و تنها نیازمند آموزش اولیه نحوه صحیح حرکت و تنفس توسط یک مربی است. به طور کلی از فعالیت همه هیأت‌های شهرستان‌ها رضایت داریم، اما بانه، دهگلان و قروه فعالیت چشمگیری داشته‌اند. از هیأت سنندج به عنوان مرکز استان انتظار بیشتری داریم. در حال حاضر بیش از ۲۵ ایستگاه ورزش صبحگاهی فعال در سنندج داریم و از مسئولین شهرداری بابت احداث این ایستگاه‌ها تشکر می‌کنم. همچنین، «گذرهای ورزش» که توسط شهرداری شامل زمین‌های فوتبال، بسکتبال، والیبال، تنیس و… احداث شده‌اند، می‌توانند مکانی عالی برای کشف استعدادهای ورزشی باشند.

    وظیفه هیأت همگانی در قبال ایستگاه‌های ورزش صبحگاهی چیست؟
    در سطح کشور، احداث و فراهم کردن زیرساخت‌های ورزش همگانی بر عهده شهرداری‌هاست و وظیفه هیأت همگانی آموزش مربیان است. متأسفانه ما بودجه‌ای برای کمک مالی یا تجهیز ایستگاه‌ها در اختیار نداریم. در حال حاضر بیش از ۳۰ ایستگاه ورزش روزانه در استان فعال است و طبق برنامه، قرار است این ایستگاه‌ها در ۳۰۰ پارک سطح استان راه‌اندازی شوند که نیازمند کمک مالی و تجهیزاتی دستگاه‌های اجرایی استان هستیم. همچنین، به دلیل عدم وجود اسپانسر در استان کردستان، برآورده کردن خواسته‌های مالی جامعه ورزش همگانی بسیار دشوار است. در حال حاضر به دنبال انعقاد تفاهم‌نامه‌ای با شهرداری‌های استان برای کمک و توسعه ورزش همگانی هستیم.

    در فصل سرما، فعالیت ایستگاه‌ها به دلیل نبود سالن کاهش می‌یابد؛ هیأت همگانی چه اقدامی برای حل این مشکل انجام داده است؟
    طبق آیین‌نامه وزارت ورزش و جوانان، آزاد‌سازی سالن‌های چندمنظوره برای فعالیت رایگان ایستگاه‌های ورزش روزانه باید اجرا شود، اما ماده ۸۸ (اجاره سالن‌های ورزشی) مانع کار ما شده است. نیاز است اداره کل ورزش و جوانان، مستأجران سالن‌ها را ملزم کند در فصل سرما، سانس‌های خالی (که معمولاً بدون مراجعه هستند) را به ایستگاه‌های ورزش روزانه اختصاص دهند. در سنندج، چند سانس در مجموعه ۲۲ گولان به این امر اختصاص یافته، اما ورزشکاران ورزش صبحگاهی تمایل چندانی به ورزش در سالن ندارند.
    هیأت همگانی استان در ۹ ماهه اول سال جاری چه برنامه‌هایی اجرا کرده است؟
    تا ابتدای دی‌ماه سال جاری، هیأت همگانی استان با کمک هیأت‌های شهرستانی، ۱۳۳ برنامه شامل جشنواره، مسابقات، اعزام و دوره‌های آموزشی را برگزار کرده است که ۳۳ مورد آن مربوط به دوره‌های آموزشی بود. از جمله این برنامه‌ها می‌توان به برگزاری چندین همایش بزرگ پیاده‌روی به مناسبت‌های مختلف، جام رمضان در رشته‌های مختلف، فوتبال ادارات استان، جشنواره بازی کودکان و برگزاری مجمع سالیانه هیأت همگانی اشاره کرد.

    به نظر شما مشکل اصلی هیأت ورزش همگانی استان چیست؟
    مشکل اصلی ما عدم هماهنگی دستگاه‌های اجرایی استان در بحث ورزش همگانی و عدم توجه کافی به این حوزه است. در استان‌های دیگر، استانداران مدیران کل امور اجتماعی و ستاد مبارزه با مواد مخدر را ملزم می‌کنند بودجه‌ای به ورزش همگانی اختصاص دهند؛ به عنوان مثال، مدیر کل امور اجتماعی استان زنجان اخیراً یک میلیارد تومان به هیأت همگانی اختصاص داده است. متأسفانه در استان کردستان، به جز اداره کل ورزش و جوانان، هیچ نهاد یا ارگان دیگری کمکی نکرده است، از مدیران جدید و قدیم دستگاه ورزش کردستان قدردانی می‌کنیم. ارگان‌هایی که بودجه مختص ورزش دارند، می‌توانند آن را در بخش همگانی صرف کنند. نیاز است جلسه‌ای با حضور استاندار کردستان و مسئولین دستگاه‌های اجرایی برگزار شود و نقش ورزش همگانی در سلامت جامعه و وظیفه هر دستگاه در قبال آن مشخص گردد. ما اگر اعتبار لازم را داشته باشیم، می‌توانیم در بحث اطلاع‌رسانی و آگاهی‌بخشی جامعه تلاش بیشتری کنیم.

    فدراسیون طرح‌های کشوری سامانه‌ای در فضای مجازی اجرا می‌کند، مانند گامیران و ماوا؛ در این مورد توضیح دهید.
    در حال حاضر دو سامانه «گامیران» و «ماوا» توسط فدراسیون طراحی شده است. در سامانه ماوا، (مرکز ایستگاه‌های ورزشی ایران) باید مشخصات کامل ایستگاه‌های ورزشی روزانه شامل آدرس، تعداد ورزشکاران و روزهای تمرین، ثبت شود. ما در سطح استان ۳۰۰ پارک داریم، اما تا کنون تنها ۳۱ ایستگاه (۱۹ مورد در سنندج، ۹ مورد در بانه، و هرکدام یک ایستگاه در سقز، مریوان و سروآباد) را ثبت کرده‌ایم! تعداد کم ثبت‌شده‌ها به این دلیل است که بسیاری از گروه‌های ورزشی ما یا در پارک‌ها تمرین نمی‌کنند یا مربی آموزش‌دیده و کارت‌دار ندارند. ما چندین دوره مربیگری ورزش روزانه، حتی رایگان، برگزار کرده‌ایم تا تعداد مربیان آموزش‌دیده افزایش یابد و نیازمند تلاش بیشتر هیأت‌ها و گروه‌های ورزشی شهرستان‌ها هستیم.
    برای تشویق مردم به پیاده‌روی، فدراسیون طرح گامیران را که یک اپلیکیشن موبایل است، اجرا کرده که قدم‌ها و کالری مصرفی را می‌شمارد و برای آن جوایزی در نظر گرفته است. متأسفانه استقبال مردم استان کردستان از این طرح نسبت به استان‌های دیگر کمتر بوده است.

    جایگاه هیأت ورزش همگانی نسبت به گذشته چه تغییری کرده است؟
    خوشبختانه در سال‌های اخیر، ورزش همگانی استان روند رو به رشدی را طی کرده است. در آخرین رتبه‌بندی فدراسیون که استان‌ها در سه تیپ دسته‌بندی شده‌اند، استان کردستان در تیپ سوم، رتبه ششم کشور را کسب کرد که جهش قابل توجهی نسبت به سال‌های گذشته داشته‌ایم.

    هزینه‌های هیأت از چه طریقی تأمین می‌شود؟
    تمام هزینه‌های هیأت از طریق کمک اداره کل ورزش و جوانان و برگزاری کلاس‌های آموزشی تأمین می‌شود؛ فدراسیون کمکی به هیأت‌های استانی نمی‌کند. کادر اجرایی هیأت نیز به دلیل عشق و علاقه‌ای که به ورزش دارند، بدون هیچ چشمداشت مالی کمک‌حال ما هستند. دفتر هیأت همگانی استان، برخلاف اکثر هیأت‌های ورزشی، در اکثر روزهای هفته به مراجعین خدمات ارائه می‌دهد. اعضای هیأت، افراد علمی و توانمندی هستند؛ دبیر آقای مازیار خوش‌پیام، نایب رئیس خانم هادی، و اعضای هیئت رئیسه آقای کاوه میرانی و خانم طاهره کریمی هستند که قدردان همه آن‌ها هستم. جا دارد از خانم رضایی، مسئول کمیته آموزش هیأت ورزش همگانی، تشکر ویژه‌ای داشته باشم که شبانه‌روز پاسخگوی مراجعین هستند و اکثر کارهای هیأت را انجام می‌دهند.
    سخن پایانی شما؟
    آرزو دارم در طول هفته، زنگ ورزش عمومی در سطح استان برقرار شود تا همه افراد در هر شغل و صنفی، ساعت مشخصی را به ورزش اختصاص دهند. همچنین، اجرای طرح «یک روز بدون ماشین» در ماه، که همه را مجبور کند پیاده به محل کار خود بروند، می‌تواند بسیار مؤثر باشد. متأسفانه استقبال مردم کردستان از ورزش، به خصوص ورزش همگانی، نسبت به میانگین کشوری کمتر است. برای فرهنگ‌سازی و ترغیب مردم به ورزش سلامت، باید هزینه کنیم، اداره کل ورزش و هیأت ورزش همگانی به تنهایی قادر به ایجاد این فرهنگ‌سازی نیستند. صدا و سیما، رسانه‌ها و شهرداری‌ها نقش اساسی در ترویج ورزش همگانی و سلامت جامعه دارند.
    نتیجه گیری :
    رئیس هیأت ورزش همگانی استان کردستان، تصویری روشن از تلاش بی‌وقفه کادر اجرایی هیأت در شرایطی که با محدودیت‌های ساختاری و مالی جدی مواجه هستند، ترسیم می‌کند. هیأت ورزش همگانی کردستان با وجود موانعی نظیر عدم تخصیص بودجه مستقل توانسته است از نظر کمی و کیفی رشد چشمگیری داشته و در سطح کشوری جایگاه خوبی کسب کند و هدف‌گذاری برای پوشش ۳۰۰ پارک استان نشان‌دهنده عزم هیأت برای فراگیر ساختن ورزش است.
    چالش اصلی و بزرگ‌ترین مانع توسعه ورزش همگانی، نه کمبود برنامه، بلکه عدم تحقق مسئولیت‌های دستگاه‌های اجرایی در تأمین زیرساخت و اعتبارات مالی است. موفقیت نهایی ورزش همگانی در گرو ورود مستقیم استاندار و الزام سایر ارگان‌ها برای تخصیص منابع و فرهنگ سازی است.

  • بدمینتون کردستان معدن استعداد، اما نیازمند حمایت مالی

    بدمینتون کردستان معدن استعداد، اما نیازمند حمایت مالی

    آشنایی با بدمینتون در سایه خانواده
    ورزش را از سال ۱۳۶۰ و از طریق عمویم، مرحوم فاروق بیدارپور، آغاز کردم. ایشان در بدمینتون فعال بودند و من نیز زیر نظر ایشان و باسط حواری‌نسب این رشته را دنبال کردم. در کنار آن، به فوتبال و دروازه‌بانی نیز می‌پرداختم و در تیم استقلال زیر نظر آقایان حبیب‌الله لطف‌الله‌نسب و فرهاد شریف‌پور تمرین می‌کردم، اما بدمینتون همیشه رشته اصلی من بود.
    کسب مقام سوم کشور و افزایش انگیزه
    اولین عنوان من در بدمینتون در سال ۱۳۶۳، پس از حدود سه سال تمرین و با مربیگری آقای حواری‌نسب، در مسابقات نوجوانان قهرمانی کشور بود که به مقام سوم رسیدیم. این موفقیت باعث شد با جدیت بیشتری بدمینتون را ادامه دهم. در سال ۱۳۶۸ نیز برای اولین بار توانستیم به جمع ۸ تیم برتر کشور در رده بزرگسالان راه پیدا کنیم.

    ________________________________________
    کمبود مربی و امکانات اختصاصی
    تا زمانی که آقای حواری‌نسب به خارج از کشور نرفته بودند، از نظر مربی مشکلی نداشتیم. اما پس از رفتن ایشان، در این زمینه دچار مشکل شدیدی شدیم تا اینکه آقای پهلوان آمدند که مربی خوبی بود و من در کنار او به عنوان بازیکن-مربی فعالیت می‌کردم. متأسفانه در آن زمان سالن اختصاصی نداشتیم و زمان تمرین ما بسیار محدود بود؛ فقط سه جلسه در هفته. با چهار ساعت و نیم تمرین در هفته، نباید انتظار قهرمانی داشت. مسئولین نیز در آن سال‌ها توجه لازم را به این رشته نداشتند.
    پایان دوران بازیگری و آغاز مربیگری تمام‌وقت
    تا سال ۱۳۷۵ به عنوان بازیکن در بدمینتون حضور داشتم، البته از سال ۱۳۶۸ همزمان بازیکن-مربی تیم کردستان بودم.
    ________________________________________

    معرفی شاگردان برجسته و آینده‌دار
    در طول ۳۶ سال مربیگری، بازیکنان زیادی را آموزش داده‌ام. از نفراتی که به نظر خودم مستعد و مطرح بودند، می‌توانم به پارسا مظفری، شایان رضا ربابی، رامین نجفی، آراد مطاپور، زانیار سیار، سامان لطفی، شادمان هوشمند افشار اشاره کنم. در رده خردسالان نیز آیما زنگنه، شایان قربانیان و فضل وزیری از بازیکنان مستعد و آینده‌دار این رشته به شمار می‌روند.
    ________________________________________

    مدیریت‌ها و نقاط عطف پیشرفت
    هر کسی که به عنوان رئیس هیأت بدمینتون انتخاب شده، در حد توان خود تلاش کرده است. مرحوم بیدارپور چندین دوره رئیس هیأت بودند. پس از ایشان، آقای پهلوان رئیس هیأت بودند که توانستیم در لیگ یک کشور حضور یابیم. در دوره‌ای که رئیس بازرگانی مسئول بدمینتون استان بود، موفق شدیم میزبان اردوی تیم ملی بدمینتون باشیم و مربی خارجی بیاوریم.
    تأثیر سالن اختصاصی و دوران اوج
    تا زمانی که بدمینتون صاحب سالن و خانه اختصاصی نشد، پیشرفت چشمگیری نداشتیم. اما از سال ۱۳۸۷ که سالن تخصصی به بدمینتون اختصاص داده شد، پیشرفت این رشته آغاز شد. به نظر من، سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۵، زمانی که مرحوم بیدارپور دوباره رئیس هیأت استان بودند، دوران اوج بدمینتون کردستان بود؛ به طوری که پارسا مظفری ۶ بار در رده سنی نوجوانان و جوانان کشور عنوان کسب کرد. محمود مرادی، رئیس بعدی هیأت، تا حدودی موفق بود. زمان ریاست مهندس زنگنه همزمان با ویروس کرونا بود که عملاً اجازه فعالیت نداشتیم. آقای فاتحی‌پور که آمدند، چون خودشان تخصصی در این رشته نداشتند، از برخی مشاوره‌ها می‌گرفتند که باعث افت بدمینتون کردستان شد.
    امیدواری به مدیریت جدید
    آقای محمد رضایی که دوباره به عنوان رئیس هیأت انتخاب شدند، در دوره قبل اسپانسر برای این رشته آوردند و در این دوره هم با انتخاب کادر قوی در هیأت، همه را به آینده این رشته امیدوار کرده‌اند، به خصوص با انتخاب مهندس زنگنه به عنوان قائم مقام و پیام ایلان‌پور به عنوان رئیس هیأت شهرستان سنندج.
    ________________________________________
    معضل همیشگی: مشکلات مالی و نبود اسپانسر
    مشکل مالی و نبود اسپانسر، مشکل مشترک همه رشته‌های ورزشی است. اگر منابع مالی مناسبی در اختیار داشته باشیم، می‌توانیم امکانات و تجهیزات بیشتری برای تمرین فراهم کنیم و در کنار آن در مسابقات مختلف حضور داشته باشیم. همچنین، با میزبانی تیم‌ها و نفرات برتر بدمینتون کشور، شاهد ارتقاء فنی ورزشکاران استان خواهیم بود. متاسفانه به دلیل نبود اسپانسر، در حال حاضر بار مالی بر دوش خانواده ورزشکاران است و با این شرایط سخت اقتصادی، آن‌ها نیز تا حدودی می‌توانند برای ورزش فرزندان خود هزینه کنند.
    کردستان، نیازمند حمایت بیشتر از ورزشکاران قهرمانی
    مربیان بدمینتون استان از لحاظ فنی و تکنیکی تفاوتی با مربیان دیگر استان‌ها ندارند. تفاوت ما با آن‌ها در برنامه تمرین، زمان تمرین و تغذیه ورزشکاران است که باید وقت بیشتری برای ورزش قهرمانی بگذارند و خانواده‌ها هم از آن‌ها حمایت کنند که متاسفانه کردستان در این بخش ضعیف است. برای نمونه، زنجان قطب بدمینتون کشور است و برای ورزشکاران خود اردوهای آمادگی متعددی برگزار می‌کند و آن‌ها را به مسابقات مختلف اعزام می‌کند و حمایتشان می‌کند، اما در بدمینتون استان ما شاهد این رویه نبوده‌ایم. برای مثال، پارسا مظفری چند سال قبل، زمانی که در تیم ملی بود، قرار شد به مسابقات رنکینگ جهانی در ترکیه اعزام شود که خانواده‌اش از نظر مالی نمی‌توانستند تمام هزینه این سفر را تقبل کنند و متاسفانه مسئولین ورزش استان و هیأت هم کمکی به وی نکردند و در نهایت حضور در این رقابت مهم را از دست داد. تفاوت بدمینتون کردستان با استان‌های مطرح کشور، نبود منابع مالی است.
    ________________________________________
    ضعف شهرستان‌ها و لزوم تمرین حرفه‌ای
    سنندج همیشه قطب بدمینتون کردستان بوده است، اما زمانی به دلایل مختلف هیأت سنندج فعال نبود، دیواندره توانست با برادران شهبازی خود را مطرح کند. در حال حاضر نیز بقیه شهرستان‌های استان به دلیل نبود سالن و سانس اختصاصی کافی، نمی‌توانند ورزشکاران حرفه‌ای آموزش دهند. یک ورزشکار حرفه‌ای بدمینتون در هفته بیش از ۳۵ ساعت تمرین می‌کند؛ ما نباید انتظار داشته باشیم با ۵ ساعت تمرین در هفته، مربی ورزشکار قهرمان تحویل استان دهد.
    کردستان: معدن استعداد بدمینتون
    از نظر استعداد، ورزشکاران کردستانی برای بدمینتون بسیار مستعد هستند. نمونه آن در حال حاضر آیما زنگنه و فضل وزیری هستند. اگر زمینه بروز این استعدادها فراهم شود، ورزشکاران کردستانی می‌توانند در سطح کشور خود را بیشتر از گذشته مطرح کنند.
    ________________________________________
    آینده‌ای روشن با کادری دلسوز و با برنامه
    با رئیس، کادر فنی زحمت‌کش و دلسوز که در هیأت استان فعالیت می‌کنند و با برنامه پیش می‌روند، بدمینتون کردستان در مسیر پیشرفت قرار گرفته است. به آینده این رشته بسیار خوشبین هستم.
    تلاش برای مطرح کردن بیشتر بدمینتون کردستان
    امیدوارم خدا قدرتی به ما اعطا کند تا وظیفه‌ای را که بر دوش داریم به نحو احسن انجام دهیم و بدمینتون کردستان را بیشتر از گذشته در کشور مطرح کنیم؛ هرچند کاری بسیار سخت اما شدنی است.

  • کراسفیت گامی بلند در مسیر تندرستی و قهرمانی

    کراسفیت گامی بلند در مسیر تندرستی و قهرمانی

    کراسفیت، ورزشی که فقط یک رشته نیست، بلکه یک سبک زندگی پرهیجان و قدرتی! این برنامه جامع تناسب اندام که توسط “گرگ گلسمن” آمریکایی بنیان‌گذاری شده، ترکیبی هوشمندانه از ژیمناستیک، دوومیدانی و وزنه‌برداری است. در واقع، کراسفیت به دنبال افزایش حداکثری آمادگی جسمانی از طریق تلفیق حرکات این سه رشته است.
    در کردستان، قدمت کراسفیت به حدود 8 سال می‌رسد و در این سال‌ها، ورزشکاران پرشور این رشته در مسابقات استانی و کشوری خوش درخشیده‌اند. هفته گذشته، پارک روژیار سنندج میزبان مسابقات قهرمانی کراسفیت استان بود؛ رقابت‌هایی نفس‌گیر که با حضور ورزشکاران از پنج شهرستان در دو دسته آماتور و حرفه‌ای برگزار شد و شور و هیجان خاصی به شهر بخشید.
    در پایان این رقابتها در دسته حرفه‌ای: تیم سنندج با حضور احسان ساعدی و علی قدیمی، مقتدرانه عنوان قهرمانی را از آن خود کرد. تیم قروه با ارسلان گنجی و محسن خالدیان در جایگاه دوم ایستاد و تیم مشترک سقز و سنندج نیز به مقام سوم دست یافت.
    دسته آماتور: در این بخش نیز، تیم سنندج متشکل از کیان نیلی و مهران مرادخانی، طلایی شدند. رامین غفاری و سینا فدوی از سقز نقره گرفتند و ادیب علی‌محمدی و رضا فرهنگیان از سنندج برنز را کسب کردند.
    به بهانه این رقابت‌های پرشور و برای آشنایی بیشتر با دنیای کراسفیت، پای صحبت‌های آزاد نبوی، مسئول کمیته کراسفیت کردستان نشستیم. نبوی، متولد 1370 و دارای لیسانس کامپیوتر و فوق لیسانس آسیب ورزشی، مربی و داور کراسفیت، آمادگی جسمانی، فانکشنال فیتنس و مربی بدنسازی از مسیر پرفراز و نشیب خود در ورزش و نقش مهمش در توسعه کراسفیت در استان می‌گوید.
    ________________________________________
    مصاحبه با آزاد نبوی؛ مردی از جنس اراده و کراسفیت:
    از بدنسازی تا کشف عشق کراسفیت؛ مسیری که از 14 سالگی آغاز شد!

    سوال: مسیر ورزشی شما از کجا شروع شد؟ چه شد که به سمت کراسفیت آمدید؟
    بدنسازی اولین عشق ورزشی من بود و از 14 سالگی به صورت جدی آن را دنبال کردم. خاطرم هست در هنرستان تندرسی، در یک دقیقه 60 بارفیکس خوابیده رفتم! آقای سیروس محمدی، مدیر هنرستان، پیشنهاد دادند که تغییر رشته بدهم و به تربیت بدنی بیایم، اما من به دلیل علاقه به رشته کامپیوتر و حضور دوستانم در آن رشته، از این کار منصرف شدم ولی بدنسازی را ادامه دادم. من شاگرد آقای رضا فیضی در باشگاه ستارگان بودم و به رشته‌های قدرتی مثل پاورلیفتینگ، پرس سینه و لیفت علاقه زیادی داشتم. اما به دلیل آناتومی خاص بدنم (اکتومرف کشیده، یعنی قد بلند و وزن کم)، هشدار داده شد که ممکن است در این رشته‌ها دچار آسیب شوم. همین باعث شد به صورت حرفه‌ای بدنسازی و پرورش اندام را دنبال کنم. دو سالی هم در مسابقات پرورش اندام شرکت کردم، اما باز هم به دلیل آسیب‌زا بودن، آن را ادامه ندادم.

    کراسفیت؛ نقطه عطف زندگی ورزشی
    بعد از آن، به دنبال رشته‌ای بودم که نیازهای مرا برآورده کند؛ هم قدرتی باشد و هم به آمادگی جسمانی کمک کند. در سال 96، از طریق فضای مجازی با کراسفیت آشنا شدم. این رشته ترکیبی از قدرت و سرعت بود و با اندام‌های ورزیده که می‌ساخت، کاملاً با سلیقه من همخوانی داشت. همین شد که بخشی از باشگاه خودم را به تجهیزات و تمرینات کراسفیت اختصاص دادم. هرچند در آن سال، کراسفیت به صورت رسمی در استان فعالیت خود را شروع نکرده بود، اما در سال 98، من به عنوان اولین مسئول انجمن کراسفیت از هیأت ورزش همگانی استان کردستان حکم گرفتم. این یک نقطه عطف در زندگی ورزشی من بود.

    آغاز راه و توسعه کراسفیت در کردستان
    به عنوان مسئول کمیته کراسفیت، در ابتدای کار چه اقداماتی انجام دادید؟
    در ابتدای کار، با آقایان عادل فتاحی از بانه و ارسلان گنجی از قروه (که هر دو در کراسفیت فعال بودند) آشنا شدم. با کمک آنها، شهرستان‌های بانه و قروه را فعال کردیم و مسابقات همگانی برگزار کردیم. زمانی که زیر نظر هیأت همگانی بودیم، فعالیت‌های متنوعی را هر هفته انجام می‌دادیم، چرا که هدف ما جنبه همگانی این رشته بود. حتی در دوران کرونا هم، فعالیت‌ها و مسابقات ما به صورت مجازی ادامه پیدا کرد و اولین دوره مسابقات کراسفیت استان به صورت آنلاین برگزار شد. دومین دوره رقابت‌ها را در سال 99 در پارک توس نوذر برگزار کردیم و در همان سال، یک دوره مسابقه هم در بانه داشتیم.

    انتقال کراسفیت به هیأت وزنه‌برداری و چالش‌های پیش رو
    فعالیت‌های کراسفیت از چه سالی به هیأت وزنه‌برداری منتقل شد و در حال حاضر چه برنامه‌هایی دارید؟
    از سال 1402، فعالیت‌های کراسفیت زیر نظر هیأت وزنه‌برداری انجام می‌شود. حدود 18 ماه مسئولیت این کمیته بر عهده شخص دیگری بود، تا اینکه با تغییر در ریاست هیأت وزنه‌برداری و انتخاب سرپرست جدید، حدود 7 ماه پیش مجدداً به عنوان مسئول کمیته کراسفیت استان حکم گرفتم. در این مدت، توانسته‌ایم مسابقات استانی بانوان و رقابت‌های تیمی آقایان را برگزار کنیم تا نفرات خود را برای حضور در لیگ کشوری آماده کنیم.
    کدام شهرستان‌ها در حال حاضر در رشته کراسفیت فعال هستند و برنامه‌تان برای توسعه چیست؟
    هم اکنون شهرستان‌های سنندج، بانه، قروه، سقز و مریوان فعال هستند و در مسابقات استانی حضور دارند. یکی از برنامه‌های اصلی ما، فعال کردن تمام شهرستان‌های استان است؛ چرا که پتانسیل زیادی در سراسر کردستان وجود دارد.

    کراسفیت؛ نه یک رشته، که یک روش تمرینی منحصربه‌فرد!
    تعریف شما از کراسفیت چیست؟
    کراسفیت یک رشته جداگانه نیست، بلکه یک روش تمرینی است که ترکیبی از ژیمناستیک، وزنه‌برداری و دوومیدانی است. در واقع، کراسفیت می‌گوید از این سه رشته ورزشی و ترکیب حرکات آنها، آمادگی جسمانی افراد را افزایش دهیم. کراسفیت توسط یک آمریکایی ثبت جهانی شده است و از آنجایی که ایران تحریم است، جزو سازمان جهانی کراسفیت نیستیم و ارتباطی با این سازمان نداریم. اما از سال 98 فعالیت این رشته در ایران شروع شده است و مسابقات آن به دو صورت انفرادی و تیمی برگزار می‌شود. نکته جالب این است که آیتم‌ها و حرکات هر مسابقه با مسابقه قبلی متفاوت و متنوع است، در نتیجه ورزشکاران این رشته باید برای هر نوع رقابت سختی آماده باشند.

    چالش کمبود مربیان متخصص و راهکارها
    در بحث مربیگری، وضعیت کراسفیت در کردستان چگونه است؟
    متاسفانه در رشته کراسفیت با کمبود مربی متخصص مواجه هستیم. همین باعث شده مربیان رشته‌های دیگر ورزشی به عنوان مربی کراسفیت فعالیت کنند. در برخی باشگاه‌های بدنسازی، بخشی از فضا را به کراسفیت اختصاص داده‌اند، اما مربیانی که دوره‌های مربیگری تخصصی این رشته را نگذرانده‌اند، به علاقه‌مندان کراسفیت آموزش می‌دهند که می‌تواند باعث آسیب به ورزشکار شود. به نظر من، کسی که کراسفیت را آموزش می‌دهد، ابتدا باید دوره‌های مربیگری آمادگی جسمانی، وزنه‌برداری و ژیمناستیک را طی کرده باشد و سپس در دوره مربیگری کراسفیت شرکت کند. در واقع، وقتی این چهار دوره مربیگری را طی کردید، تازه می‌توانید به خودتان اجازه دهید که علاقه‌مندان به کراسفیت را آموزش دهید. در حال حاضر، کمتر از 10 مربی رسمی کراسفیت در استان داریم که باید برای افزایش تعداد مربیان تلاش کنیم.

    استقبال فوق‌العاده و جذابیت‌های کراسفیت برای عموم

    با توجه به اینکه کراسفیت هنوز به طور کامل شناخته شده نیست، استقبال از این رشته در استان چگونه است؟
    یکی از برنامه‌های اصلی ما، معرفی بیشتر این رشته به مردم است. به همین علت، در مسابقه اخیر، پارک روژیار را انتخاب کردیم تا خانواده‌ها از نزدیک با این رشته ورزشی آشنا شوند. در آینده هم، مسابقات را در شهرستان‌ها و در مکان‌های عمومی برگزار می‌کنیم. هرچند ممکن است هنوز عموم مردم با کراسفیت آشنایی کامل نداشته باشند، اما استقبال از این رشته فوق‌العاده بوده است. کراسفیت ورزشی سالم و به دور از دوپینگ، دارو و هورمون است که بحث سن در آن مطرح نیست و برای افزایش آمادگی جسمانی بسیار مفید است. رقابت‌های آن هم به صورت آماتور و حرفه‌ای برگزار می‌شود که برای هر سلیقه‌ای جذابیت دارد.

    مشکلات و راهکارهای پیشرفت کراسفیت در کردستان
    در حال حاضر، کراسفیت در استان با چه مشکلاتی مواجه است؟
    یکی از مشکلات اصلی کراسفیت در کردستان، عدم اتحاد و یکپارچگی در میان جامعه این ورزش است؛ یعنی هر کسی برای خود فعالیت می‌کند، در حالی که همه باید زیر نظر هیأت وزنه‌برداری و کمیته کراسفیت فعالیت داشته باشند. مشکل دوم، نبود اسپانسر و حامی مالی است. برای برگزاری مسابقات، مجبور هستیم از جیب خود و دوستان هزینه کنیم! برای همین مسابقات اخیر، بیش از 60 میلیون تومان هزینه کردیم که 20 میلیون آن اهدای جوایز نقدی به نفرات برتر بود. نیاز است که اسپانسرها به این رشته ورود کنند تا ما بتوانیم مسابقات بیشتری را در فضاهای عمومی برگزار کنیم که باعث ایجاد شور و نشاط در جامعه می‌شود.

    همکاری با هیأت وزنه‌برداری و امید به آینده
    هیأت وزنه‌برداری برای این رشته چه کاری انجام داده است؟
    هیأت وزنه‌برداری در یکی دو سال اخیر دچار تغییراتی در رأس هیأت شده است و در حال حاضر هم با سرپرستی اداره می‌شود. با کمیته کراسفیت همکاری لازم را داشته‌اند، اما در بحث مالی من درخواستی نداشته‌ام؛ چون می‌دانم هیأت هم تحت فشار است و تا رئیس هیأت انتخاب نشود، نمی‌توان انتظار کمک مالی داشت. این توانایی را در خودم می‌بینم که بتوانم دو دوره دیگر هم مسابقات را بدون کمک مالی هیأت برگزار کنم، چون با کمک تجهیزات و نیروی انسانی باشگاه، رقابت‌ها را برگزار می‌کنیم. امیدواریم تکلیف ریاست هیأت وزنه‌برداری استان هم به زودی مشخص شود تا ما هم بتوانیم با کمک آنها، برنامه‌های خود را برای پیشرفت کراسفیت کردستان به طور احسن اجرا کنیم.
    نحوه برگزاری مسابقات به چه شکل است و آیا کردستان ورزشکاران شاخصی در این رشته دارد؟
    مسابقات به دو صورت انفرادی و تیمی برگزار می‌شود. لیگ کشوری به صورت تیمی است که هر تیم شامل سه ورزشکار است، اما رقابت‌های کشوری به صورت انفرادی برگزار می‌شود. بله، در بخش آقایان، شاهو حسن‌زاده از شهرستان سقز تا جمع 16 نفر برتر آسیا پیش رفته است. در بخش بانوان نیز، هدیه شاه‌ویسی جزو ورزشکاران برتر این رشته در سطح کشور است. در میان ورزشکاران کردستانی، ژنتیک کراسفیت وجود دارد!

    تجهیز باشگاه‌ها و راهی برای کارآفرینی
    چند باشگاه تخصصی کراسفیت در استان فعالیت می‌کند و برای تجهیز یک باشگاه چقدر باید هزینه کرد؟
    به طور تخصصی، کمتر از 10 باشگاه فعال هستند که 2 باشگاه آن در سنندج است. البته باشگاه‌های زیادی در کنار بدنسازی، کراسفیت کار می‌کنند که تخصصی نیست؛ چون فضا و تجهیزات کراسفیت با بدنسازی بسیار متفاوت است، به طور مثال هارتر وزنه‌برداری با کراسفیت فرق دارد. برای تجهیز یک باشگاه برای تمرین 10 نفر در هر سانس، نیاز به یک میلیارد و نیم هزینه است که نسبت به تجهیزات باشگاه بدنسازی کمتر است. کسانی که تحصیل‌کرده ورزش هستند، می‌توانند با تأسیس باشگاه کراسفیت، یک منبع درآمد پایدار برای خود ایجاد کنند.

    سخن پایانی دعوت به همکاری و تلاش برای آینده‌ای روشن
    از باشگاه‌هایی که در رشته کراسفیت فعالیت می‌کنند، انتظار داریم که از مربیان دوره‌دیده این رشته استفاده کنند و با مراجعه به هیأت بدنسازی، دوره‌های آموزشی مربیگری و داوری را طی کنند؛ چون در بحث مربیگری و داوری در مضیقه هستیم، به خصوص در سنندج، مرکز استان. با توجه به تعداد زیاد علاقه‌مندان به این رشته، نیاز است باشگاه‌ها، مربیان و داوران بیشتری در کراسفیت فعال باشند.

  • ام ام ای رشته ای پر طرفدار اما مهجور در کردستان

    ام ام ای رشته ای پر طرفدار اما مهجور در کردستان

    «رسول دنیا» متولد تیرماه سال 1374 است که از 8 سالگی ورزش رزمی را شروع کرده است در طول 20 سال گذشته در رشته های کونگ فو و کاراته نیز فعالیت و عنوانهای در سطح استان و کشور کسب کرده است و دان یک و مربی درجه سه MMA، دان چهار و مربی درجه 2 کیو کوشین، مربی کیک بوکسینگ و در مسابقات مختلف MMA در کشورهای آذربایجان، ارمستان، گرجستان، ترکیه و عراق هم برگزار کننده، مجری و هم به عنوان ورزشکار و مربی حضور داشته است.

    از مهد کودک تا مربیگری ورزش‌های رزمی

    ورزش را از چه سنی با چه ورزشی شروع کردید؟
    البته قبل از پاسخ به این پرسش لازم است یک موضوع را عنوان کنم به دلیل برخی مشکلات و سهل انگاری در موعد مقرر به مدرسه نرفتم و از سال 12 سالگی و در مسجد با الفبا و درس آشنا شدم و کسی نبود که من را برای درس خواندن و ورزش راهنمایی کند! یکی از دوستانم الفبا انگیسی را بر روی کاغذی برای من نوشت و چون علاقه شدم خیلی زود حرف انگلیسی را حفظ کردم به واقع از مهد کودک من استارت ورزش وزبان انگلیسی را زدم و همزمان هم در نهضت سواد آموزی تا کلاس چهارم ابتدایی درس خواندم و از کلاس پنجم تا سوم راهنمایی را بدون معلم در خانه می‌خواندم در امتحانات شرکت می‌کردم در مقطع دبیرستان هم در بزرگسالان درس خواندم تا اینکه در آخرین سال دبیرستان به علت نداشتن معافیت تحصیلی به خدمت سربازی اعزام شدم و حین خدمت هم دیپلم گرفتم و هم زمان مدرج علمی زبان انگلیسی را طی کردم و یکی از دلایل موفقیت من یاد گرفتن زبان انگلیسی بود در کنار آن هم با زبان عربی و آلمانی آشنا هستم چون با بیش از 20 کشور به دلیل ورزش در ارتباط هستم و در حال حاضر هم دانشجوی مقطع کارشناسی تربیت بدنی هستم به هر حال سال 82 ورزش را در مهد کودک و با ورزش رزمی شینفو شروع کردم که مربی من خانم شرمین باقری بود و امکانات ما 4 عدد میت و 30 تخته تاتامی بود.

    در مورد ورزش شین فو بیشتر توضیح دهید؟
    شین فو واژه ای کوردی است به معنی (جوشش و توانایی) که فرشید باقری بینان گذار این رشته ورزشی است و لباس و نام تکنیک‌های آن ازفرهنگ کوردی الهام گرفته است. به هر حال زمانی که بچه بودم به کونگ فو علاقه داشتم اما پدرم مخالف این رشته بود و می‌گفت آسیب می‌بینید به همین علت شهریه من را پرداخت نمی‌کردم برای تامین آن خودم کار می‌کردم و شهریه حضور در سالن تمرین را پرداخت می‌کردم. تمرینات خود را تا سال 87 در شین فو ادامه دادم بعد از آن رشته کونگ فو را زیر نظر باقر شیخ احمدی تمرین می‌کردم و سه سال هم کونگ کار کردم ولی چون دوست داشتن در مبارزات آزاد فعالیت داشته باشم کاراته و سبک دای دو جوکو را زیر نظر مصطفی کمره ئی آموزش دیدم که 5 سال هم در این رشته تمرین کردم.

    چه عنوانهای ورزشی کسب کرده‌اید؟
    در در کونگ فو و دای دو چندین مدال استانی و کشوری را کسب کردم. چهار دوره در برنامه (من جیاوازم) که در اقیلم کردستان عراق برگزار شد حضور داشتم که برای اولین بار رشته MMA را برگزار کردیم که به مرحله نهایی راه پیدا کردم در نهایت مقام چهارم را کسب کردیم. سال 93 در مسابقات آسیایی کیو کوشین سبک ای کی یو عنوان دوم را به دست آوردم بعد از آن خودم بدون مربی تمرینات را ادامه دادم و وارد دنیای ( MMA) شدم و چون با بحث دفاع شخصی آشنایی کامل داشتم از طریق کلیپ‌های آموزشی فنون این رشته را یاد می‌گرفتم و هم زمان خودم تمرین می‌کردم و به شاگردان آموزش می‌دادم.

    ام ام ای چگونه ورزشی است؟
    ام ام ای مخفف ترکیب ورزش‌های رزمی است که شامل بوکس، کیک بوکسینگ، جوجیستو، گراپلینگ و موی تای است و مهد این رشته ورزشی امریکا می‌باشد و زیر نظر سازمان جهانی usf فعالیت می‌کند و ورزشکاران که در این رشته فعالیت دارند باید توانایی زیادی داشته باشند چون همزمان چند رشته را کار می‌کنند نیاز به هماهنگی زیاد عصب و عظله است در خاک جوجیستو و گراپلینگ در سرپا بوکس و موی تای وکیکبوکس و جودو باید کار کنید. مسابقات حرفه ای آن 5 راند 5 دقیقه است در سطح آماتور سه راند سه دقیقه فایترها باید با همه مبارزه کنند و در نهایت باید یکی از ورزشکاران تسلیم شود تا مسابقه پایان یابد. ام ام ای یک رشته درآمدزا است برای ورزشکاران حرفه ای منبع درآمد خوبی است در سطح جهان برای ورود به مسابقات حرفه ای چندین سازمان جهانی مشغول استعدادیابی هستند و فایترهای خوب را جذب و با کشورهای مختلف اعزام می‌کنند که پولهای هنگفتی دریافت می‌کنند.

    چند دوره مسابقات MMA در ایران برگزار شده است؟
    از ابتدای سال 1404 فعالیت رسمی این رشته در این شروع شده است که اولین دوره آن سال 1402 در تبریز برگزار شد که نفرات مستعد آن رشته شناسایی شدند بعد از آن رقابتهای انتخابی برای حضور در مسابقات قهرمانی آسیا برگزار شد و در نهایت 2 نماینده ایران برای اولین بار در رقابتهای قهرمانی آسیا تایلند حضور پیدا کردند در حال حاضر ام ام ای وارد یکی از رشته های بازیهایی آسیایی 2026 است و فدراسیون ورزش‌های رزمی اهمیت ویژه ای به به این رشته داده است آینده روشنی در انتظار ام ام ای ایران است. استانهای کرمانشاه، مازندران، مرکزی استانهای مطرح این رشته است.

    ام ام در کردستان نیازمند حمایت است

    وضعیت ام ام ای در کردستان چگونه است؟
    متاسفانه مسئولین ورزش استان شناختی از این رشته ندارد و بعد از چهار سال هنوز نمی‌دانند این رشته مجوز فعالیت دارد و به صورت قانونی کار می‌کنند این در حالی است که یک ورزشکار و مربی کردستانی در بخش بانوان به اردوی تیم ملی دعوت شده‌اند. در استان کردستان فایتر های قوی کار می‌کنند که در شهرستانهای سقز، بانه و سنندج فعالیت می‌کند هر چند به صورن رسمی فقط 2 مربی درجه سه در این رشته داریم اما مربیان زیادی در ام ام ای مشغول فعالیت هستند نیاز است یک خانه تخصصی و مجهز MMA احداث شود.

    یکی از مشکلات ورزشهای رزمی تعدد سبک‌ها است در این مورد چه نظری دارد؟
    بله، یکی از مشکلات رشته ای رزمی تعداد زیاد سبک‌ها و مدال آوری است که متاسفانه تعدادی زیادی تفاوت بین مدال سبکی و فدراسیونی را نمی‌دانند! در مسابقات سبکی ورزشکار بدون حضور در مسابقات انتخابی می‌تواند حتی مدال آسیایی و جهانی سبک خاصی را کسب کند اما در مسابقات فدراسیون ورزش باید در شهرستان، استان، مسابقات انتخابی کشور و درون اردوی مقام اول را کسب کردند تا به یک مسابقه ای آسیایی اعزام شود و کسب مقام و مدال در مسابقات فدراسیونی خیلی سخت است و اصلا با مسابقات سبکی قابل قیاس نیست. باید مربیان، خانواده ها را در این زمینه آگاه کنند.

    مربی چه نقشی در موفقیت یک ورزشکار رزمی کار دارد؟
    به نظر من مربی که خودش فایتر باشد می‌توانم فایتر قهرمان پرورش دهد و یکی از علت اصلی عدم رشد شاگردان فایتر نبود مربی می‌باشد. مربی باید به روز باشد و طراحی تمرین را بداند برای تمرینات و آماده سازی روزانه، ماهیانه و سالیانه شاگردان خود برنامه داشته باشد و طبق برنامه پیش برود یعنی هر روز با برنامه وارد سالن تمرین شود.

    مدیریت ضعیف مشکل اصلی ورزش رزمی استان

    به نظر شما مشکل اصلی ورزش‌های رزمی استان چیست؟
    مدیریت مشکل اصلی ورزشهای رزمی است. یکی از ارکان موفقیت مدیریت و رعایت نظم و انضباط است. برای نمونه در آخرین مسابقه ای که تیم به مسابقات کشوری اعزام شد ورزشکاران استان هر کدام از شهرستان خود به محل مسابقات می‌آمدند و لباس یک شکلی نداشتیم این در حالی بود که استان‌ها دیگر با لباس یکدست، متحد و منظم در سالن مسابقات حضور داشتند. رزمی کاران کردستانی بدون حضور در اردوهای آمادگی به مسابقات کشوری اعزام می‌شوند، این وضعیت زیبنده کردستان نیست که یکی از استانهای مطرح کشور در رشته های رزمی است.

    از خاطرات تلخ و شیرین ورزشی خود بگوید؟
    سال 91 سفر ورزشی که برای برنامه (من جیاوزام) به استانبول رفتیم، 53 نفر 11 روز در ترکیه بودیم که باعث ایجاد رفاقت شدید بین ما شد هنوز هم که به آن دوران فکر می‌کنم احساس شادی و خوشحالی زیادی در من می‌شود و کلاً سفرهای ورزشی پر از خاطرات شیرین است و خاطره تلخ ورزشی نداریم.

    در رشته MMA کسی را به عنوان الگو انتخاب کردیده اید؟
    بله، خبیب نور ماگومدوف از داغستان روسیه یکی از بزرگ‌ترین اسطوره های سازمان ufc و MMA است که با 29 برد و بدون باخت از این ورزش خداحافظی کرد.

    از مسئولین چه انتظاری دارید؟
    ورزش MMA یک رشته پرطرفدار در کردستان است که آنطور که باید میان مسئولین شناخته شده نیست و به آن توجهی نمی‌کنند با توجه به علاقمندان زیادی که دارد در حال حاضر چندین باشگاه در سطح شهر سنندج به صورت حرفه ای ام ام ای کار می‌کنند، پس نیاز است اهمیت بیشتری به این رشته بدهند و روی آن سرمایه گذاری کنند و حداقل نصف رشته های ورزشی دیگر به آن اعتبار اختصاص دهند تا ورزشکاران آن بیشتر از گذشته برای کردستان افتخار کسب کنند.

    به عنوان آخرین سوال در مورد باشگاه رزمی کارن که تاسیس کرده‌اید، صحبت کنید؟
    همیشه آروز داشتم باشگاه مجهز و تخصص برای آموزش علاقمندان تاسیس کنم آذر ماه سال 1403 به یکی از اهدافم که احداث باشگاه ورزشی بود رسیدم، باشگاه کارن با هزینه بیش از یک میلیارد تومان در 320 متر فضای ورزشی که شامل تشک کشتی، رینگ بوکس، قفس مبارزه، تاتامی، رختکن، دوش و بوفه است که بیش از 300 نفر در رشته های مختلف ورزشی بانوان و آقایان زیر نظر مربیان مجرب مشغول تمرین هستند و بزرگ‌ترین و مجهزترین سالن رزمی استان کردستان است.

  • فیتنس چلنج در کردستان؛ فرصتی نو برای بدن‌های استقامتی

    فیتنس چلنج در کردستان؛ فرصتی نو برای بدن‌های استقامتی

    بدن‌های روغن زده و فیگورهای خاص، شاید اولین تصورهای ذهنی هر فرد در مواجهه با واژه بدن‌سازی و پرورش اندام باشد اما این همه ماجرا نیست؛ فدراسیون جهانی بدن‌سازی در سال 2021 تصمیم گرفته با تلفیق قدرت و زمان، چالش جدیدی را برای علاقه‌مندان به این رشته ورزشی به وجود بیاورد. این تصمیم که در قالب رشته جدید فیتنس چلنج پا به عرصه حضور رساند، خیلی زود معروف شد.
    در این ورزش ورزشکاران رشته پرورش اندام یا بدن‌سازی خود را به چالش می‌کشند. فیتنس ‌چلنج یک واژه انگلیسی به معنی چالش بدن‌سازی می‌باشد که از 6 ایستگاه دو دقیقه‌ای تشکیل شده است در هر آیتم، فرد باید سعی ‌کند حداکثر رکورد ممکن را بزند. این ایستگاه‌ها شامل حرکات معمول باشگاه‌های بدن‌سازی یعنی بارفیکس، پرش روی جعبه، حرکت پارالل، حرکت لانچ راه‌رفتنی، حرکت سیت‌آپ با وزنه و حرکت برپی با دمبل است و زمان به پایان رسیدن این حرکات بسیار حائز اهمیت بوده و تعیین کننده برنده مسابقه می‌باشد شاخص مهم موفقیت در این رشته، استقامت عضلانی و توان بالای فردی است.
    در چند سال گذشته فیتنس چلنج در ایران هم طرفداران زیادی پیدا کرد که با برگزاری مسابقات کشور و حتی بین‌المللی ورزشکاران این رشته توانایی‌های خود را به نمایش می‌گذارند و یکی از ورزشکاران کردستانی هم موفق به کسب چندین عنوان در این رقابت‌ها شده است.
    «علیرضا لطف الهی» متولد سال 1379 سنندج دانشجوی تربیت بدنی دانشگاه کردستان یکی از ورزشکاران پیش گام کردستانی در رشته فیتنس چلنج که موفق به کسب چندین مدال کشوری و دو مدال رقابت‌های مستر یونیورس شده است. برای آشنایی بیشتر با رشته فیتنس چلنج و وضعیت این رشته در کردستان با لطف الهی که مسئول کمیته فیتنس چلنج هیأت استان است مصاحبه ای انجام داده‌ایم.

    ورزش را در چه سنی و با چه رشته ورزشی شروع کردید؟
    ورزش را خیلی دیر شروع کردم چون خانواده‌ام اجازه ورزش کردند به من نمی‌دانند! تقریباً از سن 19 سالگی و به اصرار دوستانم و به خاطر اینکه از نظر بدنی نحیف و لاغر بودم، ورزش را در سالن بدن‌سازی شروع کردم.

    چگونه وارد عرصه رقابت‌های فیتنس چلنج شدید؟
    تمرین در سالن بدن‌سازی را ادامه دادم و کم کم پروسه افزایش وزن اتفاق افتاد و هرچه جلو می‌رفتم به مراحل بالاتر و حضور در مسابقات پرورش اندام فکر می‌کردم اما از نظر مالی نمی‌توانستم هزینه آماده سازی خود را تأمین کنم تا اینکه از سال 1400 رقابت‌های فیتنس و فیتنس چلنج در کشور برگزار شد و من هم تصمیم گرفتم خودم را برای حضور در این مسابقات آماده کنم.

    برای اولین کی در مسابقات فیتنس چلنج حضور پیدا کردید؟
    همیشه تفکرم این بوده با بهترین رقابت‌ها کنم در واقع هدف من رقابت و لذت بردن از مسابقه بوده است نه کسب مدال! به همین دلیل پاییز سال 1401 بدون حضور در مسابقات انتخابی استان در رقابت‌های کشوری که به میزبانی مشهد برگزار شد برای اولین بار حضور در مسابقات کشوری را تجربه کردم و به دلیل نداشتن تجربه شرکت در مسابقات و نبود مربی در کنارم اتفاقی برایم افتاد که نتوانستم تا پایان ادامه دهم.

    بعد از کسب ناکامی در اولین رقابت چگونه کار را ادامه دادید؟
    بعد از اتفاقی که در اولین رقابت برای من رقم خورد تا مدتی خود خوری کردم تا اینکه خبردار شدم در اسفند ماه همان سال قرار اولین دوره مسابقات فیتنس چلنج ساحلی در بندر لنگه برگزار شود که من در مدت چهار ماه تمرینات خود را با برنامه و منظم ادامه دادم و بر خلاف نظر دوستانم که گفتند در مسابقات ساحلی شرکت نکنم در این رقابت‌ها حضور پیدا کردم و موفق به کسب مقام سوم کشور شدم.

    بعد از کسب اولین مقام کشوری در فیتنس چلنج شرایط چگونه پیش رفت؟
    وقتی اولین عنوان کشوری را کسب کردم حس بسیار خوبی به من دست داد و با انگیزه بیشتر تمرینات خود را ادامه دادم تا اینکه در بهار سال 1402 در رقابت‌های بین‌المللی مستر یونیورس که به میزبانی ایران برگزار شد، حضور پیدا کردم در این مسابقات هم مقام سوم را به دست آوردم.

    بعد از کسب عنوان سوم در یک رقابت‌ها بین‌المللی چه احساسی داشتید؟
    بعد از کسب این مقام حس رضایت خوبی به من دست داد اما من ماندم یک مدال و کلی پول که برای این مدال هزینه کرده بودم و تنها دانشگاه کردستان حامی من بود در جبران هزینه ها تا حدودی کمک حال من شد.

    آخرین مسابقه فیتنس چلنج که در حضور پیدا کردید کدام رقابت بود؟
    پاییز سال 1403 دومین دوره مسابقات ساحلی فیتنس چلنج در بندر عباس در دو سطح برگزار شد که من در هر دو سطح موفق به کسب مقام دوم و مدال نقره شدم.

    رشته فیتنس چلنج چگونه ورزشی است بیشتر توضیح دهید؟
    فدراسیون پرورش اندام و بدن‌سازی رشته مثل کراس فیت و آماده جسمانی را در زیر شاخه خود قرار داد که نسبت به آن‌ها تفاوت زیادی داشت چون حرکات و آیتم‌های فیتنس چلنج کاملاً حرکات بدن‌سازی و نحوه صحیح اجرای حرکات است در واقع فیتنس چلنج تلفیقی از حرکات آمادگی جسمانی و بدن‌سازی است که بر اساس شرایط سنی برگزار می‌شود نه وزن. رقابت‌های فیتنس چلنج جهانی در سه سطح طلایی، نقره ای و برنزی برگزار می‌شود که هر سطح شامل 6 آیتم مختلف است باید هر ورزشکار در تایم 24 دقیقه این 6 حرکت را انجام دهد در نهایت کسی که در کمترین زمان بیشترین حرکت صحیح را انجام داده باشد.

    مربی شما چه کسی است؟
    در ابتدا سید راشد حسینی به عنوان مربی به من کمک می‌کرد اما بعد از حضور در اولین مسابقه کشوری بدون مربی و فقط از طریق فضای مجازی تمرینات خود را طراحی و برنامه ریزی می‌کنم که معمولاً شامل تمرینات ترکیبی قدرتی و هوازی، وزنه و سرعت می‌باشد که صبح‌ها تمرینات هوازی و عصرها تمرینات وزنه است که بسته به فاصله زمانی مسابقات تغییر پیدا می‌کند.

    از چه وقت به عنوان مسئول کمیته فیتنس چلنج هیأت بدن‌سازی و پرورش اندام کردستان فعالیت می‌کنید؟
    در چند سال گذشته فقط من به عنوان تنها نماینده کردستان در مسابقات کشوری فیتنس چلنج حضور پیدا می‌کردم که پاییز سال گذشته بعد از کسب عنوان دوم کشور تلاش کردیم این رشته را سر و سامان دهیم ضمن معرفی این رشته نفرات مستعد را شناسایی کنیم و در رقابت‌های کشوری کردستان با نمایندگان بیشتری حضور پیدا کنیم به همین خاطر از اسفند سال گذشته مسئولیت انجمن فیتنس چلنج را بر عهده گرفتم.

    در مدت حدود 4 ماه که به عنوان مسئول انجمن فیتنس چلنج فعالیت می‌کنید، چه اقداماتی انجام داده‌اید؟
    بلافاصله بعد از قبول این مسئولیت مسابقات انتخابی استان را در سنندج برگزار کردیم که بیش از 80 نفر از شهرستان‌های سنندج، سقز و بانه حضور داشتند. با توجه به کمبود مربی و داور در تدارک برگزاری دوره های مربیگری و داوری فیتنس چلنج هستیم از فدراسیون درخواست کرده‌ایم.

    برای معرفی بیشتر فیتنس چلنج چه برنامه ای دارید؟
    متأسفانه فیتنس چلنج در استان کردستان یک رشته گمنام است که بیشتر مردم از آن اطلاعی ندارند، برای معرفی بیشتر این رشته نیازمند حمایت رسانه و فضای مجازی هستیم و تلاش می‌کنیم ویژگی‌ها و شرایط این رشته بیشتر معرفی کنیم چون مسابقات فیتنس چلنج از رده سنی نوجوانان تا رده پیشکسوتان را شامل می‌شود و در کنار آن آتش نشان و نیروهای نظامی برای افزایش توان بدنی و محک خود می‌توانند در این رشته فعالیت داشته باشند یعنی از هر صنف و سنی می‌توان در فیتنس چلنج فعالیت و رقابت داشته باشند.

    از خاطرات تلخ و شیرین خود بگوید؟
    شیرین‌ترین خاطره من کسب مدال برنز مستر یونیورس بود که با تمام سختی‌ها و چالش‌ها به دست آمد چون اعتقاد دارم انسان هر کاری که اراده کند می‌تواند انجام دهد. تلخ‌ترین آن هم تجربه تلخ اولین حضورم در مسابقات کشوری بود.

    فیتنس چلنج کردستان با چه چالش‌های روبرو است؟
    بزرگ‌ترین مشکل ما کمبود تجهیزات این رشته ورزشی است که در زمان برگزاری مسابقات این مشکلات خود را نشان می‌دهد در واقع با محدودیت مواجه هستیم.

    با وجود تمام مشکلات آینده فیتنس چلنج را در استان چگونه می‌بینید؟
    اگر این رشته به درستی معرفی شود و شرایط فراهم باشد با توجه به ژنتیک مردم استان که استقامتی و قدرتی است به راحتی می‌توانیم در این رشته پیشرفت کنیم و به یکی از قطب‌های کشور تبدیل شویم.

    هدف شما از ادامه فیتنس چلنج چیست؟
    من این ورزش را برای لذت بردن انجام می‌دهم و در هر مسابقه که حضور داشته‌ام تلاش کردم و اگر خوش رنگ‌ترین مدال را کسب نکرده‌ام ناراحت نشده‌ام چون به این رشته علاقه دارم و لذت می‌برم.

    سخن پایانی؟
    رسانه ها در طول 2 سال گذشته که من موفق به کسب چندین عنوان در کشور شده آن طور که باید و شاید این موفقیت‌ها را منعکس نکرده است تا نفرات دیگر این رشته را بشناسند و در نهایت جذب این رشته شوند که امیدوارم رسانه ها کمک حال فیتنس چلنج استان باشند و در نهایت از مجموعه مدیریت دانشگاه کردستان که حامی و همراه من بوده‌اند تشکر می‌کنم.

  • فرصت طلایی که با بی تفاوتی مسئولان از دست رفت

    فرصت طلایی که با بی تفاوتی مسئولان از دست رفت

    تیم فوتسال پاریزه ر در سومین سال حضور خود در عرصه فوتسال در لیگ دسته یک فوتسال کشور حضور داشت با کسب مقام اول گروه خود در مرحله مقدماتی به عنوان اولین تیم از استان کردستان به مرحله نهایی این مسابقات راه پیدا کرد، ولی متأسفانه در مرحله نهایی نتوانست نتیجه لازم را کسب کند و برای اولین بار کردستان را در لیگ برتر فوتسال صاحب نماینده کند.
    تیم پاریزه ر به عنوان جوان ترین، کم هزینه‌ترین تیم و بدون حامی مالی حاضر در مرحله نهایی لیگ دسته یک فوتسال کشور با توجه به داشته ها، پتانسیل و نبود حامی مالی توانست نتایجی بیش از انتظار کسب کند و 15 هفته مدام باعث ایجاد شور و نشاط در جامعه شدند که اگر در مرحله نهایی از نظر مالی تأمین می‌شد که بتواند تیم را تقویت کند، قطعاً یکی از تیم‌های صعود کنند به لیگ برتر فوتسال کشور بود که متأسفانه این فرصت تاریخی برای فوتسال کردستان با کم کاری مسئولین استانی از دست رفت.
    برای آشنایی بیشتر با شرایط تیم پاریزه ر در فصل جاری و آتی لیگ دسته فوتسال کشور با کاوه اسدی مدیر عامل باشگاه و اسپانسر اصلی تیم مصاحبه ای انجام دادیم که در این گفتگو مشکلات و دلایل عدم صعود تیم را تشریح کرد.

     

    هدف از حضور این تیم در لیگ دسته یک فوتسال کشور چه بود؟
    پایه و بنیاد این تیم آموزشگاهی بود و اکثر بازیکنان تیم از دل آموزشگاه ها انتخاب و رشد کرده‌اند به واقع تیم پاریزه ر بازیکنان مستعد فوتسال آموزشگاهی را در قالب یک تیم جمع کرد یکی از اهداف و انگیزه ما پرورش، نگهداری و حفظ استعدادهای فوتسال کردستان بود و در سه سالی که در مسابقات حضور داریم تمام بازیکنان تیم بومی استان بوده‌اند که در این امر در لیگ دسته یک کشور بی نظیر است این کار ما باعث شده بازیکن 17 ساله ما به اردوی تیم ملی فوتسال امید دعوت شد نشان می‌دهد هدف گزاری ما دقیق و منظم بوده است در نهایت به راه خود ادامه می‌دهیم.

    در ابتدای فصل چه پیش بینی از نتایج تیم داشتید؟
    در ابتدای فصل طی جلسه که مدیریت و کادر فنی تیم برگزار کردیم چون اول سال حضور ما در لیگ یک بود و از نظر فنی و نحوه برگزاری با لیگ دو خیلی متفاوت بود و تجربه حضور در این سطح را نداشتیم لذا برنامه و هدف ما حفظ سهمیه تیم لیگ دسته یک بود که با تلاش کادر فنی و بازیکنان توانستیم با اقتدار به عنوان تیم اول گروه برای اولین بار در تاریخ فوتسال کردستان به مرحله نهایی لیگ دسته یک صعود کنیم به واقع به دستاورد بیشتری نسبت به هدف و پیش بینی خود دست پیدا کردیم.
    طی یک برنامه ریزی خاص توانستید تماشاگران بسیاری را به سالن مسابقات بکشانید در این مورد صحبت کنید؟
    با برنامه ریزی مدیریت باشگاه و تلاش کادر فنی بازیکنان، باشگاه پاریزه ر به یک سوژه اجتماعی تبدیل شده بود یعنی صرفاً فقط یک تیم شرکت کننده در مسابقات نبود، یکی از برنامه های ما مردمی کردن تیم بود که با تبلیغات مناسب و ارتباط با رسانه ها سعی کردیم روحیه و انگیزه بازیکنان را افزایش دهیم، چون وقتی بازیکنان بداند که جامعه و رسانه پیگیر نتیجه تیم است با انگیزه بیشتری برای موفقیت تلاش می‌کند در نتیجه اقدامات برنامه ریزی شده در تمام مسابقات سالن برگزاری مملو از تماشاگر بود که با شور بسیار خوبی تیم را حمایت می‌کردند و مردمی بودن تیم باعث شد استاندار کردستان در ابتدای قبول این مسئولیت و در اولین حضور خود در محافل ورزشی به دیدن بازی تیم پاریزه ر بیاید و بعد از ایشان نیز دیگر مسئولین استانی هم آمدند. پروژه مردمی ساز ورزش در استان قبل از ما خیلی کم بود که ما تلاش کردیم این فرهنگ را جا بیندازیم و خوشبختانه در این امر موفق عمل کردیم.

     

    با نتایج که در مرحله اول کسب کردید این انتظار را در جامعه ایجاد کردید که تیم به لیگ برتر صعود کنند، اما موفق به این کار نشدید، علت چه بود؟
    با اقدامات که انجام شد تیم در مرحله مقدماتی نتایجی بهتر از پیش بینی‌ها کسب کرد و انتظار از تیم بالا رفت اما عدم صعود تیم به لیگ برتر چند دلیل داشت که مهم‌ترین آن مشکل مالی بود و به واقع منابع مالی تیم بعد از مرحله مقدماتی تمام شد بعد از آن برای جذب منابع با مسئولین استانی رایزنی و نامه نگاری کردیم و حتی چند ماه تلاش کردیم به مدت چند دقیقه حضوری استاندار را ببینیم که متأسفانه موفق به این کار نشدیم و بعد از چندین بار مراجعه حضوری در نهایت تلفنی توانستم چند دقیقه با استاندار صحبت و مشکلات تیم را بیان کنم طی صحبت‌های که داشتیم استاندار کردستان گفتند «با قدرت پیش بروید ما هم حمایت می‌کنیم» و قول مبلغی را داند در مقابل من هم گفتند اگر این مبلغ در موعد مقرر به تیم تزریق شد که بتوانیم تیم را تقویت کنیم به لیگ برتر صعود خواهیم کرد، اما متأسفانه تا این لحظه این قول حمایت عملی نشده است و تیم با بدهی فراوانی مواجه شده است.

    ورزش اولویت مسئولین نیست
    با دلیل مشکلات مالی که داشتیم در فاصله بین مرحله مقدماتی و مرحله نهایی بازیکنان تیم بجای ریکاوری و انجام تمرینات تاکتیکی در جام رمضان شهرستان‌های مختلف بازی کردند و چهار روز قبل از اولین بازی مرحله نهایی توانستیم بازیکنان را جمع کنیم با بدن نا آماده و خستگی جسمی و روحی از عدم توجه مسئولین پا به بازی‌های مرحله نهایی گذاشتند نتوانستیم نتیجه لازم را کسب کنیم. در واقع بازیکنان ما از حمایت مسئولین نا امید شده بودند. قدرتمند بودن تیم‌های رقیب یکی دیگر از دلایل عدم صعود بود، بعد از صعود تیم ماهوت علی آباد به مرحله نهایی بلافاصله مسئولین استانی برای حمایت از این تیم تشکیل جلسه دادند با کمک مالی چند بازیکن را جذب و تیم را تقویت کردند و دلسوزانه پای کار آمدند در نهایت تیم به لیگ برتر صعود کردند که مسئولین استان کردستان باید از این اقدام استان گلستان درس بگیرند.
    در برنامه تلویزیونی موج ورزش سرمربی تیم نقل قولی درستی از زیان من بیان کردند که آقای ازهاری معاون امور اقتصادی گفتند «ورزش برای ما در اولویت نیست» که بعد از چند دقیقه آقای ازهاری روی خط آمدند این گفته را تکذیب کردند و اعلام داشتند «ورزش یکی از اولویت‌های ماست» اگر ورزش برای وی اولویت بود چرا در طول یک سال اخیر یک بار هم جویای وضعیت تنها نماینده استان در لیگ دسته یک که شانس صعود به لیگ برتر را داشتند، نشدند! چرا امکانات دولتی برای حمایت از تیم بسیج نکردند؟

     

    عدم صعود پاریزه ر شکست مسئولین استانی بود

    از این عدم صعود به لیگ برتر چه تجربه ای باید کسب کرد؟
    به نظر من عدم صعود به لیگ برتر یک شکست برای ورزش استان بود که باید از آن درس بگیریم و این شکست را تحلیل و بررسی کنیم تا در فصل بعد دوباره شکست نخوریم که اگر دوباره این مشکل پیش آید نشان می‌دهند نه مدیران ورزشی ما مدیر هستند و نه مدیران سیاسی ما مدیر اجتماعی! بلکه می‌خواهیم یک دوره را به هر صورت طی کنیم با این کار نا امیدی را در جامعه تزریق می‌کنیم که باعث ازدیاد بزهکاری های اجتماعی، نافرمانی اجتماعی، معضلات اجتماعی که به نظر من مسئولین استانی اگر کم کاری کنند مدیون جامعه هستند. باید عدم صعود تیم با لیگ برتر تحلیل شد که متأسفانه مدیران ما دلیل شکست‌ها را تحلیل نمی‌کنند، به نظر من در عدم صعود 50 درصد باشگاه مقصر است و 50 درصد مسئولین استانی مقصر بودند و به واقع ما این فرصت تاریخی صعود به لیگ برتر را از دست دادیم و شاید دوباره این موقعیت فراهم نشود! هرچند ما به وظیفه خود عمل کردیم تا مرحله نهایی آمدیم اما مسئولین در جای که باید حمایت می‌کردند، کوتاهی کردند.
    در روز مسابقه تیم پاریزه ر که حساس‌ترین بازی ما بود همزمان با بازی تیم بسکتبال بود هیچ مسئول دولتی در سالن فوتسال حضور نداشت اما استاندار با برخی از مدیران دولتی، شهردار و رئیس شورای شهر در سالن بسکتبال حضور داشتند که جای سؤال است! جالب‌تر اینکه در مهم‌ترین بازی تیم با ماهوت علی آباد که میزبان بودیم علیرغم هماهنگی‌های به عمل آمده برق سالن به مدت نیم ساعت قطع شد که بدن بازیکنان ما سرد شد و تأثیر منفی در نتیجه گیری تیم داشت.
    ما باید بپذیرم عدم صعود پاریزه ر شکست مدیران استان در حمایت از بحث ورزش بود چون مدیریت ورزشی، سیاسی، اجتماعی در یک مقطع حساس و تاریخی نتوانست کمک حال تیم پاریزه ر که نماینده ورزش استان بود باشد تا به لیگ برتر صعود کند.

     

    وظیفه مردم در قبال تیم پاریزه ر چه بود؟
    از همه تماشاچیان که برای تشویق و حمایت تیم به سالن آمدند تشکر و قدردانی می‌کنم. این فرهنگ در جامعه ما جا افتاده است که برای نجات یک نفر از پای چوبه دار کمک مالی کنند و عرض چند روز بیش از 10 میلیارد کمک جمع شود که کار ارزشمندی است اما هنوز فرهنگ کمک به ورزش در جامعه و نقش مثبت آن در سالم سازی اجتماع کم رنگ است و مردم فکر می‌کنند که فقط وظیفه دولت است به ورزش کنند آن‌ها در این زمینه مسئولیتی ندارند در حالی که دولت در تأمین نیازهای اولیه مردم ه مانده است! باید در این زمینه فرهنگ سازی کمک مردم به ورزش تلاش بیشتری صورت گیرد.

     

    اعضای شورای شهر یک بار به سالن مسابقات نیامدند

    شهرداری و شورای شهر سنندج چه حمایتی از تیم انجام دادند؟
    تنها کمک شهرداری این بود که هم یک بار اتوبوسی برای سفر به اصفهان در اختیار ما گذاشت که در نیمه راه دچار نقص فنی شد، با حمایت تماشاگران سنندجی پنج هفته عنوان میزبان برتر مسابقات را به خود اختصاص داد، از شهردار سنندج درخواست کردیم به صورت قرعه کشی به تماشاچیان جوایزی اهداء کنند که قول دادند اما عملی نکردند! به مناسب روز سنه چندین جشنواره و برنامه را اجرا کردند که نتوانستند به انداز یک بازی مردم را دور هم جمع کنند! در حالی می می‌توانستند به همین مناسبت هم در یکی از بازی‌های تیم پاریزه ر برنامه های متنوعی را در سالن با مخاطبان بسیار زیادی برگزار کنند که متأسفانه این فرصت را از دست دادند. در طول یک فصلی که پاریزه ر در مسابقات لیگ یک حضور داشت و در بازی‌های که میزبان بود حتی یک بار یکی از اعضای شورای شهر از نزدیک بازی‌های ما را ندیدند! افرادی که عضو شورای اسلامی شهر سنندج را یدک می‌کشند و کمسیونی به عنوان ورزش دارند یک نفرشان هم در یک بازی ما حضور نداشت! یعنی اعضای شورای شهر نمی‌توانست نه به عنوان کمک به عنوان یک تماشاچی عادی در یک بازی ما حضور داشته باشند؟

     

    حضور تیم پاریزه ر در لیگ دسته یک فوتسال چقدر هزینه برد و چه میزان به تیم کمک شد؟
    تا پایان خرداد ماه ریز هزینه های تیم اطلاع رسانی عمومی خواهد شد اما در کل اگر قرار داد بازیکنان و کادر فنی را پرداخت کنیم مبلغی بیش 2 میلیارد تومان برای فصل جاری باید پرداخت کنیم و که در مقابل هزینه 7 میلیاردی دیگر تیم‌های حاضر در لیگ دسته یک مبلغ ناچیزی است و کمترین هزینه در میان تیم‌های حاضر در لیگ دسته یک را داشتیم. تا کنون که قرارداد بازیکنان و کادر به طور کامل پرداخت نشده بیش از 200 میلیون تومان بدهکار هستیم و 110 میلیون تومان در مرحله پلی اف از طرف بخش خصوصی به تیم کمک شد که راضی نیستند نام آن‌ها را اعلام کنیم و به واقع 80 درصد هزینه های تیم توسط خودم تأمین شده است و همچنان منتظر عملی شدن قول کمک مالی استانداری هستیم. اما به طور خلاصه ما از جیب خود یک میلیارد و نیم هزینه کردیم اما همین مبلغ هم توسط ارگان‌های دولتی و یا بخش خصوصی به ما پرداخت می‌شد که بتوانیم نقاط ضعف خود را پوشش دهیم من تضمین کتبی می‌دادم به لیگ برتر صعود کنیم یعنی با هزینه 3 میلیاردی اکنون کردستان در لیگ برتر فوتسال کشور نماینده شد که متأسفانه نتوانستیم از این فرصت تاریخی استفاده کنیم.
    در بحث خوابگاهی و اسکان داوران و ناظران مسابقات آقای حکمت مدیر عامل شرکت مخابرات کردستان، آقای راست بین بانک مسکن، آقای کریمی بانک ملی، آقای ورمقانی معاون سیاسی و امنیتی استانداری که بلیط یک سفر ما را تأمین کردند و آقای مرادی مدیر کل صدا و سیما لطف کردند چند بازی ما را مستقیم پخش کردند، بخش خصوصی هم مقداری به ما کمک مالی کرد طی مراسمی از کسانی که حامی تیم بودند تقدیر خواهد شد.

    پاریزه ر بازیکنان بومی مستعد جذب می‌کند
    با توجه محدودیت‌های مالی که تیم پاریزه ر با آن مواجه بود آیا بهتر نبود از بازیکنان بومی استان برای تقویت تیم استفاده می‌شد؟
    هر چند این بحث فنی است باید کادر فنی تیم پاسخ این سؤال را بدهند اما به نظر من در مقطعی که تیم به مرحله نهایی صعود کرد بازیکن بومی توانایی نبود که بتواند به تیم کمک کند چون در آن مقطع ما باید بازیکنی را جذب می‌کردیم که از لحاظ فنی یک سر و گردن از بازیکنان خودمان بهتر باشد تا بتواند در تیم جا بیفتد ما به دنبال بازیکنی بودیم که بتواند به تیم کمک کند چون لیگ یک جای تجربه کردن نیست حتی برای جذب بهداد شیخ احمدی تلاش کردم که باشگاه گیتی پسند برای دادن رضایت نامه مبلغ یک میلیارد تومان را درخواست کرد که از توان ما خارج بود. در ابتدای فصل برای حضور در لیگ، یک مرحله تست گیری انجام دادیم که متین خضری را در این مرحله جذب کردیم. برای فصل آتی برای جذب بازیکنان برتر فوتسال دوباره تست گیری را برگزار می‌کنیم و هر بازیکنی که این توانایی را در خود احساس می‌کند می‌تواند در این تست گیری شرکت کند و قطعاً نفرات مستعد جذب تیم می‌شوند در کنار مسائل فنی بحث اخلاقی برای ما مهم است.

    سخن پایانی؟
    از استاندار به عنوان شخص اول استان که نشان دادند به بحث ورزش علاقه دارند، نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی و همه مسئولین استانی درخواست دارم شرایط توسعه ورزش قهرمانی را در استان فراهم کنند و با حضور بخش خصوصی، دولتی، مسئولین و صاحب نظران ورزش و مدیر باشگاه های ورزشی شورای را تشکیل دهند که این شورا رشته ها و تیم‌های ورزشی را که ضمن ایجاد شور و نشاط اجتماعی توان مطرح کردن بیشتر ورزش استان در سطح ملی را دارند انتخاب کنند و به طور ویژه از آن‌ها حمایت شود تا ورزش قهرمانی کردستان توسعه یابد.

  • کمبود سالن مشکل اصلی ژیمناستیک کردستان است

    کمبود سالن مشکل اصلی ژیمناستیک کردستان است

    ژیمناستیک ورزشی است که در دسته بندی رشته‌های آمادگی جسمانی قرار دارد و در آن حرکات نیازمندِ قدرت، انعطاف بدنی، چابکی، تعادل و هماهنگی اعضای بدن است این ورزش در اشکال و سبک‌های متنوعی وجود دارد که هر کدام ویژگی‌ها و جذابیت‌های خاص خود را دارند.
    ورزش ژیمناستیک یکی از ورزش‌های محبوب در جامعه امروزی است که توانسته افراد زیادی را به خود جذب کند. این رشته ورزشی نه تنها جسم را تقویت می‌کند؛ بلکه ذهن را هم به چالش می‌کشد و یکی از بهترین راه‌ها برای پرورش مهارت‌های اجتماعی و بهبود عزت نفس است. از تمرینات ساده کودکان گرفته تا رقابت‌های حرفه‌ای جهانی، ژیمناستیک همواره به عنوان یکی از جذاب‌ترین فعالیت‌های ورزشی شناخته شده است.
    ژیمناستیک هنری، محبوب‌ترین و شناخته‌شده‌ترین نوع ژیمناستیک است. این رشته که در المپیک نیز حضور دارد، ترکیبی از حرکات قدرتی، آکروباتیک و زیبا روی وسایل مختلف است در مجموع ژیمناستیک این رشته زیبا 54 مدال المپیک را به خود اختصاص داده است.
    در استان کردستان ژیمناستیک هم علاقمندان بسیاری دارد و در چند سال اخیر هم در بحث قهرمانی موفق عمل کرده است و توانسته است چندین نفر را به اردوی های تیم ملی معرفی کنند، یکی از مربیان سازنده ژیمناستیک کردستان سید ادیب شیخ احمدی است که به تازگی هم به عنوان مربی در اردوی تیم ملی حضور داشته است به همین بهانه با وی مصاحبه ای انجام داده‌ایم تا ضمن آشنایی بیشتر با او از وضعیت ژیمناستیک کردستان هم خبر دار شویم.
    سید ادیب شیخ احمدی متولد سال 1366 سنندج، دکترای مهندسی نرم افزار، مربی و دارو درجه یک ژیمناستیک، مدرس مربیگری فدراسیون، دبیر هیأت ژیمناستیک استان و مسئول کمیته فیتنس هیأت بدن‌سازی و پرورش اندام کردستان و رئیس شاخه هنری ژیمناستیک منطقه سه کشور را بر عهده دارد.
    از نحوه ورود خود به ژیمناستیک صحبت کنید؟
    دو برادر بزرگ من امیر و امید جزء ژیمناستیک کار برتر استان بودند و مشوق من برای ادامه این رشته بودند به همین خاطر از سال 69 ژیمناستیک را زیر نظر فریبرز یخچالی شروع کردم.

    فقط در رشته ژیمناستیک فعالیت داشته‌اید؟
    خیر، در کنار ژیمناستیک در آمادگی جسمانی فعالیت داشته‌ام و عنوان قهرمانی استان در این رشته را نیز دارم و در سطح شهرستان هم بسکتبال، فوتبال و قایقرانی کار کرده‌ام.

    چه عنوان‌های در ژیمناستیک کسب کرده‌اید؟
    از سال 71 تا 84 جزء نفرات برتر ژیمناستیک استان بودند چند عنوان قهرمانی منطقه ای دارم و فینالیست سه مرحله مسابقات کشوری در پرش خرک بوده‌ام.
    تا چه سالی به عنوان ورزشکار در ژیمناستیک حضور داشتید؟
    تا سال 84، بعد از آن سال 85 در دوره مربیگری درجه سه به میزبانی مهاباد شرکت کردم در همان سال مدرک داوری درج سه را در تهران کسب کردم در نهایت مدرک مربیگری درجه یک را سال 93 اخذ کردم و در حال حاضر داور درجه یک و مدرس مربیگری فدراسیون هستم به دلیل هزینه های زیاد نتوانستم در دوره مربیگری بین‌المللی حضور داشته باشم.

    در طول سال‌های که به عنوان مربی فعالیت کرده‌اید، چه شاگردان شاخصی داشته‌اید؟
    اولین شاگرد شاخص من پدرام زاهدی بود که ملی پوش و مدال آور مسابقات بین‌المللی اسلواکی بود و نفراتی چون آرمین کاظمی، چیا قرآنی، کاوان نور الهی، دانیال میرزایی، اراز کریمی، ماهان غفوری، سروش قاسمی، پدرام ویسی، راهین حسین پناهی، آران فتحی، بهیاد فرهمندی، نیما سعیدی، ماژان پرهون مهرسان نصرتی و … از جمله شاگردان مطرح من بودند که 7 نفر از آنها به اردوهایی تیم ملی نوجوانان و جوانان دعوت شده‌اند.

    به عنوان دبیر هیأت وضعیت ژیمناستیک کردستان را چگونه می‌بینید؟
    خوشبختانه از سال 88 ژیمناستیک کردستان در مسیر پیشرفت قرار گرفته است در حال حاضر جزء هیأت های برتر ایران استان کردستان است که این موفقیت‌ها به خاطر زحمات تک تک مربیان سطح استان است که نتیجه آن کسب مقام دوم لیگ ژیمناستیک بزرگسالان کشور با کسب 6 مدال است که بدون هیچ اسپانسر و حامی مالی امسال موفق به کسب این عناوین شدیم.

    فعالیت هیأت های شهرستانی چگونه است؟
    خوشبختانه رئیس هیأت ژیمناستیک استان دید استانی دارند و به شهرستان‌ها توجه ویژه ای داشته‌اند به طوری که شهرستان بانه در حال حاضر ملی پوش، مربی و داور بین‌المللی در بخش ترامپولین دارند و چند مقام کشوری را کسب کرده‌اند، شهرستان سقز که پیشینه قوی دارد در چند سال اخیر فعال‌تر شده است و شهرستان‌های دیگر چون کامیاران و بیجار با برنامه ریزی مناسب در حال پیشرفت هستند.

    چند شهرستان سالن و یا خانه اختصاصی ژیمناستیک دارند؟
    در حال حاضر شهرستان‌های سنندج، بانه، کامیاران و سقز دارای سالن اختصاصی ژیمناستیک هستند و متأسفانه بقیه شهرستان‌ها از سالن‌های عمومی استفاده می‌کنند که هیأت استان برای حل این مشکل خیلی تلاش کرد که تا کنون به نتیجه مثبتی نرسیده‌ایم.

    به نظر شما مهم‌ترین مشکل ژیمناستیک کردستان چیست؟
    در مرکز استان علاقمند به ژیمناستیک خیلی زیاد است به همین خاطر تنها خانه ژیمناستیک استاد یاوری جوابگوی این همه علاقمند نیست این سالن هم محل تمرین است و هم محل مسابقه به همین علت فرصت کافی برای بخش قهرمانی نداریم و حتی دختران فقط در سه جلسه و آن هم تایم‌های مرده تمرین قهرمانی می‌کنند، لذا نیاز در سنندج و شهرستان‌ها فاقد سالن یک مکان به ژیمناستیک که رشته پایه و باعث پیشرفت دیگر رشته های ورزشی هست اختصاص دهند و در کنار آن نبود اسپانسر مشکل دیگر ژیمناستیک است ما تیم‌های خود را با کمترین هزینه به مسابقات اعزام می‌کنیم و هیچ پولی به مربی و ورزشکار پرداخت نمی‌کنیم و همین عدم حمایت باعث می‌شود اکثر ورزشکاران ما در سن 20 سالگی قید ورزش قهرمانی را بزنند به دنبال شغل و یا منبع درآمدی برای خود باشند.

    در بحث استعداد یا ژیمناستیک کاران کردستانی مستعد قهرمانی در کشور هستند؟
    خوشبختانه در گذشته و حال ثبات شده است در رشته ژیمناستیک نفراتی مستعدی وجود دارند که اگر مورد حمایت قرار گیرند و با برنامه ریزی خاص می‌توانند به تیم ملی برسند در حال حاضر هم چندین ورزشکار اردو نشین در تیم‌های ملی داریم که خیلی امیدوار هستیم حداقل یک نفر از آن‌ها عضو ثابت تیم ملی جوانان باشد.

    یک ژیمناستیک کار باید چه ویژگی‌های داشته باشد؟
    فاکتورهای مثل چابکی، انعطاف، قدرت، سرعت، هماهنگی عصب و عضله از ویژگی‌های یک ژیمناستیک کار است که در کنار آن اگر از ژنتیک لازم برخوردار باشند می‌توانند در ژیمناستیک موفق باشند به همین خاطر ما از سن 4 سالگی در میان علاقمندان به این رشته استعدادیابی را انجام می‌دهیم و نفراتی که مستعد باشند را بعد از 2 سال به تایم قهرمانی انتقام می‌دهیم با برنامه ریزی و تمرین مناسب آن‌ها برای حضور در عرصه قهرمانی آماده می‌کنیم. البته نفراتی بوده‌اند که در سن 10 سالگی هم کشف شده‌اند که در عرصه قهرمانی هم موفق بوده‌اند.

    در حال حاضر به همراه چند ورزشکار کردستانی در اردوی تیم ملی نوجوانان حضور دارید در این مورد صحبت کنید؟
    بعد از مسابقات لیگ کشوری نوجوانان که در زنجان برگزار شد نفرات برتر این رقابت‌ها را به اردوی تیم ملی نوجوانان دعوت کردند که آران فتحی، پویا فلاحی و محسن دهقان ورزشکاران کردستانی جز دعوت شدگان بودند که تا کنون 2 مرحله از اردو را پشت سر گذاشتند که امیدوار هستیم در نهایت به عضویت تیم ملی درآیند. در رده سنی نوجوانان مسابقات بین‌المللی نداریم نفراتی که به اردوی تیم ملی نوجوانان دعوت می‌شوند بعد از 2 سال و حضور در اردوهای مختلف در نهایت برای تیم ملی جوانان انتخاب می‌شوند. من هم به عنوان مربی در چهار مرحله اردوی تیم ملی حضور داشته‌ام.

    ژیمناستیک شامل چند شاخه است؟
    چندین شاخه در ژیمناستیک فعال هستند که شاخص‌ترین آن ژیمناستیک هنری است در بخش پسران شامل 6 وسیله پرش خرک، دارحلقه، حرکات زمینی، خرک حلقه، بارفیکس و پارائل است در بخش دختران چهار وسیله پارلل، موازنه، پرش خرک و حرکات زمینی می‌باشد که هر کدام مدال جداگانه دارند. شاخه های دیگر چون ایروبیک، ریتمیک، ترامپولین، اکروژیم و … وجود دارند. در المپیک ژیمناستیک هنری و ترامپولین برگزار می‌شود.

    از خاطرات تلخ و شیرین خود در ورزش صحبت کنید؟
    کسب مقام شاگردانم در مسابقات کشوری همیشه برای من شیرین است اما تلخ‌ترین خاطره من مصدومیت پدرام زاهدی ملی پوش کردستانی بود، وقتی با دار حلقه کار می‌کرد به زمین افتاد از ناحیه زانو آسیب دید حدود یک سال از مسابقات دور شد در حالی فیکس تیم ملی بزرگسالان بود.

    حمایت دستگاه ورزش از ژیمناستیک چگونه بوده است؟
    خوشبختانه هیأت ژیمناستیک تعامل بسیار خوبی با اداره کل ورزش و جوانان دارد و آن‌ها در حد توان خود کمک حال هیأت بوده‌اند اما با توجه به اینکه ژیمناستیک یک رشته پایه است و علاقمندان فراوانی دارند انتظار داریم در بحث سخت افزاری و حمایت مالی بیشتر به این هیأت کمک شود چون خانه ژیمناستیک سنندج به علت فرسودگی از نظر تأسیسات با مشکل جدی مواجه است نیاز به بازسازی اساسی دارد.

    سخن پایانی؟
    در طول دوران مربیگری‌ام بیش از 20 عنوان تیمی، بیش از 800 مدال استانی، منطقه ای و کشوری، بیش از 600 مدال آموزشگاهی توسط شاگردان کسب شده است و 8 نفر از آنها به اردوهای مختلف تیم ملی دعوت شده‌اند که در نهایت امیدوار هستم مسئولین توجه بیشتری به این رشته پایه و جذاب داشته باشند که در بحث قهرمانی بتوانیم بیشتر از گذشته موفق باشیم.

  • کردستان قطب فوتسال غرب کشور است

    کردستان قطب فوتسال غرب کشور است

    شاید خیلی این جمله را شنیده باشید که هر کشوری در چند رشته ورزش می‌تواند موفق باشد و موفقیت در بعضی از ورزش‌ها نیازمند داشتن استعداد فطری است مثل منطقه مازندران که قطب کشتی جهان محسوب می‌شود. تقریباً در یک دهه اخیر فوتسال در استان کردستان با موفقیت‌هایی که بدست آورده سر و صدا های زیادی به پا کرده و حضور پرشمار بازیکنان کردستانی در تیم‌های ملی و تیم‌های سطح اول فوتسال کشور باعث شده نگاه ها به فوتسال در کردستان بیشتر شود و این موضوع وقتی رنگ واقعیت گرفت که امسال شاهد کسب نتایج درخشان از سوی پاریزه ر و وارو انرژی در لیگ دسته اول فوتسال بودیم.
    پس با این تفاسیر باید مسئولین ورزش استان به این موضوع پی ببرند که با سرمایه گذاری روی فوتسال می‌توان در یکی دو سال آینده شاهد تیمی از استان کردستان در لیگ برتر فوتسال کشور و با بازیکنان بومی باشیم.
    آکو نیکنام فر یکی از استعدادهای فوتسالی استان است که خیلی زود پله های ترقی را طی کرد و به تیم ملی جوانان و تیم‌های سطح اول فوتسال کشور رسید شاید اگر مصدومیت تلخ رباط صلیبی نبود خیلی زودتر از این‌ها از آکو می‌شنیدیم اما پسر باغیرت مریوانی با تلاش مثال زدنی خودش توانست بر مصدومیت غلبه کند و به آرزوی دوران کودکی خودش که لژیونر شدن بوده برسد و هم اکنون عضو تیم استروشن تاجیکستان است، آکو نمونه ورزشکار موفقی است که به همه ثابت می‌کند می‌توان خیال پردازی و خواب را تبدیل به واقعیت کرد و می‌توان از استانی همچون کردستان با کمترین امکانات به اهداف خودت دست پیدا کنید، گفتگو به هیز را با اولین لژیونر فوتسال استان کردستان بخوانید.

    خودتان را معرفی کنید و چطور شد وارد دنیای فوتسال شدید؟
    آکو نیکنام فر هستم اهل استان کردستان ساکن شهرستان مریوان، از همان دوران نونهالی داخل کوچه فوتبال بازی می‌کرد، هیچ وقت فوتبال و فوتسال را به عنوان ورزش نمی‌شناختم‌ بلکه جزئی از زندگی من محسوب می‌شد و عاشقانه عاشق این رشته بودم.
    با توجه به استعدادی که داشتم و ریز نقش بودم خیلی زود در فوتسال شهرم و استانم شناخته شدم که در اولین سال حرفه ایی ورزشی‌ام به تیم ملی جوانان ایران و تیم ملی دانش آموزی دعوت شدم و ‌با توجه به بازی در سطح اول و دوم فوتسال ایران خوش درخشیدم و خیلی زود از ایجنت ها پیشنهاد خارجی یعنی آرزوی دوران کودکی‌ام پیشنهاد لژیونری داشتم و خدا را صد هزار مرتبه شکر که خیلی زود این رویا برای من محقق شد.
    در چه تیم‌های فوتسال بازی کردید و چه عنوان‌های را کسب کرده‌اید؟
    در تیم‌های منصوری کاشان، آروین سقز، سوهان قم، مقاومت تهران، وحدت کاشان، شهروند ساری سابقه بازی دارم با تیم شهروند ساری عنوان قهرمانی امیدهای کشور و با تیم منصوری کاشان قهرمان لیگ برتر جوانان شده‌ام.

    وضعیت خودت در لیگ برتر فوتسال تاجیکستان چطور است؟
    خوشبختانه در حال حاضر وضعیت خیلی خوبی دارم و تا الان عملکرد خوبی در تیم استروشن از خود به نمایش گذاشتم و در نیم فصل اول با ۱۰ گل زده و ۴ بار به عنوان بهترین بازیکن زمین شناخته شدم و‌ان امیدوارم بتوانم با همین روند لیگ را به پایان برسانم.
    لیگ تاجیکستان هم با توجه به سال‌های قبل از سطح خیلی بالایی برخوردار است و صد درصد نفرات ملی پوش در لیگ داخلی حضور دارند و مهم‌تر از آن در تمامی تیم‌ها که از ۴ تا لژیونر می‌توانند استفاده کنند از کشور های صاحب فوتسال به خصوص روسیه، ایران، قزاقستان، ارمنستان برزیل و ازبکستان است که همین امر باعث شده سطح این رقابت‌ها خیلی بالا برود.

    چه برنامه‌هایی برای آینده دارید؟
    با توجه به شرایط سنی مناسبی که دارم امیدوار هستم بتوانم به لیگ‌های اروپایی راه پیدا کنم خوشبختانه برنامه ریزی خوبی از روز اولی که وارد این مسیر شدم داشته و دارم و مطمئن هستم با تلاش و دعای خیر هم استانی‌های عزیزم خیلی زود می‌توانم به اهداف و آرزوهایی که دارم دست پیدا کنم و برای استان کردستان و شهرستان مریوان افتخارآفرینی کنم.

    با توجه به وضعیت فعلی فوتسال مریوان و حضور وارو انرژی در لیگ دسته اول فوتسال کشور به بازی در مریوان فکر می‌کنید؟
    برای هر بازیکنی افتخار بزرگی است که بتواند برای شهر و دیار خودش بازی و مثمر ثمر باشد و قطعاً من هم از این موضوع مستثنی نیستم و خیلی دوست دارم روزی برای شهر مریوان در لیگ برتر بازی کنم تا دینم خودم را به شهرم ادا کنم و امیدوارم تیم وارو انرژی مثل نیم فصل اول نتایج خوبی بدست آورد و زمینه ساز شادی برای مردم خونگرم مریوانی شود.

    به نظر شما فوتسال در استان کردستان و مریوان چگونه است؟
    بی شک استان کردستان قطب فوتسال در غرب کشور است و این موضوع طی سال‌های اخیر ثابت شده و همیشه بازیکنان خوبی از استان کردستان و به خصوص شهرستان‌های سنندج و مریوان در تیم‌های سطح اول کشور و تیم‌های ملی بازی کردند الان هم می‌بینید دو تیم از استان در لیگ دسته اول کشور حضور دارند و نتایج خوبی هم کسب کرده‌اند و قطعاً اگر از فوتسال استان کردستان و مریوان بیشتر حمایت شود می‌توانیم حداقل تیمی مدعی در لیگ برتر کشور داشته باشیم ما باید این موضوع را قبول کنیم که فوتسال استان خیلی از فوتبال بالاتر است و مسئولین باید ملزم به حمایت از فوتسال شوند تا استعدادهایی که تا الان نتوانسته‌اند خودشان را نشان بدهند کشف و به فوتسال کشور معرفی شوند.

    به حضور در تیم ملی فکر می‌کنید؟
    قطعاً هدف و آرزوی هر ورزشکاری رسیدن به پیراهن تیم ملی است و من هم سعی و تلاش خودم را می‌کنم به این افتخار دست پیدا کنم هرچند که سابقه حضور در تیم‌های ملی پایه را داشتم اما بازی کردن برای تیم ملی بزرگسالان ایران که جزء تیم‌های برتر جهان است قطعاً طعم دیگری دارد.

    بهترین و بدترین خاطره ورزشی؟
    بهتر می‌دانید که دیده شدن در استانی مثل استان کردستان به مراتب سخت‌تر از استان‌های دیگر است و با توجه به این موضوع دعوت شدن به تیم ملی جوانان برای اولین بار در استان کردستان و لژیونر شدن بهترین خاطره ورزشی من بوده است و بدترین آن هم مثل همه ورزشکاران مصدومیت رباط صلیبی که مصدومیت سنگینی بود که خوشبختانه این دوره سخت را هم پشت سر گذاشتم و در این مسیر سخت آدم‌های زیادی بودند که بدون هیچ چشم داشتی کنارم بودند و همیشه به من دلگرمی و مشاوره دادند که می‌توان به مربیان عزیزم همچون وریا رستمی، فاروق زارعی، محمد خدادادی، محمد کمالی و حسام میرزا محمدی اشاره کنم که برای موفقیت من تلاش زیادی کشیدند.

    چه حرفی با جوانان علاقه‌مند به فوتسال دارید؟
    در زندگی ورزشی هر چیزی که توی ذهن شکل بگیرید در زندگی واقعی هم اتفاق خواهد افتاد، تلاش کردن همیشه معجزه می‌کند به طوری که خودم بعد از دو بار سختی و پارگی رباط صلیبی که موفقیتم دوباره به غیر ممکن رسید ولی چون ایمان داشتم یک روزی به چیزی که سالیان سال خوابش را می‌دیدم، خواهم رسید. تلاش، تلاش و تلاش معجزه به پا می‌کند شاید دیر برسید ولی صد درصد به هدفت دست پیدا می‌کنی پس تنها نکته ای که به جوانانی که علاقه‌مند به فوتسال یا هر رشته ای توصیه می‌کنم این است که در هر کاری اگر ممارست به خرج بدهید و زود نا امید و خسته نشوید قطعاً به هدفت می‌رسید ولی اگر فقط خیال پردازی کنی و هیچ تلاشی نکنی هیچ وقت به موفقیت دست پیدا نخواهی کرد.

    به نظر شما مشکل اصلی فوتسال و ورزش استان چیست؟
    همان‌طور که گفتم کردم ما استعداد های خوبی در تمام رشته های ورزشی داریم و ورزشکاران ما همیشه ثابت کرده‌اند در حرف‌های زیادی برای گفتن دارند این موفقیت‌ها هم در حالی بدست می‌آید که امکانات ورزشکاران کردستانی با استان‌های دیگر اصلاً قابل مقایسه نیست پس مسئولین باید بیشتر از این جوانان حمایت کنند ورزش باعث ایجاد شور و نشاط بین مردم و فاصله گرفتن از مشکلات و آسیب‌های اجتماعی می‌شود جوانان استان استعداد رسیدن به سکو های جهانی را دارند اما این مسئله فقط با داشتن استعداد بدست نمی‌آید چون ورزش در دنیای کنونی تبدیل به صنعت شده و همه کشور ها دارند بیشترین سرمایه گذاری را روی ورزش می‌گذارند اما متأسفانه من امکانات لازم برای دستیابی به موفقیت را در استان نمی‌بینم و امیدوار هستم مسئولین بیشتر به ورزش توجه کنند و قطعاً نتیجه مثبت آن را هم به عینه خواهند دید.

    میلاد کهزادی

  • مریوان مهد فوتبال غرب کشور است

    مریوان مهد فوتبال غرب کشور است

    فوتبال به عنوان رشته اول در دنیای ورزش از اهمیت خاصی میان مردم برخوردار است و همین موضوع باعث شده بخش خصوصی شروع به فعالیت و سرمایه گذاری در این رشته کنند. استان کردستان در سالیان اخیر نشان داده است که پتانسیل بسیار مناسبی در این رشته ورزشی دارد و می‌توان با برنامه ریزی مناسبی نتایج درخشانی برای استان کسب نمود.
    شهرستان مریوان باتوجه به نقشه جغرافیایی خود و حضور بازارهای مالی و شرکت‌های خصوصی می‌تواند در زمینه‌ی ورزش و به خصوص فوتبال حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشد. در چند سال اخیر در شهرستان مریوان شاهد پیشرفت بسیار خوبی در رشته فوتبال بوده‌ایم و نتیجه‌ی برنامه ریزی مناسبی که باشگاه های این شهرستان همراه با هیأت فوتبال مریوان پی ریزی کرده‌اند را امسال می‌توان به وضوح دید.
    علی امانی رئیس هیأت فوتبال شهرستان مریوان درباره وضعیت فوتبال در این شهرستان می‌گوید : خوشبختانه در حال حاضر 12 باشگاه فعال در سطح شهرستان داریم که رقابت بسیار خوبی بین باشگاه ها به وجود آمده. همین موضوع باعث شده ابتدا مسابقات شهرستانی با بهترین کیفیت برگزار کردیم و در پایان تیم منتخب به مسابقات استانی اعزام می‌شود که نتیجه آن را می‌توان در عملکرد تیم‌های مریوانی در مسابقات استانی دید.
    وی افزود : امسال تیم لایف مریوان قهرمان مسابقات لیگ برتر استان شد و در مسابقات لیگ دسته چهارم مشغول رقابت هستند تیم وارو انرژی در لیگ دسته اول فوتسال کشور حضور دارند تیم منتخب مریوان به نمایندگی از استان کردستان قهرمان مسابقات دانش آموزی کشور در رده ابتدایی شد و تمامی تیم‌های پایه در مسابقات استانی که در حال برگزاری است جزو تیم‌های برتر به شمار می‌روند.
    امانی اظهار داشت : عملکرد مدارس فوتبال و باشگاه های مریوان در چند سال اخیر قابل تقدیر است خوشبختانه بازیکنان زیادی از مدارس فوتبال شهرستان به تیم‌های ملی و رده های پایه پرسپولیس، سپاهان، نفت آبادان و … راه یافته‌اند که می‌توان به یادگار رستمی، آکو نیکنام فر، آرتین خسروی، سیوان ایران پرست و … اشاره کرد و با برنامه ریزی مناسبی که انجام داده‌ایم و همکاری مدارس فوتبال و باشگاه های فعال با هیأت فوتبال مطمئن باشید در چند سال آینده بازیکنان بزرگی از مریوان در لیگ برتر فوتبال ایران خواهیم دید.
    رئیس هیأت فوتبال شهرستان مریوان بیان کرد : در بخش بانوان امسال استعدادیابی منطقه غرب کشور با حضور سرمربی تیم ملی فوتبال بانوان در مریوان برگزار شد و خوشبختانه دو نفر از دختران مریوانی به اردو تیم ملی دعوت شدند همچنین تیم‌های فوتبال و فوتسال بانوان شهرستان را فعال کرده‌ایم و چندین مدرسه فوتبال تخصصی بانوان هم در شهرستان به شکل جدی مشغول آموزش به بانوان مریوانی هستند.
    پیشکسوت فوتبال استان می‌گوید : در چند سال گذشته جزو هیأت های برتر بوده‌ایم و امسال عنوان بهترین هیأت استان را کسب کرده‌ایم اهداف بزرگی همچون صعود تیم لایف به لیگ دسته سوم و وارو انرژی به لیگ برتر فوتبال را داریم که امیدوارم با همکاری و حمایت بیشتر مسئولین شهرستان و بخش خصوصی به این اهداف بزرگ دست پیدا کنیم.
    امانی می‌گوید مریوان مهد فوتبال غرب کشور است و این مسئله در طی سال‌های اخیر ثابت شده است و قطعاً یادگار رستمی‌های مریوان خیلی زیاد هستند که می‌توان به فوتبال کشور معرفی کرد امیدوارم مدیران سطح استان و شهرستان و بخش خصوصی بیشتر از گذشته وارد فوتبال شوند و از این رشته حمایت کنند همان‌طور که می‌بینید برای هر بازی تیم لایف و وارو انرژی بالغ بر 5 هزار نفر تماشاچی به استادیوم و سالن زاگرس مریوان می‌آیند و این نکته مثبتی است که جوانان را جذب تفریحات سالم و ورزش کنیم و من این اطمینان را دارم که جوانان مریوانی در رشته فوتبال هیچ چیزی از استان‌های اصفهان، تهران و … کمتر ندارند و فقط تنها مشکل ما نبود زیر ساخت همچون چمن مناسب و مشکلات مالی است و لازم است از مجموعه لوازم خانگی لایف و وارو انرژی که از تیم‌های مریوانی در مسابقات کشوری حمایت می‌کنند تشکر کنیم واقعاً همه مستحضر هستید که تیم داری بسیار سخت است و هزینه های زیادی دارد باز هم این درخواست را دارم که مسئولین بیشتر ما را حمایت کنند جوانان مریوانی لایق بهترین‌ها هستند.
    علی امانی درباره عملکرد هیأت فوتبال شهرستان مریوان نیز گفت : در چند سال گذشته کلاس‌های مربیگری فوتبال و فوتسال را برگزار کرده‌ایم و در برنامه خود داریم که در آینده نزدیک هم کلاس مربیگری فوتبال هم آقایان و هم بانوان را برگزار نماییم همچنین با همکاری کمیته داوران در نظر داریم برای داوران کلاس ارتقا و بازآموزی برگزار کنیم خوشبختانه در چند سال اخیر مربیان خوبی از شهرستان مریوان تحویل جامعه فوتبالی استان داده‌ایم حتی چندین نفر از مریوان در تیم‌های خارج از استان در حال مربیگری هستند که این مسئله جای خوشحالی دارد در کل می‌توان گفت در حال حاضر حال فوتبال شهرستان مریوان خوب است و این مسئله نتیجه زحمت تمامی مدیران و مربیان فعال فوتبال شهرستان است.

    مکث : فوتبال در شهرستان مریوان در چند سال اخیر به نسبت به شهرستان‌های دیگر کمترین تنش و حواشی را به خود دیده است و بالا رفتن تعداد مدارس فوتبال در این شهرستان و ورود افراد فوتبالی که دارای تحصیلات دانشگاهی هم هستند باعث شده که شاهد پیشرفت فوتبال در این شهرستان باشیم.
    خروجی مدارس فوتبال مریوان را نسبت به دیگر مدارس فوتبال فعال استان می‌توان به شخصه دید از حضور بی شمار فوتبالیست‌های جوان مریوانی در تیم‌های کشوری از جمله پرسپولیس، سپاهان، ذوب آهن و… گرفته تا حضور موفق در مسابقات مناطق کشوری توسط تیم‌هایی همچون زاگرس مریوان.
    با این همه‌ تفاسیر می‌توان از برنامه ریزی جامعه فوتبالی مریوان به عنوان الگو برای تغییر شرایط فوتبال استان استفاده کرد جایی که همدلی و اتحاد بین فوتبالی‌ها می‌تواند خیلی به فوتبال استان کمک نماید و نتیجه‌ی آن را جوانان استان کردستان ببینند.