دسته: گفتگو

  • پیشرفت فوتسال با حمایت و برنامه ریزی هیأت فوتبال محقق می شود

    پیشرفت فوتسال با حمایت و برنامه ریزی هیأت فوتبال محقق می شود

    به چه علت تیم فوتسال چاپ معلم به پاریزه ر تغییر نام داد؟
    قبل از هر چیز باید از همه کسانی که در چند سال گذشته از تیم حمایت کردند به خصوص آقای رحیمیان مدیریت چاپ معلم تشکر و قدردانی کنم که چراغ فوتسال را روشن نگاه داشتند. طی حضور چند ساله در لیگ دسته دوم فوتسال کشور مدیریت چاپ معلم متحمل هزینه ای زیادی شدند قبل از شروع لیگ در فصل گذشته اعلام کرد به تنهایی نمی‌تواند هزینه های این تیم را برای حضور در لیگ دسته دوم فوتسال تقبل کند که در نهایت 15 روز قبل از شروع مسابقات چاپ معلم انصراف خود را از تیمداری به هیأت فوتبال اعلام کرد که با رایزنی آقای فواد رضایی تعداد از وکلای دادگستری برای حمایت از این تیم اعلام آمادگی کردند.

    با چه هدفی امسال در لیگ دسته دوم فوتسال کشور حضور پیدا کردید؟
    چون تیم خیلی دیر برای حضور در مسابقات بسته شد حدود 20 روز قبل از اولین مسابقه تمرینات را شروع کردیم، هدف اول ما حفظ سهمیه بود هر چند در هر مسابقه با هدف کسب پیروزی و صعود به مراحل بالاتر تلاش می‌کردیم و در مرحله اول هم نتایج خیلی خوبی کسب کردیم ولی در مرحله دوم به دلیل یک سری مشکلات نتوانستیم صعود کنیم.

    چه دلایل باعث شد تیم صعود نکند؟
    ما در ابتدا سعی کردیم چند بازیکنی که سال گذشته با تیم بودند را از جمله سیروان بالکانه و آرتا رضایی را جذب کنیم که متأسفانه موفق نشدیم، در مرحله اول بهداد شیخ احمدی را داشتیم که در مرحله دوم او را از دست دادیم نتوانستیم بازیکن مناسب و نزدیک به کیفیت بهداد جذب کنیم، در کنار آن چند بازیکن مصدوم داشته‌ایم از جمله شادمان کریمی و احمد صلاحیان کل بازی‌ها این فصل مصدوم بودند و هر روز فیزیوتراپی می‌کردند و با مصدومیت بازی کردند! تعدادی از بازیکنان هم همیشه در اختیار ما نبودند، تیم ما فقط یک بازیکن بزرگسال داشت بقیه بازیکنان ما زیر 21 سن داشتند یعنی می‌توان گفت جوان ترین تیم این دوره از مسابقات بودیم و شاید کم تجربه، به هر حال ما منکر اشتباهات کادر فنی و بازیکنان نیستم ولی با تمام این مشکلات و کمبودها اگر کمی شانس داشتیم و از موقعیت‌های خود استفاده می‌کردیم شاید به لیگ یک هم صعود می‌کردیم اما حضور در لیگ دسته یک فوتسال کشور و حفظ سهمیه حدود 3 میلیارد تومان هزینه می‌خواهد آیا ارگانی و یا اشخاصی در استان حضور دارد که این هزینه را تقبل کنند؟

    در مورد اسپانسر و حمایت‌های دولتی چه نظری دارید؟
    به عنوان مثال پتروشیمی کردستان با درآمد میلیاردی روزانه چه نفعی برای استان دارد؟ فقط آلودگی آب و هوا آن سهم مردم کردستان است! چرا نباید درصدی از درآمد آن صرف ورزش شود؟ ارگانی مثل شهرداری چرا از ورزش قهرمانی حمایت نمی‌کند؟ استانداری کدام ارگان را ملزم کرده است که از ورزش حمایت کند؟ استانداری از تیم مثل راه یاب ملل حمایت کرد که یک بازیکن بومی در ترکیب خود نداشت یعنی هزینه های میلیاردی این تیم هیچ نفعی برای ورزش استان نداشت! ما در بسکتبال کشور دارای پیشینه و صاحب نام هستیم در تیم ملی بازیکن داشته‌ایم چرا از این رشته بجای والیبال حمایت نشد؟ در والیبال با کدام پیشینه و بازیکن ملی پوش این همه هزینه شد؟ اگر هم قصد پیشرفت والیبال استان را داشتند چرا از رده های پایه و به صورت اصولی حمایت خود را انجام ندادند. در رده فوتسال چون به صورت اصولی از رده پایه کار شده است در حال حاضر هم ملی پوش داریم و هم چندین بازیکن ما در لیگ‌های مختلف بازی می‌کنند در واقع صاحب فوتسال هستیم.

    کمک 30 میلیونی مدیرکل سابق ورزش پرداخت نشد!

    حمایت مسئولین استانی از تیم چگونه بود؟
    در استان‌های دیگر مسئولین دلسوزانه در کنار تیم‌های و نمایندگان استان خود هستند به بازیکنان و کادر تیم انگیزه می‌دهند ولی متأسفانه مسئولین ورزشی ما با دعوت رسمی هم در سالن حضور پیدا نمی‌کنند، اما در مراسم‌های غیر ورزشی همیشه حاضر هستند! در فصل گذشته مدیرکل ورزش و جوانان یک بار در سالن حضور پیدا کرد و قول داد 30 میلیون تومان به بازیکنان پرداخت کند که به قول خود وفا نکرد! یعنی مسئولین ورزش در قبال این تیم که نماینده استان است هیچ وظیفه ای ندارند؟

    آیا از امتیاز میزبانی توانستید استفاده کنید؟
    من از همه تماشاچیانی که در مسابقات حضور پیدا کردند تشکر می‌کنم که حامی تیم بودند در کنار امتیاز تماشاچی سالن هم در کسب نتیجه خیلی مهم است به طور مثال تیمی مثل حیدریان قم در سالنی بازی می‌کند که کف آن پارکت است و به جزء خودشان هیچ تیمی نمی‌تواند روی آن بازی کند، یعنی از امتیاز میزبانی به نحو احسن استفاده می‌کردند در مقابل تنها سالن استاندارد ما در بیرون شهر قرار دارد ما فقط روز مسابقه از آن استفاده می‌کردیم در واقع ما هیچ تمرینی در این سالن نداشتیم! تمرینات روزانه ما که 145 جلسه بود هر بار در یک سالن برگزار می‌شد و یکی از دلایل عدم صعود تیم هم تمرین نکردن در سالن مسابقات بود.

    هیأت فوتبال استان از تیم حمایت کرد؟
    هیأت فوتبال امسال در کنار تیم پاریزه ر بود و از ما حمایت کردند، اما چون رئیس و دبیر هیأت استان فوتسالی هستند انتظار از آن‌ها بیشتر است. متأسفانه لیگ فوتسال بزرگسالان استان با حضور سه تیم و دو بازی نیمه تمام خلاصه شد و در بقیه رده های سنی به جز نونهالان لیگ استان با دو تیم برگزار شد! وقتی یک هفته مانده به پایان مهلت معرفی نماینده استان به مسابقات منطقه ای کشور؛ هیأت به فکر برگزاری مسابقات می‌افتد نباید انتظار داشت تیم‌های بیشتری برای مسابقات استانی اعلام آمادگی کنند با این وضعیت چه انتظاری دارید فوتسال استان رشد کند.

    هیأت فوتبال چه نقشی در افزایش تعداد تیم‌ها می‌تواند داشته باشد؟
    برگزاری مسابقات فوتسال در هر فصلی امکان پذیر است و نسبت به فوتبال هم هزینه کمتری دارد هیأت فوتبال باید تقویم سالیانه داشته باشد تاریخ برگزاری مسابقات فوتسال مشخص شود تا تیم‌ها فرصت آماده سازی داشته باشند در کنار این امر هم هیأت فوتبال باید باشگاه‌ها را ملزم کند که در فوتسال هم فعالیت کنند چون استعدادهای فوتسالی ما خیلی از فوتبال بیشتر است. در کنار آن هم در بحث پوشش اخبار و تبلیغ هیأت فوتبال توجه کمتری به فوتسال نشان داده است.

    پیشکسوتان خارج از گود نشستند و انتقاد کردند

    در مورد آخرین بازی که به یزد رفتید صحبت کنید؟
    آخرین بازی که در یزد برگزار شد چون برد و باخت برای ما هیچ تأثیری نداشت ما می‌توانستیم نرویم اما برای دو تیم دیگر نتیجه بازی خیلی مهم بود به خاطر حفظ آبرو و شرافت فوتسال استان با وجود هزینه 60 میلیون تومانی تیم را اعزام کردیم و خیلی شرافتمندانه بازی کردیم تا متهم به کم کاری نشویم.

    سخن پایانی …
    از آقای کاوه اسدی و همکارانش تشکر می‌کنم که اجازه نداند امتیاز این تیم از استان خارج شود و این نکته را اضافه کنم که پول بیشترین نقش را در موفقیت فوتبال و فوتسال دارد چون اگر پول داشته باشید می‌توانید بازیکنان با کیفیت جذب کنید، بهترین سالن و امکانات را برای تیم فراهم کنید با خیال آسوده فقط به فکر گرفتن نتیجه باشیم.
    یک انتقاد هم از پیشکسوتان فوتبال دارم که در خانه نشسته‌اند و از همه چیز انتقاد می‌کنند در حالی به خود زحمت ندادن برای دیدن یک مسابقه و یا تمرین تیم ما به سالن بیایند از نزدیک مشکلات ما را ببینند و اطلاع پیدا کنند با چه شرایط سختی تلاش می‌کنیم تا این تیم حفظ شود به هر حال بیرون گود نشستن و انتقاد کردن خیلی راحت است تا داخل گود نباشید نمی‌دانید با چه مشکلات و سختی‌های مواجه می‌شوید.

  • جامعه ورزش باید مطالبه گر باشند تا منتقد!

    جامعه ورزش باید مطالبه گر باشند تا منتقد!

    چگونه وارد بحث باشگاه داری شدید؟
    حضور در ورزش یک کار شرافتمندانه و بزرگ از نظر اجتماعی است و ما هم با توجه به ناهنجاری‌هایی که در جامعه وجود دارد و چون شغل وکالت هم داریم لذا با آن به طور مستقیم سروکار داریم و بر اساس یک مسئولیت اجتماعی این انگیزه در من و تعدادی از دوستان همکاران ایجاد شد که به بخش ورزش ورود پیدا کنیم در این حین متوجه شدیم تیم فوتسال چاپ معلم برای حضور در لیگ دسته دوم فوتسال کشور به دلیل نبود اسپانسر با مشکل مواجه است که در نهایت تصمیم گرفتیم این تیم را در حوزه ورزش که حوزه ای فوق‌العاده بزرگ است را پوشش بدهیم. جا دارد از مسئولین چاپ معلم که این تیم را چند سال اداره کردند تشکر و قدردانی ‌کنم.

    آیا قبل از این هم به صورت اسپانسر از تیم‌های ورزشی حمایت کرده‌اید؟
    به صورت انفرادی ورزشکارانی به دفاتر ما مراجعه می‌کردند کمک‌هایی در بحث اعزام آنها به مسابقات صورت می‌گرفت که سازمان یافته و تجمیعی نبود.

    چرا شما با تأخیر زیاد به فکر کمک به ورزش و ادای مسئولیت اجتماعی خود افتادید؟
    وکلا با مسائل و معضلات اجتماعی زیادی دیگر هستند، ما از طریق کانون وکلای دادگستری و همیاری همکاری که با نهادها و مؤسسات خیریه سعی می‌کردیم به مسئولیت اجتماعی خود عمل کنیم تا اینکه به صورت اتفاقی تصمیم گرفته شد در بحث ورزش هم ورود پیدا کنیم چون این حوزه به سالم سازی بیشتر جامعه می‌تواند کمک کند.

    با چه هدفی در لیگ دسته دوم فوتسال کشور حضور پیدا کردید، آیا به هدف خود رسیدید؟
    ما با دو هدف تیمداری شروع کردیم، یکی اینکه اجازه ندهیم امتیاز این تیم از استان خارج شود و سهمیه حفظ شود و هدف ما تداوم در کار و ایجاد شور نشاط در میان جامعه بود که خوشبختانه به هر دو هدف خود دست پیدا کردیم که امیدواریم صنوف دیگر هم احساس مسئولیت کنند و به حوزه ورزش ورود پیدا کنند، لذا از طریق نشریه «به هیز» هم از همه صاحبان مشاغل و انجمن‌های صنفی دیگر دعوت می‌کنم که پشتیبان ورزش باشند.

    برنامه شما برای آینده چیست؟
    وضعیت ورزش کشور در حال حاضر مطلوب نیست و در حالت بحرانی قرار دارد و سرانه فضای ورزشی نسبت به ورزشکاران بسیار کم است با این حال هدف ما کار بلند مدت و حضور مداوم در ورزش است که این امر بستگی به حمایت مردم دارد چون در دنیای امروز مردم باید توسعه گرا باشند.

    یکی دیگر از اقدامات باشگاه پاریزه ر ایجاد مدرسه فوتبال است، این مدرسه چه تفاوتی با دیگر مدارس فوتبال سطح شهر دارد؟
    اولین چیزی که برای ما در مدرسه فوتبال مهم است حفظ کرامت افراد است. دریافت شهریه و درآمدزایی هدف ما نیست. در اختیار گذاشتن امکانات و تجهیزات مناسب و مربیان آگاه به علم روز با تعداد محدود دانش آموز است و یکی دیگر از اهداف ما توجه به بچه ها در مسیر رشد و استعدادیابی اصولی و استفاده از کارشناسان تغذیه می‌باشد. در کل سعی کرده‌ایم فضا و امکانات متفاوتی را در اختیار فوتبال آموزان قرار دهیم که مسیر رشد و ترقی را به درستی طی کنند.

    فوتبال به کُما رفته زنده نمی‌شود!
    کمتر از یک سال است به عنوان مدیرعامل در فوتبال کردستان حضور دارید، وضعیت این رشته را در استان چگونه می‌بینید؟
    به نظر من فوتبال استان با مشکلات عدیده و ریشه ای مواجه است به طوری که شرایط و امکانات برای توسعه و پیشرفت فوتبال فراهم نیست برای نمونه در شهر سنندج به عنوان مرکز استان دو زمین چمن طبیعی فوتبال وجود دارد که عملاً یکی از آن‌ها (22 گولان) سال‌ها تعطیل است و زمین ملک نیا هم با تراکم کاری شدیدی مواجه است در واقع همه ما تلاش می‌کنیم فوتبال را زنده نگاه داریم ولی در واقع فوتبال کردستان در کُماست! و در وضعیت بسیار سختی به سر می‌برد.
    حمایتی دولتی برای ارتقا ورزش و فوتبال را نداریم باید حاکمیت برای مناطق کمتر برخورداری چون کردستان تبعیض مثبت قائل شوند و امتیاز و مشوق‌هایی برای کردستان قرار دهند که ورزش در استان احیا و به یک پدیده اجتماعی تبدیل شود در آن صورت هم جامعه به سمت ورزش می‌آیند و ضمن کمک به ورزش باعث می‌شوند ورزشگاه‌های ما از تماشاچی پر شود که این امر باعث ایجاد رقابت و در کنار آن رشد فوتبال خواهد شد.

    همه جامعه با این مشکلات تکراری آشنا هستند، شما چه راهکاری دارید؟
    چند راهکار اساسی وجود دارد یکی اینکه باید از طریق مسئولین استانی و نمایندگان مردم استان در مجلس یک بودجه جهشی برای ورزش استان جذب شود، یک راهکار دیگر این است که درصدی از درآمد که توسط گمرکات استان از طریق مرز به دست می‌آید به ورزش اختصاص پیدا کند و معادن هم یکی دیگر از جاهایی است که باید به ورزش کمک کنند، سرمایه گذران که در استان قصد سرمایه گذاری دارند باید ملزم شوند که درصدی از درآمد خود را صرف ورزش کنند که این کار می‌تواند احداث فضای ورزشی باشد و یا حمایت از تیم‌های ورزشی یعنی کارهای اقتصادی که انجام می‌شود یک پیوست ورزشی باید داشته باشد که متأسفانه تا کنون هیچ‌کدام از این اقدامات صورت نگرفته است. مدیران استان باید تکلیف خود را با ورزش روشن کنند تا مشخص شود آیا می‌خواهند در وضعیت موجود ورزش استان تغییر ایجاد کنند یا نه؟

    در بیان مطالبات جزیره ای عمل کرده‌ایم
    به نظر شما با این شرایط وظیفه جامعه ورزشی چیست؟
    مطالبه گری و پرسش گری از مهم‌ترین وظایف جامعه ورزشی است. اگر پیشکسوتان، صاحب نظران، ورزشکاران ما به صورت جمعی و هدفمند از مسئولین استانی و کشوری مطالبه گر باشند این امر می‌تواند مسئولین را وادار کند که به ورزش توجه ویژه ای داشته باشند اما متأسفانه ما تا کنون جزیره ای و جزئی مطالباتی داشته‌ایم که شاید برای مقطع خاصی جواب داده باشد اما تأثیر گذار نبوده است. یکی از مطالبات ما این باید باشد که چرا گل گهر سیرجان برای یک فصل تیم فوتبال حدود 400 میلیارد تومان هزینه می‌کند؟ اما ما توانایی حمایت از یک تیم دسته دوم را نداشته باشیم! به نظر من وظیفه پیشکسوتان بیان انتقاد نیست بلکه مطالبه گری است.

    در جلسه هم اندیشی فوتبال سنندج عنوان کردید برای حل کردن برخی مشکلات به دنبال ایجاد اتحادیه و یا انجمن هستید، در این باره صحبت کنید؟
    همان‌طور که در صحبت‌های خود عنوان کردم یکی از مشکلات ما جزیره ای عمل کردن و نبود اتحاد و همدلی در میان جامعه ورزشی است به همین خاطر به دنبال ثبت اتحادیه و یا انجمن باشگاه داران هستیم که تدوین اساس‌نامه آن در مراحل پایانی است با این کار می‌خواهیم از طریق اتحادیه مطالبه گر ورزش از مسئولین استانی و کشوری باشیم. چون انجمن و یا اتحادیه به طور منسجم‌تر می‌تواند خواسته بزرگ ورزشی را مطرح کند و در فکر حل مشکلات باشد و مسئولین هم مجبور می‌شوند با دید بهتری به ورزش توجه کنند.
    دیدگاه کلی ما این است که مردم و مسئولین را بیشتر ترغیب کنیم که از ورزش حمایت کنند و جامعه باید بپذیرد برخی مشکلات ورزش از کم کاری آن‌ها ناشی می‌شود تا مردم و جامعه ما مطالبه گر نباشند هیچ اتفاق مثبتی رخ نخواهند داد. اگر ورزش و صنعت در کنار هم باشند باعث پیشرفت هر دو خواهد شد و صاحبان صنایع نباید باشگاه‌داری کنند بلکه باید به عنوان حامی و اسپانسر در کنار تیم باشند.

    هیئت مدیره و حامیان پاریزه ر: صابر مجیدی، کیوان شریفی، بهزاد آور، طاهر توحیدی، خسرو ادریسی، احمد نامداری، قاسم اسکندری، رامین رمضانیان.
    کادر مدرسه فوتبال: محمد طهماسبی مدیر داخلی، صابر ساعد پناه مدیر فنی، اسعد امجدی مدیر فرهنگی آموزشی، بهاءالدین ملکی مدیر توسعه زیرساخت، فواد رضایی مدیر اجرایی.

  • منتقدان برای اعتلای فوتبال چه کرده‌اند؟

    منتقدان برای اعتلای فوتبال چه کرده‌اند؟

    از نحوه ورود خود به کادر اجرایی هیأت فوتبال بگویید؟
    زمانی که آقای نظری به عنوان رئیس هیأت فوتبال استان انتخاب شدند از همه پیشکسوتان و صاحب نظران فوتبال در کادر هیأت استفاده کردند از جمله آقای خشنودی به عنوان دبیر هیأت استان، آقای علیمحمدی به عنوان مسئول کمیته داوران، آقای خاطرویسی در کمیته جوانان و … که بعد از یک سال بنا به دلایلی تعدادی از مسئول کمیته ها کنار رفتند و من به پیشنهاد شهاب حسین پناهی به کمیته جوانان آمدم و بعد از مدتی فعالیت به عنوان دبیر هیأت فوتبال استان منصوب شدم.

    با چه هدفی 8 سال قبل نامزد ریاست هیأت فوتبال کردستان شدید؟
    زمانی که من به عنوان مربی در فوتبال فعالیت می‌کردم شاهد حق خوری هایی بودم به طور مثال به جای انتخاب نفرات برتر از طریق استعدادیابی شاهد معرفی افرادی به اردوی های تیم ملی بودیم که از نزدیکان اعضای هیأت بودند! یکی از دلایل اصلی من برای حضور در هیأت فوتبال جلوگیری از این حق خوری‌های بود به همین خاطر در مقطعی که شرایط ریاست هیأت فوتبال را داشتم که نامزد شدم و بعد از برگزاری مجمع به عنوان رئیس هیأت فوتبال کردستان انتخاب شدم و تا حدودی به اهداف خود از جمله حضور نفرات شایسته در اردوی های استعدادیابی دست پیدا کردیم و نتیجه آن این بود که از اکثر شهرستان‌ها استان نفرات که حقشان بود به اردوی تیم ملی راه پیدا کردند که نشان می‌دهد ما در بین شهرستان‌ها هیچ تفاوتی قائل نشدیم و نتوانستیم برخی برنامه های خود را به دلیل نبود شرایط مناسب اجرا کنیم اما نسبت به امکانات و شرایط موجود در برخی از حوزه ها از جمله فوتسال و فوتبال بانوان نتایج قابل قبولی کسب کردیم.

    در مورد دوران ریاست بهنام نظری در هیأت فوتبال چه نظری دارید؟
    زمان آقای نظری خیلی بی مهری به ایشان شد و برخی‌ها ادعا می‌کردند که وی فوتبالی نیست در حالی که همان نفرات که انتقاد می‌کردند خبر داشتند که نظری عضو تیم منتخب استان در چندین دوره مسابقات کشوری بوده‌اند، البته دلیل اصلی انتقادات این بود که نظری در مجمع انتخابات هیأت فوتبال با رأی تمام اعضای مجمع انتخاب شده بود و رقیب ایشان آقای خورشیدی حتی یک رأی هم کسب نکرده بودند! جامعه فوتبال به جای آسیب شناسی این موضوع که چرا هیچ‌کس به نامزد مورد نظر آنان رأی نداده بود در صدد تخریب نظری برآمدند. زمانی که آقای نظری ریاست هیأت فوتبال استان را بر عهده داشت به گواهی تمام هیأت های فوتبال شهرستان‌ها نه فقط هیأت سنندج از عملکرد وی راضی بودند چون توانسته بود مقداری از تبعیض‌هایی که بین شهرستان و مرکز استان وجود داشت را از بین ببرد.

    چرا بیشترین منتقدین شما را پیشکسوتان و جامعه فوتبال شهرستان سنندج تشکیل می‌دهند؟
    البته در یکی دو سال اخیر تنش کمتری با پیشکسوتان سنندج داشته‌ایم چون بارها عنوان کردیم اگر انتقادی به عملکرد هیأت دارند حضوری در خدمت آن‌ها هستیم و طی نشست‌هایی که با برخی پیشکسوتان داشته‌ایم بعد از شفاف سازی مشخص شده اطلاعات اشتباهی به آن‌ها داده شده! هنوز برخی‌ها نمی‌دانند که من رئیس هیأت فوتبال استان هستم نه هیأت سنندج! به نظر من منتقدان باید از هیأت فوتبال سنندج انتقاد کنند نه از هیأت فوتبال استان، ما زمانی به درخواست کانون پیشکسوتان فوتبال آقای خورشیدی را به عنوان رئیس هیأت فوتبال سنندج منصوب کردیم که اعضای کانون از عملکرد وی ناراضی بودند و آن هیأت مشکلات زیادی از جمله بدهی بسیاری را به بار آورد در نهایت ما مجبور شدیم فردی دیگری را به عنوان رئیس هیأت سنندج انتخاب کنیم که باز پیشکسوتان سنندج منتقد او بودند به هر حال پیشکسوتان سنندج هم منتقد نفر پیشنهادی خود بودند و هم کسی که ما انتخاب کرده بودیم! یعنی برخی پیشکسوتان در هر حالت منتقد هستند.
    چرا این پیشکسوتان یک بار از اداره کل ورزش و جوانان نخواسته‌اند تا تکلیف چمن 22 گولان را مشخص کند؟ آن‌ها بجای انتقاد باید همراه هیأت مطالبه گر حق فوتبال استان و شهرستان باشند. درخواست کنند چمن‌های دیگر ارگان‌ها در اختیار باشگاه قرار گیرد هر چند ما بر اساس وظیفه خود پیگیر این مسائل بودیم اما اگر اتحاد و همدلی در میان جامعه فوتبالی استان باشد مشکلات فوتبال زودتر حل خواهد شد که متأسفانه بجای همدلی در حال تخریب کردن هستیم به هر حال پیشکسوت واقعی دلسوزانه انتقاد می‌کند که ما هم از این انتقادات استقبال می‌کنیم.

    منتقدین، وضعیت حال حاضر فوتبال را با گذشته مقایسه می‌کنند در این مورد چه نظری دارید؟
    در چهل سال گذشته فوتبال کردستان در کجای فوتبال کشور قرار داشت که اکنون برخی‌ها می‌گویند فوتبال کردستان نسبت به گذشته افت کرده است در چهل سال گذشته که من در فوتبال حضور داشته‌ام همیشه در زیر گروه و دسته سوم فوتبال کشور بوده‌ایم به جز مقطع کوتاهی که نماینده مریوان در لیگ دسته دوم حضور داشت و سنندج یک سال تیمی در لیگ دو داشت که در نیمه راه با کارشکنی و جوسازی عده ای خاص منحل شد.
    منتقدان همیشه می‌گویند 30 سال قبل 15 تیم فوتبال در سنندج فعالیت می‌کرد، در حال حاضر بیش از 15 باشگاه فوتبال در سنندج مشغول فعالیت هستند، ولی تیمداری در گذشته چهل نفر و یک توپ با اکنون خیلی متفاوت است. در گذشته اکثر ارگان‌های دولتی از جمله صنعت نفت، کشاورز، شهرداری، دخانیات، صدا و سیما، هلال احمر و …به عنوان اسپانسر حضور داشتند ولی در حال حاضر ادارات اجازه تیم داری ندارند.
    به نظر من پیشکسوتان سنندج به جای انتقاد از هیأت فوتبال باید از طریق استاندار و دیگر مسئولین استانی و شهرستانی پیگیر باشند که چرا مثل استان‌های دیگر ارگان‌های دولتی از فوتبال حمایت نمی‌کنند؟ به واقع منتقدان دیواری کوتاه تر از هیأت فوتبال پیدا نکردند! در حالی که وظیفه هیأت فوتبال تیمداری نیست.
    در گذشته بازیکنان با توجه به تعصبی که به تیم‌ها داشتند از جیب خود برای تیم هزینه می کرند، ولی در حال حاضر حضور یک تیم در لیگ استانی در حدود 500 میلیون تومان هزینه دارد چطور می‌توانیم گذشته را با اکنون مقایسه کنیم؟ در گذشته وقتی تیم به مسابقات اعزام می‌شود اداره تربیت بدنی لباس و وسیله نقلیه را برای آن‌ها فراهم می‌کرد و چمن رایگان در اختیار تیم‌ها قرار می‌داد ولی اکنون تمام هزینه ها بر عهده باشگاه است که به نظر من مقایسه فوتبال گذشته با حال حاضر منطقی نیست.
    جالب اینکه بیشترین نقدها از طرف کسانی می‌شود که خودشان در گذشته در هیأت فوتبال و ارگان‌های مختلف مسئولیت داشته‌اند از شهردار تا مشاور وزیر و استاندار، بجای آنکه آن‌ها پاسخگو باشند که در گذشته برای فوتبال چه کرده‌اند؟ از ما انتقاد می‌کنند! اگر در گذشته فوتبال کردستان در لیگ برتر و یا دسته یک حضور داشته و یا نفرات ملی پوش داشته که الان ندارد و یا دارو بین‌المللی داشته و اکنون ندارد حق با منتقدین است. به نظر من فوتبال کردستان نسبت به گذشته نه تنها پسرفت نداشته بلکه در اکثر آیتم‌ها پیشرفت داشته و با توجه به امکانات و وضعیت موجود عملکرد موفقی داشته است.

    یکی از انتقادات منتقدین این است که رئیس هیأت باید مطالبه گر حق و حقوق فوتبال از مسئولین باشد.
    بله، یکی از وظیفه های رئیس هیأت رایزنی با مسئولین استانی و شهرستانی برای حل مشکلات فوتبال استان است که هیأت فوتبال در چند سال گذشته بارها با مسئولین استانی از جمله استاندار، فرماندار و شهرداری‌ها و شورای شهر شهرستان‌ها جلسه برگزار کرده است که باعث شده در مقاطعی شهرداری‌های مریوان، سنندج و بیجار تیمداری کنند. متأسفانه در سطح استان باشگاه به معنای واقعی که چارت، هیئت مدیره و کادر فنی مشخصی داشته باشد انگشت شمار هستند به واقع باشگاه نیستند بلکه تیم فوتبال هستند که نزدیک فصل مسابقات تیمی را جمع می‌کنند با اتمام مسابقات هم دوباره در سال بعد هیچ فعالیتی ندارند. ما اگر مثل استان‌های دیگر باشگاه واقعی داشتیم کار هیأت فوتبال هم خیلی راحت بود به جای رفع مشکل باشگاه به فکر برطرف کردن مشکلات اساسی فوتبال استان بودیم.

    فوتبال کردستان نسبت به 8 سال گذشته چه تفاوتی کرده است؟
    از نظر برگزاری و نظم مسابقات، فستیوال‌های فوتبال، افزایش تعداد داوران حاضر در لیگ‌های کشور، حضور بازیکنان کردستانی در تیم ملی تمام رده های فوتسال و حضور در لیگ دسته یک فوتسال کشور، حضور بیش از 20 بازیکنان کردستانی در لیگ‌های فوتسال و فوتبال کشور، برگزاری کلاس‌های داوری و مربیگری و دانش افزایی، تعامل مناسب با فدراسیون و اداره کل ورزش و جوانان و معاونت تربیت بدنی آموزش و پرورش نبست به 8 سال گذشته پیشرفت داشته‌ایم و اگر یک نفر از رشته ای تیمی چون فوتسال به تیم ملی راه پیدا کند حاصل تلاش چندین ساله نفرات مختلفی است به طور مثال چند سال قبل اردوی استعدادیابی فوتسال را با حضور آقای ناظم الشریعه برگزار کردیم که نتیجه آن حضور نفراتی چون بهداد شیخ احمدی در تیم ملی فوتسال است. در چند سال گذشته طبق ارزیابی‌های اداره کل ورزش و جوانان جزء 5 هیأت برتر استان بوده‌ایم در کنار این موارد نقاط ضعفی داشته‌ایم که تلاش می‌کنیم در حد توان آن‌ها را بر طرف کنیم.

    به شیوه برگزاری لیگ‌های استان انتقاداتی وارد است در این مورد صحبت کنید؟
    ما هر سال قبل از شروع لیگ‌های استانی با دعوت از مسئولین تیم‌ها حاضر در مسابقات با نظر آن‌ها هر سال لیگ را به یک شیوه خاص (یک گروه، دو گروه و یک دور مسابقه) برگزار کرده‌ایم که متأسفانه تیم‌هایی که نتیجه مناسبی کسب نمی‌کنند و یا توانایی ادامه لیگ را نداشتند از شیوه برگزاری انتقاد کرده‌اند اما هیأت فوتبال تلاش کرده لیگ را به بهترین نحوه ممکن برگزار کند.

    مجمع سالیانه هیأت فوتبال و شفاف نبودن وضعیت مالی یکی دیگر از انتقادات است؟
    مجمع سالیانه هیأت تا قبل از دوران کرونا به صورت منظم برگزار می‌شد و خزانه دار هیأت به صورت شفاف میزان درآمد و هزینه های را اعلام کرده و مورد تایید اعضای مجمع قرار گرفته است و در کنار آن هر ساله اداره کل ورزش و جوانان حساب‌های مالی هیأت را بررسی کرده و حتی دیوان محاسبات هم این کار را انجام داده که هیچ گونه مشکلی در بحث مالی نداشته‌ایم.
    درآمد هیأت از طریق برگزاری کلاس‌های داروی و مربیگری و همچنین ورودی مسابقات است و اداره کل ورزش و جوانان هر پولی به حساب هیأت واریز کرده به حساب تیم‌ها و اشخاصی که اداره کل گفته است واریز شده و اگر هیأت درآمدی داشته صرف امورات جاری هیأت، تیم‌ها و مسابقات شده است به عنوان مثال امسال ورودی مسابقات لیگ برتر بزرگسالان برای هر تیم 10 میلیون تومان بوده که در مجمع 100 میلیون می‌شود، فقط برآورد هزینه داوری این مسابقات مبلغی در حدود 120 میلیون تومان است که کسری آن باید از طریق درآمد کلاس‌های آموزشی جبران شود. هزینه صدور مجوز مدارس فوتبال چهار میلیون تومان است که بیش از نصفی از این مبلغ به هیأت شهرستان‌ها داده می‌شود و بقیه آن صرف نظارت بر عملکرد و بازدیدها و برگزاری فستیوال می‌شود.
    در بحث حضور در مسابقات و لیگ‌های کشوری فوتبال تفاوت عمده ای با دیگر هیأت های ورزشی دارد به طور مثال رشته ورزشی دیگر شاید یک تیم به مسابقات اعزام کند اما در فوتبال این‌طور نیست ما باید در فوتبال و فوتسال بانوان و آقایان تمام رده های سنی و لیگ‌های مختلف و حتی در فوتبال ساحلی تیم اعزام کنیم به طور میانگین هر ساله حدود 25 تیم ما در مسابقات کشوری حضور دارند که این کار انرژی و وقت زیادی می‌خواهد.

    آیا از طریق فدراسیون فوتبال کمک‌های غیر نقدی مثل توپ فوتبال به هیأت استان شده است؟
    خیر، این امر از طریق فدراسیون قابل پیگیری است که آیا به فوتبال استان تجهیزات داده شده یا نه؟ با اطمینان می‌گویم از طریق فدراسیون فوتبال یک توپ و یا یکتی شرت به عنوان سهمیه به فوتبال کردستان داده نشده است. به تیم‌های استان که در لیگ برتر فوتبال بانوان و یا لیگ دسته دوم فوتبال حضور داشته‌اند از طریق فدراسیون به طور مستقیم به این باشگاه ها چند عدد توپ به عنوان سهمیه داده شده است.

    در مورد مدارس فوتبال هم صحبت کنید؟
    یکی از معضلات چند سال اخیر هیأت، مدارس فوتبال بوده است در سال گذشته نظارت و برخورد با مدارس مختلف صورت گرفته اما امسال تخلف به خصوص در بحث شهریه گرفتن افزایش پیدا کرده است و با تبلیغات دروغین برخی مدارس به نام تیم‌های مطرح کشور و وعده معرفی نفرات به آکادمی این تیم‌ها از والدین مبالغ بسیاری دریافت کرده‌اند که ما امسال با تشکیل کمیته نظارت که از مربیان با دانش از اکثر شهرستان‌ها در این کمیته استفاده کردیم با مدارس متخلف و مربیانی که در این‌گونه مدارس فعالیت کنند به شدت برخورد خواهیم کرد که البته لازم است برخی ارگان‌ها و اصحاب رسانه در این زمینه کمک حال باشند، چون برخی رسانه ها از مدارس فوتبالی حمایتی می‌کنند که نه تنها مجوز ندارند بلکه شهریه چند برابر از فوتبال آموزان دریافت کرده اند!

    سهمیه لیگ دسته دوم که رئیس فدراسیون قول داده بود در چه مرحله ای است؟
    یکی از انتقاد پیشکسوتان نبود ارتباط رئیس هیأت استان با مسئولین استانی و فدراسیون است که در قضیه سهمیه لیگ دوم برعکس این ادعا ثابت شد چون ما توانستیم جلساتی با استاندار کردستان و یکی از نمایندگان مردم استان در مجلس و رئیس فدراسیون فوتبال را هماهنگ کنیم که کار ارزشمندی بود. اما در مورد سهمیه با پیگیری‌ها صورت گرفته مراحل اولیه را پست سر گذاشتیم به طور شفاهی این امتیاز به کردستان داده شده است ولی هنوز هیچ چیز مکتوب و قطعی نشده است تا پایان تیر ماه نتیجه نهایی مشخص خواهد شد. البته گرفتن سهمیه یک طرف داستان است و اینکه این امتیاز به کدام باشگاه داده شود طرف دیگر؛ که با توجه به تجربه های ناموفق گذشته تلاش می‌کنیم این سهمیه به باشگاهی داده شود که حداقل اصول اولیه باشگاه داری و منابع مالی را داشته باشند و ما قرارداد سفت و محکمی با باشگاه خواهیم بست.

    به نظر شما باشگاه آوالان کامیاران چرا به این حال روز افتاده است؟
    از چند سال گذشته که آوالان در لیگ دسته دوم حضور داشته ما بارها با مسئولین این شهرستان از جمله فرماندار، شهرداری و شورای شهر جلسات متعددی برای حمایت از این تیم برگزار کردیم، تا زمانی که در اختیار شهرداری بود این تیم مشکلی در بحث هزینه نداشت در مقطعی هم چند نفری هم به صورت هیئت مدیره کار را پیش بردند اما مشکل این تیم از زمانی شروع شد که باشگاه به شخص واگذار شد و مدیریت ضعیف باعث سقوط این تیم شد و چون باشگاه خصوصی است هیأت فوتبال نمی‌توانند در امورات این باشگاه دخالت کند و تنها کاری که توانسته ایم انجام دهیم این است که اجازه نداده‌ایم امتیاز و سهمیه این تیم از استان خارج شود و در نهایت هیأت استان هر کاری که از دستش برآمده برای حفظ این تیم انجام داد.

    یکی از اقداماتی که شما به عنوان عملکرد هیأت استان عنوان می‌کنید برگزاری منظم لیگ‌های استانی بوده اما متأسفانه در پایان این مسابقات خبری از مراسم رایج از جمله اهدای کاپ قهرمانی به تیم‌ها نبوده است، چرا؟
    بجز سال گذشته که به دلیل شرایط خاصی که وجود داشت و یک سال هم به خاطر کرونا نتوانستیم کاپ قهرمانی را به تیم‌های برتر اهداء کنیم در بقیه سال‌ها این کار انجام شده است و حتی برای قهرمانان سال گذشته برنامه ریزی کردیم طی یک مراسم با حضور مسئولین استانی این کار صورت گیرد که متأسفانه شرایط مهیا نشد ولی برای سال جاری مراسم اهدای کاپ به تیم قهرمان به بهترین شکل برگزار خواهد شد.

    طی چهل سال گذشته ساختمان و تجهیزات هیأت فوتبال تغییر آنچنانی نداشته و حتی از آمپلی فایر چهل سال قبل استفاده می‌شود که جای انتقاد دارد در این باره صحبت کنید.
    ساختمان هیأت فوتبال یک بنای متروکه است و ما با فدراسیون فوتبال صحبت کردیم که بودجه در اختیار ما قرار دهد که این بنا را از نو بسازیم و ساختمانی در شأن فوتبال استان داشته باشیم ولی به هر حال در سال‌های اخیر هر سال با توجه به توان مالی که داشته‌ایم قسمتی از ساختمان و تجهیزات را نوسازی کردیم.

    و در پایان این که چرا جوابگوی انتقادات رسانه ها نیستید؟
    ما سعی کردیم از طریق سایت و فضای مجازی که در اختیار داریم برخی از انتقاداتی که مغرضانه نیست را نه در قالب جوابیه بلکه با تشریح موضوع جواب دهیم و بیشتر سعی می‌کنیم وارد بحث جواب و جوابیه نشویم.

    پاورقی:

    فوتبال ورزشی با ساختار عظیم و پیچیده ای است که بررسی زوایای مختلف آن بدون منابع و داده های اطلاعاتی موثق امکان پذیر نیست، لذا در این گفتگو همان‌طور که ملاحظه شد تلاش بر این بود تا مطالبه و نقدهای اساسی منتقدین به مدیریت این رشته ورزشی در استان مطرح گردد و رضا رحمانی نیز در قامت ریاست هیأت پاسخ‌ها و ادله ای برای هر یک از آن‌ها بیان نمود که قضاوت آن بدون شک بر عهده جامعه فوتبال و مخاطبین عزیز به هیز خواهد بود.

    اما نباید فراموش کنیم که فوتبال را باید از زاویه قهرمانی و حرفه ای مورد تحلیل قرار داد، به عبارت دیگر خروجی‌ها و ایستگاه‌هایی که تیم‌ها و نمایندگان فوتبال و حتی فوتسال استان در سطح کشور در آن توقف کرده‌اند را باید دید و مورد بررسی قرار داد.

    رحمانی در این گفتگو خود به بیماری فوتبال کردستان ولو به صورت غیرمستقیم اشاره کرد، این که باشگاهی نداریم تا نگاه حرفه ای داشته باشیم، آوالان به بخش خصوصی واگذار شد، این که مدارس فوتبال بدون مجوز داریم، این که تیم‌ها توان ماندن در یک فصل مسابقات داخل استان را ندارند و … از جمله ضعف‌هایی که بود که رئیس هیأت فوتبال استان به آن اشاره کرد، مواردی که هر یک از آنها می‌توانست یا می‌تواند با مدیریتی برنامه محور همراه با ارتباطات اثربخش و ایجاد رویه ای نظاممند بر پایه قوانین و اساس‌نامه های موجود منجر به خروجی متفاوت از آنچه که اکنون شاهد آن هستیم، بشود.

    البته ضعف‌های فوتبال کردستان تنها به موارد بیان شده از سوی متولی این رشته ورزشی در استان معطوف نمی‌شود، بلکه حضور نماینده فوتبال بزرگسالان استان در رده های انتهایی جدول لیگ سه کشور، کمبود و یا عدم وجود بازیکنانی با سطح فنی بالا جهت حضور در تیم‌های فوتسالی که هر سال به همین دلیل از صعود به دسته های بالاتر بازمی مانند، مدارس فوتبالی که سال‌هاست در نبود نظارت داعیه استعدادپروری داشتند و خروجی در سطح ملی و لیگ‌های مطرح از آنان دیده نشد، لیگ‌های استانی که کیفیت آن نمره ای پایین‌تر از کمیت آن دریافت می‌کند و یا زمین‌های چمن طبیعی که در اختیار هیأت استان و شهرستان‌ها بوده و کارایی چندانی ندارند و…

    بدون تردید نمی‌توان چنین ضعف‌هایی که بیشتر به دلیل ناکارآمدی در حوزه مدیریتی فوتبال کردستان است را نباید نادیده گرفت و برای آن باید چاره اندیشی کرد.

  • تلاش رزمی کار سنندجی برای فتح رینگ های حرفه ای تایلند

    تلاش رزمی کار سنندجی برای فتح رینگ های حرفه ای تایلند

    ورزش را با چه رشته ورزشی شروع کردید؟
    با توجه به علاقه ای که به رشته های رزمی داشتم سال 87 در رشته تکواندو فعالیت خود را شروع کردم و حدود پنج سال تکواندو کار کردم.

    از چه سالی به موی تای آمدید؟
    سال 92 بعد از اینکه پنج سال در تکواندو تمرین کردم به دلیل علاقه شخصی به موی تای روی آوردم و زیر نظر سید بهمن رضوی این رشته ورزشی را شروع کردم.

    چه عنوان‌هایی در موی تای کسب کرده‌اید؟
    چندین مقام کشوری، طلای فستیوال بین‌المللی موی تای باکو آذربایجان، نقره مسابقات mma در کشور افغانستان شهر هرات، کمربند قهرمانی wkl مسابقات حرفه ای k1 ارمنستان و پنج برد در مسابقات حرفه ای سازمان‌های معتبر کشور تایلند و کامبوج از جمله عنوان‌های کسب شده من در این چند سال بوده است.

    سابقه حضور در اردوی تیم ملی را دارید؟
    بله، یک بار سال ۹۴ به اردوی تیم ملی موی تای دعوت شدم.

    چند سال است در ورزش‌های رزمی فعالیت می‌کنید و وضعیت این رشته در استان کردستان چگونه است؟
    در اکثر رشته های رزمی ورزشکاران کردستانی سرآمد هستند و ورزشکاران مستعدی در این رشته های فعالیت می‌کنند که متأسفانه به دلیل عدم حمایت مالی نمی‌توانند توانایی‌های خود را نشان دهند در نتیجه اکثر این استعدادها به مرحله شکوفایی نمی‌رسند و خیلی زود از دنیای حرفه ای و قهرمانی کنار می‌کشند.

     

    معین افضلی - موی تای
    معین افضلی:  نبود حامی و کمبود مربی چالش اصلی موی تای کردستان است

     

    به نظر شما مشکل اصلی موی تای استان چیست؟
    عدم حمایت و نبود اسپانسر برای باشگاه ها و تیم‌های ورزشی مشکل اصلی اکثر رشته های ورزشی از جمله موی تای است و در کنار آن هم متأسفانه تنها خانه موی تای استان به دلیل درآمدزایی به افرادی که تخصص کافی در این رشته را ندارند اجاره داده شد که این امر هم به یک معضل تبدیل شده است.

    فعالیت مربیان موی تای در کردستان را چطور می بینید؟
    در این رشته قهرمانان نامی و مربیان با دانشی در رشته موی تای فعالیت می‌کنند اما متأسفانه تعداد آن‌ها انگشت شمار هستند که جوابگوی تعداد ورزشکاران علاقمندان به این رشته نیست.

    به عنوان یک ورزشکار حرفه ای چه انتظاری از مسئولین دارید؟
    من درخواست شخصی ندارم ولی انتظار داریم مسئولین استانی به فکر حل مشکل اصلی ورزش کردستان یعنی جذب حامی و اسپانسر برای ورزشکاران، باشگاه و تیم‌ها ورزشی استان باشند.

    از خاطرات تلخ و شیرین ورزشی خود بگویید؟
    بدترین خاطره ورزشی من در کشور کامبوج رقم خورد در یک مسابقه پنج رانده با سوپراستار کشور کامبوج در راند یک ساعدم شکست و دو راند با دست شکسته بازی کردم و هر سه راند رو پیروز میدان بودم ولی در راند سه برای جلو گیری از آسیب بیشتر قادر به ادامه مسابقه نبودم.
    از طرف دیگر، تمام پیروزی‌ها که در مسابقات حرفه ای سازمان‌های معتبر به دست آوردم جزء خاطرات شیرین من است.

    در حال حاضر کجا تمرین می‌کنید؟
    هم اکنون در کشور تایلند زیر نظر بهترین منیجر و بهترین مربی سال دنیا بهزاد رفیق دوست که سنندجی هستند اما ۱۵ ساله ساکن تایلند هستند مشغول تمرین و مسابقه در سازمان‌های حرفه ای موی تای هستم.

    به چه علت اکثر ورزشکاران حرفه ای رزمی، کشور تایلند را برای ادامه فعالیت ورزش خود انتخاب می‌کنند؟
    چون اکثر مسابقات حرفه ای و سطح بالا توسط سازمان‌های معتبر در این کشور برگزار می‌شود و از نظر فنی و از نظر مالی برای ورزشکاران حرفه ای رزمی خیلی خوب است. البته در کنار این مزایا معایبی همچون آسیب‌دیدگی و دوری از خانواده را دارد.

    چه توصیه ای برای ورزشکاران رزمی که می‌خواهند در این رشته فعالیت کنند، دارید؟
    تمرین مناسب و منظم، تغذیه و پشتکار نصف مسیر قهرمانی است نصف دیگر راه انتخاب درست مربی است که باعث پیشرفت ورزشکار می‌شود که جا دارد از مربی خوبم سید بهمن رضوی تشکر و قدردانی می‌کنم.

    هدف نهایی شما از ادامه ورزش رزمی به صورت حرفه ای چیست؟
    هدف اصلی من قهرمانی در بزرگ‌ترین سازمان‌های رزمی کشور تایلند است.

    سخن پایانی …
    از همه کسانی که تلاش کرده‌اند تا من به این مرحله از ورزش برسم تشکر و قدردانی می‌کنم و برای همه ورزشکاران و تلاش گران عرصه ورزش آرزوی موفقیت و تندرستی را دارم.

    هنرهای رزمی ترکیبی ساسان قصیری
    هنرهای رزمی ترکیبی

    پاورقی

    مسابقات رزمی در دنیا به دو شکل آماتور و حرفه ای برگزار می‌شود که در مسابقات آماتور تیم‌های ملی در مسابقات جهانی، آسیایی، بازی‌های ساحلی و داخل سالن حضور دارند، اما در بخش حرفه ای ورزشکاران حرفه ای با باشگاه ها قرار داد امضاء می‌کنند در مسابقات که توسط سازمان‌های مختلفی چون k1، mma، wk1 و … که مسابقات حرفه ای را در سطح دنیا به خصوص کشورهای شرق آسیا برگزار می‌کنند، شرکت می‌کنند و نفرات برنده جوایز ارزنده دریافت.

    ورزش رزمی در ایران به صورت آماتور برگزار می‌شود، ولی به صورت گام به گام در مسیر حرفه ای شدن است و در برخی شهرها به صورت زیر زمینی مسابقاتی برگزار می‌شود که امیدواریم روزی به صورت قانونی اجازه فعالیت داده شود.

    استان کردستان در ورزش رزمی حرفه ای پیشگام بوده است به وجود نفرات چون ساسان قصیری که عضو هیئت رئیسه چند سازمان معتبر است و یا بهزاد رفیق دوست که هم باشگاه دار و هم برگزار کننده مسابقات در کشور تایلند است باعث شده در حال حاضر 9 نفر از ورزشکاران کردستانی در تایلند و باشگاه ها و کمپ‌های مختلف مشغول تمرین و مسابقه در سازمان‌های حرفه ای هستند.

    هنرهای رزمی ترکیبی mma مدت دو سال در ایران شروع به فعالیت کرده است که نفراتی چون سید بهمن رضوی، سید فاضل حسینی و نهرو عزیزپور دوره عملی مربیگری و داوری این رشته را طی کرده‌اند، اولین دوره مسابقات قهرمانی کشور سال گذشته برگزار شد و ایران جزء معدود کشورهای است که در این رشته تیم ملی را تشکیل داده‌اند و برای ورزشکاران کمربند تعریف کرده‌اند و در اسفند ماه سال گذشته برای اولین بار در کردستان به میزبانی شهرستان بانه مسابقات mma با استقبال قابل توجه علاقمندان به رشته های رزمی برگزار شد.

    ناگفته نماند که حدود چند سال است در موی تای کشور اختلافاتی در مسئولیت و تصدی گری افراد ایجاد شده است بطوریکه… نصری فدراسیون غیرانتفاعی موی تای را تأسیس کرد و هر چند از طرف دادگاه وی از این کار منع شد اما «ایفما» ایشان را به عنوان نماینده تام اختیار خود در ایران معرفی کرده است از طرف دیگر وزارت ورزش و جوانان هم فردی به نام… نقدی را به عنوان رئیس انجمن موی تای کشور معرفی کرده که این امر باعث سردرگمی ورزشکاران موی تای شده و برخی افراد سود جو نیز از این موقعیت سوء استفاده می‌کنند که امیدواریم موی تای کشور از این دودستگی رهایی پیدا کند.

    قرار است مسابقات جهانی هنرهای رزمی (کامبت گیمز) در عربستان برگزار شد که موی تای هم یکی از رشته ها حاضر در این مسابقات است که امیدواریم موی تای کاران ایرانی با کسب عنوان‌های برتر جایگاه گذشته خود در این رشته را به دست آوردند.

  • کامیاران ویترین فوتبال کردستان است

    کامیاران ویترین فوتبال کردستان است

    اولین مربیان شما در فوتبال چه کسانی بودند؟
    من فوتبال و فوتسال را در مدرسه فوتبال شاهو کامیاران زیر نظر سید مختار حسینی و حمید امامی شروع کردم و هر دو آنها در تمام مراحل فوتبالی به من خیلی کمک کردند.

    اولین سالی که به صورت حرفه ای فوتبال بازی کردید را به یاد دارید؟
    وقتی شرایط سنی جوانان را داشتم توسط سید مختار حسینی در تیم شهرداری کامیاران که در لیگ دسته دوم فوتبال کشور حضور داشت، تمرین می‌کردم تا اینکه به تیم خورشید مهر قروه در لیگ برتر جوانان کشور حضور داشت معرفی شدیم و یک فصل به همراه این تیم در لیگ برتر فوتبال کشور بازی کردم.

    چگونه به اولین اردوی تیم ملی ناشنوایان کشور دعوت شدید؟
    سالی که در لیگ برتر جوانان کشور حضور داشتم، توسط سید مختار حسینی برای تست در تیم ملی ناشنوایان معرفی شدم، که خوشبختانه مربیان تیم ملی در میان 300 نفر که برای تست آماده بودند بازی من را پسندیدند و سال 95 به همراه تیم ملی ناشنوایان در مسابقات جهانی ایتالیا حضور پیدا کردم از آن سال تا کنون عضو تیم ملی ناشنوایان هستم.

    میلاد محمدی
    میلاد محمدی

    پست اصلی شما چیست؟
    من زمانی که برای اولین بار در تیم ملی بازی می‌کردم در پست هافبک وسط بودم ولی در حال حاضر دفاع چپ بازی می‌کنم که به نظرم بازی در دفاع چپ خیلی راحت‌تر از هافبک وسط است.

    بعد از حضور در مسابقات جهانی ایتالیا در کدام تیم بازی کردید؟
    بعد از مسابقات توسط سرمربی تیم ملی ناشنوایان به تیم امید بادران معرفی شدم و یک فصل برای این تیم بازی کردم و در سال دوم قرار بود به همراه تیم بزرگسالان آن باشگاه در لیگ دسته دوم فوتبال کشوری بازی کنم، اما وقتی اطلاع یافتم کامیاران هم در لیگ دسته دوم تیم داری می‌کند به شهر خودم برگشتم برای آنها بازی کردم.

    در المپیک ناشنوایان هم حضور داشته‌اید؟
    بله، 2 دوره، بعد از اینکه دو سال به همراه تیم کامیاران در لیگ دسته دوم بازی کردم به اردوهای تیم ملی ناشنوایان دعوت می‌شدم در نهایت به همراه این تیم حضور در رقابت‌های المپیک ناشنوایان ترکیه را نیز تجربه کردم که در مرحله گروهی تیم‌های آلمان و نیجریه را مغلوب کردیم و از فرانسه شکست خوردیم به عنوان تیم دوم به مرحله دوم را پیدا کردیم که در این مرحله مغلوب ترکیه میزبان شدیم در نهایت عنوان هشتم را کسب کردیم. من در این مسابقات یک گل زدم.

    بعد از المپیک ناشنوایان در چه مسابقاتی حضور پیدا کردید؟
    بعد از یک سال از المپیک در مسابقات آسیایی ناشنوایان کره جنوبی موفق به کسب مقام سوم آسیا شدیم، در سال 1400 رقابت‌های قهرمانی آسیا در کیش برگزار شد که به همراه تیم ملی ایران عنوان قهرمانی و سهمیه حضور در المپیک را کسب کردیم در رقابت‌های المپیک ناشنوایان برزیل دوباره به همراه تیم ملی ایران عنوان هشتم را به دست آوردیم. بعد از المپیک برزیل هم در سال گذشته برای تیم بعثت کرمانشاه در لیگ دسته دو فوتبال کشور بازی کردم و عنوان ششم را کسب کردیم.

    چند سال به همراه نماینده کامیاران در لیگ دسته دوم فوتبال کشور حضور داشتید در این مورد صحبت کنید؟
    در اولین سال حضور لیگ 2 اسپانسر تیم کامیاران، شهرداری بود که از نظر امکانات و مالی تیم مشکل چندانی نداشت به همین خاطر هم نتایج قابل قبولی کسب کرد، سال دوم تیم به بخش خصوصی واگذار شد و مالک تیم هم در حد توان خود از نظر مالی کمک کرد، اما در سال سوم تیم از نظر مالی با مشکل مواجه شد در نهایت به دسته سوم صعود کرد و در دو سال اخیر هم مدیریت تیم کامیاران به شخص غیر بومی واگذار شده است و فقط اسم آوالان کامیاران روی تیم است و عملاً هیچ فایده ای برای فوتبال کامیاران و استان کردستان ندارد.

    آیا برای حضور در تیم آوالان کامیاران در دو سال گذشته پیشنهاد داشتید؟
    فقط در حد یک صحبت ابتدایی بود و مدیر تیم پیشنهاد جدی نداد، طی دو فصل گذشته که تیم کامیاران به مدیر غیر بومی واگذار شده است در سال اول سه نفر کامیارانی در تیم حضور داشتند که فقط به یک نفر بازی رسید، ولی امسال در تیم آوالان کامیاران هیچ بازیکن بومی حضور ندارد!

    به نظر شما چرا تیم آوالان کامیاران به این حال و روز افتاده است؟
    فوتبال استان کردستان و کامیاران از لحاظ بازیکن و مربی هیچ مشکلی ندارد و به راحتی می‌تواند در لیگ دو حضور داشته باشد، اما نماینده کامیاران به دلیل نبود حامی مالی و اسپانسر نتوانست سهمیه حضور در لیگ دو را حفظ کند در همان سالی که به لیگ سه سقوط کرد به علت پرداخت نکردن حق و حقوق بازیکنان با شروع نیم فصل دوم 7 بازیکن فیکس از تیم جدا شدند و در نهایت نماینده کامیاران به رده پایین‌تر سقوط کرد در حالی که تیم در ابتدا مدعی صعود به مرحله دوم لیگ دسته 2 بود.

    حضور نماینده ای از کردستان در لیگ‌های کشوری چه تأثیری در فوتبال استان دارد؟
    اگر استان کردستان در لیگ‌های کشوری نماینده داشته باشد، بازیکنان بومی با بازی در این تیم‌ها می‌توانند توانایی خود را نشان دهند و به سطح اول فوتبال کشور و تیم‌های لیگ برتر راه پیدا کنند که نمونه آن یاسر فیضی و سیروان قربانی است که از تیم آوالان به تیم‌های لیگ برتری راه پیدا کردند.
    اگر حضور این تیم در لیگ دسته دو تداوم پیدا می‌کرد فوتبالیست‌های بیشتری از کردستان به سطح اول فوتبال کشور راه پیدا می‌کردند.
    در تیم آوالان کامیاران اکثر شهرستان‌های استان بازیکن داشتند و فرصتی خوب و در واقع ویترین فوتبال استان بود اما در حال حاضر بازیکنان استان باید با حضور در تیم استان‌های دیگر که خیلی سخت است توانایی خود را نشان دهند.

    وضعیت فوتبال کامیاران در حال حاضر چگونه است؟
    اگر به همین روال پیش برود، اسپانسر و حامی نباشد که از فوتبال حمایت کند قطعاً تأثیرات بسیار منفی بر فوتبال خواهد گذاشت و انگیزه ای برای فوتبالیست‌ها نخواهد ماند که تمرینات خود را ادامه دهند به واقع فوتبال این شهر نابود می‌شود.

    به نظر شما فوتبال کردستان از نظر بازیکن شرایط حضور در لیگ 2 کشور را دارد؟
    بله، من قول می‌دهم اگر حامی مالی قوی در استان باشد که تیم را حمایت کند با بازیکنان و کادر فنی بومی استان می‌توانیم به راحتی در لیگ 2 فوتبال کشور حضور داشته باشیم و حتی مدعی حضور در لیگ یک هم باشیم، چون اکنون بازیکنان کردستانی بسیاری در لیگ برتر و لیگ دسته یک فوتبال کشور حضور دارند که دوست دارند برای تیم استان خود بازی کنند.

    حدود 7 سال است در تیم ملی فوتبال ناشنوایان بازی می‌کنید در طول این سال‌ها حمایت مسئولین از شما چگونه بوده است؟
    در طول این سال‌ها آقای جولایی مدیرکل ورزش و جوانان و آقای تیمور جعفری رئیس هیأت ناشنوایان کردستان قبل و بعد از اعزام به مسابقات حامی ما بوده‌اند که قدردان آنها می‌باشم.

    شرایط تمرین ناشنوایان در کامیاران چگونه است؟
    من خود همراه ورزشکاران عادی تمرین می‌کنم و اطلاع دقیقی از دیگر ورزشکاران ناشنوا ندارم تا حدی که اطلاع دارم ورزشکاران هیأت ناشنوایان سالن و سانس اختصاصی در اختیار ندارند که تمرین کنند به ناچار همراه سایر ورزشکاران در رشته های مختلف مشغول تمرین هستند.

    از خاطرات و تلخ شیرین ورزشی خود بگویید؟
    در رقابت‌های المپیک ناشنوایان برزیل تیم ایران بعد از 8 ماه تمرین مستمر با هدف قهرمانی در این مسابقات حضور پیدا کرد که متأسفانه در مرحله یک هشتم نهایی در وقت اضافه با نتیجه 2 بر یک مغلوب تیم فرانسه شدیم که تلخ‌ترین خاطره ورزشی من را رقم زد و زمانی که در رقابت‌های قهرمانی آسیا 1400 کیش به همراه تیم ملی ایران قهرمان شدیم شیرین‌ترین خاطره من است.

    برنامه آینده شما چیست؟
    در حال حاضر هفته ای 6 جلسه تمرین می‌کنم و برای حضور در پنجمین دوره رقابت‌های جام جهانی ناشنوایان که قرار است مهر ماه در مالزی برگزار شود، آماده می‌شوم، امیدوارم بعد از حضور در این رقابت‌ها و کسب مدرک کارشناسی تربیت بدنی در یک دستگاه دولتی استخدام شوم.

    آرزو و الگوی ورزشی شما؟
    آرزوی حداقلی من بازی در یک تیم لیگ برتری است و رونالدو الگوی فوتبالی من است.

    سخن پایانی …
    از مسئولین درخواست دارم به فکر جذب اسپانسر قوی برای ورزش به خصوص فوتبال باشند که بتوانیم حداقل یک تیم در لیگ دسته 2 داشته باشیم در پایان از همه مربیانی که برای پیشرفت من تلاش کرده‌اند، مختار حسینی، حمید امامی، فریدون فاتحی، محمد حسین ضیایی و قادر تیموری مربیان تیم ملی ناشنوایان، آقای جعفری رئیس هیأت استان و ابراهیمی رئیس هیأت ناشنوایان کامیاران تشکر و قدردانی می‌کنم.

  • مصائب آریسا در راه ملی پوش شدن

    مصائب آریسا در راه ملی پوش شدن

    • ورزش را با چه رشته ورزشی شروع کردید؟
      از دوران مدارس با رشته فوتبال ورزش را شروع کردم و اولین مربی من سیران محمدی بود.
    • چرا فوتبال را انتخاب کردید؟
      به طور اتفاقی وارد این رشته شدم، اما وقتی در چند مسابقه گلزنی کردم عاشق این رشته شدم و حتی به عنوان توپ جمع کن در کنار زمین فوتبال بوده‌ام، بعد از انتخاب شدن در تیم منتخب مدرسه و حضور در رقابت‌های آموزشگاهی در مدرسه فوتبال وچان ثبت نام کردم و بعد از شش ماه تمرین به تیم بزرگسالان این باشگاه که در لیگ برتر حضور داشت، پیوستم.
    • چه سالی حضور در مسابقات لیگ برتر فوتبال بانوان را تجربه کردید؟
      سال 1400 که اولین حضورم در تیم زارع باتری بود به دلیل اینکه 14 سال سن داشتم کارت بازی برایم صادر نشد، اما در سال دوم به جز چند بازی اول که در اردوی تیم ملی بودم در بقیه بازی‌ها به طور کامل برای تیم زارع باتری در لیگ برتر فوتبال بانوان بازی کردم.
    • در کدام پست بازی می‌کنید؟
      من تخصص بازی در چند پست از جمله وینگر چپ، راست و فروارد را دارم در بازی‌های تیم ملی هم اغلب به عنوان بازیکن پشت سر مهاجم بازی می‌کردم.
    • چگونه به تیم ملی راه پیدا کردید؟
      سال 1400 در مرحله اول استعدادیابی که در سطح استان برگزار شد از میان 50 نفر انتخاب شدم و به مرحله دوم استعدادیابی منطقه ای در کرمانشاه راه پیدا کردم و بعد از آن هم به اردوهای تیم ملی در کرمان، شیراز و تهران دعوت شدم و به طور کلی از میان 3700 نفر به عنوان یکی از 20 بازیکن نهایی تیم ملی نوجوانان انتخاب شدم.
    • در کدام بازی برای اولین بار پیراهن تیم ملی را به تن کردید؟
      سال 1401 بعد از حضور در چندین مرحله اردو انتخابی به همراه تیم ملی نوجوانان به مسابقات کافا زیر 15 سال که در کشور تاجیکستان برگزار شد، اعزام شدم و اولین بازی ملی خود را مقابل تیم ازبکستان تجربه کردم و یک پاس گل دادم. تیم ملی ایران عنوان دوم این دوره از مسابقات را کسب کرد. اسفند سال گذشته دوباره به تورنمنت چهار جانبه در تاجیکستان اعزام شدیم که تیم تاجیکستان را 7 بر صفر شکست دادیم، قرقیزستان را 2 بر صفر مغلوب کردیم و در مقابل ازبکستان 4 بر 1 مغلوب شدیم.
    • در مورد مسابقات اخیر قهرمانی آسیا صحبت کنید؟
      بعد از برگزاری دو مرحله اردو به مسابقات مقدماتی نوجوانان آسیا در کشور اردن اعزام شدیم که در بازی اول به مصاف تیم نپال رفتیم من دقیقه 70 به بازی رفتم و در دقیقه 81 تک گل تیم ملی در این بازی را به ثمر رساندم و به عنوان بهترین بازیکن زمین انتخاب شدم، در بازی دوم با اردن بازی کردیم که با نتیجه 7 بر 1 به پیروزی دست پیدا کردیم و من زننده گل آخر تیم بودم. در نهایت تیم ملی ایران به عنوان تیم اول گروه خود به مرحله دوم مسابقات قهرمانی نوجوانان آسیا راه پیدا کرد.
    • برنامه آینده تیم ملی نوجوانان چیست؟
      در خرداد ماه اردوی تیم ملی دوباره شروع می‌شود و چندین مرحله اردو را پشت سر خواهیم گذاشت تا با آمادگی کامل به مسابقات نهایی قهرمانی آسیا که شهریور ماه برگزار می‌شود، اعزام شویم.
    • در راه رسیدن به تیم ملی با چه مشکلاتی مواجه بودید؟
      یکی از مشکلات من حضور در اردوهای تیم ملی است که همیشه پدرم همراه من بوده و اگر این همراهی نبود من هیچ وقت به تیم ملی نمی‌رسیدم! تنها انگیزه من برای ادامه راه، جبران حداقلی زحمات پدرم است. اما مشکل حال حاضر من این است که باید آمادگی خود را برای حضور در اردوهای بعدی تیم ملی حفظ کنم، اما هیچ باشگاه و یا مکانی نیست که من در آن تمرین کنم در حال حاضر فقط یک باشگاه فعال فوتبال بانوان در سطح شهر سنندج داریم که برای تمرین در کنار آن تیم از من شهریه دریافت می‌کند! متأسفانه مربیان فوتبال بانوان سنندج بجای اینکه از من حمایت کنند، همیشه سد راه من بوده‌اند با انجام برخی از کارها بارها روحیه من را تضعیف کردند ولی من به این اقدامات توجهی نکردم با توکل به خدا و حمایت خانواده‌ام تا کنون راه خودم را ادامه دادم و زمانی هم این مربیان به من احتیاج داشته باشند برای سربلندی فوتبال شهرم به آن‌ها کمک خواهم کرد.
    • شیرین‌ترین و تلخ‌ترین خاطره فوتبالی که داشته‌اید؟
      در بازی اول مرحله مقدماتی فوتبال قهرمانی زیر 17 سال آسیا من دقیقه 70 به بازی رفتم و در دقیقه 81 تک گل تیم ملی در این بازی را به ثمر رساندم و به عنوان بهترین بازیکن زمین معرفی شدم این شیرین‌ترین خاطره من بود اما شکست در مقابل ازبکستان در بازی کافا که حق تیم ما باخت نبود تلخ‌ترین خاطره من است.
    • هدف اصلی شما چیست؟
      حضور در تیم ملی بزرگسالان و در نهایت لژیونر شدن هدف نهایی من در فوتبال است.
    • الگوی فوتبالی شما؟
      سرشین کمانگر فوتبالیست کامیارانی که من خیلی چیزها از او یاد گرفته‌ام.
    • به عنوان اولین ملی پوش فوتبال دختران سنندج چه انتظاری از مسئولین دارید؟
      در فضای مجازی از من خیلی حمایت می‌شود متأسفانه در فضای واقعی هیچ حمایتی از من نشده است! به عنوان یک دختر ملی پوش که در اول راه قهرمانی است از مسئولین انتظار دارم از من حمایت کنند تا به ادامه راه امیدوار باشم و با انگیزه بیشتر به فکر کسب افتخار برای استانم باشم.
    • بیشتر اوقات سال را در اردوهای تیم ملی بوده‌اید، این کار به درس و مدرسه شما آسیب نزده است؟
      من سال اول هنرستان تربیت بدنی هستم که در سال تحصیلی جاری بیشتر اوقات در اردوی تیم ملی و مسابقات بودم و نتوانستم در کلاس درس حاضر باشم، متأسفانه خیلی می‌شنیدم برخی‌ها به دروغ می‌گفتند من نه در اردوی تیم ملی هستم و نه در لیگ فوتبال حضور دارم! خوشبختانه با حضور در تیم ملی دروغ‌گو بودن این افراد را ثابت کردم. اما به نظر من درس و ورزش لازم و ملزوم یکدیگر هستند باید به هردو اهمیت داده شود.
    • سخن پایانی …
      من به این جمله که «خواستن توانستن است» خیلی اعتقاد دارم، خیلی خوشحالم که از یک استان محرم و بدون امکانات با اتکا به خدا و حمایت خانواده‌ام توانستم به تیم ملی راه پیدا کنم که جا دارد از مدیرکل ورزش و جوانان کردستان، رئیس و نایب رئیس هیأت فوتبال استان، آقای القاسی کارشناس تربیت بدنی آموزش و پرورش ناحیه دو سنندج، مدیریت و کادر آموزشی هنرستان تربیت بدنی خدیجه الکبری تشکر و قدردانی کنم.

    پدری که یک تنه خط شکن مسیر موفقیت دخترش شد

    داریوش کوه گرد
    داریوش کوه گرد

    در فوتبال کردستان دختران مستعد زیادی وجود دارند که به دلیل نبود یک حامی نتوانستند استعدادهای خود را شکوفا کنند، اما آریسا کوه گرد همانطور که در مصاحبه حاضر اشاره کرد، به واسطه حمایت همه جانبه پدرش توانسته توانایی‌های خود را به نمایش بگذارد و به تیم ملی برسد به همین خاطر گفتگوی کوتاهی با داریوش کوه گرد پیشکسوت، مربی کشتی و پدر آریسا انجام داده‌ایم.

    • به عنوان پدر یک بازیکن ملی پوش با چه مشکلاتی مواجه بودید؟
      در طول این چند سال تنها حامی و پشتیبان دخترم خودم بوده‌ام برای او هزینه کردم، یکی از مشکلات ما نبود یک باشگاه و یا تیم برای تمرین آریسا بوده و هست به همین دلیل مجبوریم هر روز در یک جا تمرین کنیم و اکنون هم که از تیم ملی برگشته به دنبال جایی هستیم که بتواند آمادگی خود را حفظ کند! یک بازیکن ملی پوش برای حفظ آمادگی نیاز به تمرینات بدن‌سازی و محلی برای تمرین فوتبال دارد که متأسفانه این امکانات برای دختر من فراهم نیست و خودم به تنهایی باید تمام شرایط مادی و معنوی را برای او فراهم کنم.
    • دلیل اینکه با همه این مشکلات که وجود دارد اما باز هم از دست از حمایت دخترتون برنداشتید، چه بوده است؟
      وقتی دیدم دخترم مستعد است و علاقه دارد فوتبالش را ادامه دهد من هم به عنوان یک پدر و فرد ورزشی وظیفه داشتم زمینه را برای بروز استعداد و پیشرفت او فراهم کنم هر چند خیلی سختی کشیدم اما خوشبختانه با حضور در تیم ملی توانستیم مزد تلاشمان را بگیریم.
    • شما چه انتظاری از مسئولین دارید؟
      من به عنوان پدر یک ورزشکار ملی پوش از مسئولین انتظار دارم، مشوق و حامی ملی پوشان باشند به نفراتی مثل دختر من که نمونه آن‌ها در جامعه کم هستند، کمک کنند که بیشتر شناخته شوند و به الگویی برای دیگران تبدیل شوند که به سمت ورزش بیایند و باعث ایجاد انگیزه بیشتر برای دیگر ورزشکاران شوند تا راه آن‌ها را ادامه دهند چون یکی از راهای پیشگیری از بروز ناهنجاری‌ها در جامعه پرداختن به مقوله ورزش و فعالیت‌های ورزشی است. با حمایت از نفرات ملی پوش می‌توانیم آینده ورزش در همه رشته های ورزشی را تضمین کنیم چون ملی پوشان با حضور در اردو و مسابقات مختلف بین‌المللی تجارب ارزشمندی کسب می‌کنند که می‌توانند این تجربه ها را در اختیار علاقمندان قرار دهند و این کار باعث پیشرفت بیشتر ورزش خواهد شد.
  • ورزش های هوایی کردستان نیازمند هدایت خلاقانه

    ورزش های هوایی کردستان نیازمند هدایت خلاقانه

    • از چه سال و چه رشته ای ورزش را شروع کردید؟
      از سن 6 سالگی با ژیمناستیک ورزش را شروع کردم و در 8 سالگی وارد رشته بسکتبال شدم تا 14 سالگی این ورزش را ادامه دادم بعد از آن به هوانوردی علاقه پیدا کردم تا کنون هم در این رشته فعالیت می‌کنم.

     

    • از چه سالی به عنوان رئیس کمیته ورزش‌های هوایی کردستان منصوب شدید و چه اقداماتی انجام داده‌اید؟
      در شهریور ماه سال 1400 با پیشنهاد رئیس هیأت انجمن‌های ورزشی کردستان با حکم رئیس انجمن ورزش‌های هوایی کشور به عنوان رئیس این کمیته منصوب شدم و از همان روز فرایند اصلاح و ارتقا این ورزش را در کردستان آغاز کردم و در آن زمان فقط دو شهرستان سنندج و مریوان فعال بودند، ولی اکنون پس از 2 سال فعالیت مداوم این ورزش در 6 ایستگاه شهرستانی شامل شهرستان‌های سنندج، کامیاران، مریوان، بانه، سقز و قروه فعال است و حدود 300 نفر در رشته هوانوردی در سطح استان مشغول ورزش هستند. همچنین در صورت سفر ورزشکاران از سایر استان‌ها به شهرستان‌های کردستان دارای مسئولین متخصص جهت راهنمایی، هماهنگی‌ها و در نتیجه میزبان بهتری برای مهمانان این ورزش هستیم.

     

    • با چه شناختی از رشته هوانوردی مسئولیت این کمیته را در کردستان قبول کردید؟
      در سال‌های متوالی که در استان‌های دیگر مشغول فعالیت‌های هوانوردی و سایر امور بودم مطالب مرتبط حوزه هوانوردی و گاهی اوقات مطالبی در خصوص ورزش‌های هوایی را در صفحات مجازی منتشر می‌کردم اما چیزی که باعث تعجب من شد عدم اطلاع کافی مردم استان خودمان در خصوص این رشته بود و بارها از من سؤال میکردند که آیا امکان دارد در کردستان هم آموزش دید و پرواز کرد؟ یا کجا ثبت نام کنم که پرواز را یاد بگیرم؟ و در واقع این سؤالات یکی از عوامل اصلی ورود شخص من جهت برسی دلایل منفعل بودن و توسعه‌نیافتگی این رشته کردستان بود، پس از برسی هایی که انجام دادم متوجه چندین ضعف در سیستم مدیریتی این ورزش شدم که در چهار بند عنوان می‌کنم. نخست آن که از سن این ورزش در کردستان 22 سال گذشته بود اما فقط یک مربی فعال و رسمی فدراسیون داشتیم، دوم؛ این ورزش تنها در دو شهرستان سنندج و مریوان فعال بود و سایر شهرستان‌های استان از این ورزش بی نصیب بودند، سوم؛ هیچ سایت پروازی رسمی و ثبت شده ای در سطح استان وجود نداشت و چهارم این که کردستان به صورت انحصاری به درگاه واردات و فروش تجهیزات یکی از برند های خارجی توسط نماینده های منطقه ای تبدیل شده بود و چون این واردات به صورت غیر رسمی و قاچاق انجام می‌گرفت در نتیجه سودی برای جامعه ورزشی نداشت و تنها با قیمت‌های بالاتر جهت فروش به پایتخت و شهرهای بزرگ ارسال می‌شد. بنابراین از وضعیت این رشته در استان اطلاع کافی داشتیم از همان روز اول قبول مسئولیت در فکر حل این مشکلات و ساماندهی کمیته ورزش‌های هوایی بودم.

     

    • تاریخچه ای از ورزش‌های هوایی استان را بیان کنید؟
      تولد ورزش‌های هوایی در کردستان با خرید اولین بال پروازی پاراگلایدر در سال 1380 توسط استاد رضا زندی آغاز شد و بعد ها توسط استاد ناصر ابراهیمی ادامه پیدا کرد و می‌توان گفت که این ورزش در کردستان هم اکنون 22 ساله است، اما با توجه ویژگی‌های خاص این ورزش و اتفاقاتی که برای آن در طول این 22 سال رخ داده از نظر بنده سن حرفه ای و مفید آن از زمان شروع تا به امروز معادل 7 سال است! سقوط آزاد، هنگ گلایدر، پاراگلایدر، پاراموتور، رادیو کنترل و بانجی جامپینگ جز شاخه های اصلی این ورزش هستند اما در کردستان ورزش‌های هوایی تنها با نام پاراگلایدر شناخته شده است.

     

    • برای فعال سازی رشته های دیگر ورزش‌های هوایی چه اقداماتی انجام داده‌اید؟
      رشته مدل (پرواز هواپیماهای مدل) یکی از زیر مجموعه های کمیته ورزش‌های هوایی است که شامل هواپیما، هلی‌کوپتر و پهپاد است طی بازدیدی که از سایت‌های پروازی شهرستان کامیاران داشتیم اقدامات اولیه برای راه اندازی سایت پروازی هواپیما های مدل در این شهرستان انجام شده که امیدواریم به زودی شاهد فعال شدن این رشته در استان باشیم.

     

    • در بحث آموزش مربیان اقدام خاصی انجام داده‌اید؟
      در زمانی که این مسئولیت به من واگذار شد فقط یک مربی ورزش‌های هوایی در استان بود، اما با تلاش‌های این کمیته در دو سال گذشته تعداد دو نفر از خلبانان پس از ارزیابی سطح و برگزاری کلاس‌ها و دوره های فشرده در داخل استان، جهت سنجش سطح علمی و عملی به پایتخت اعزام شدند و هر دو موفق به قبولی در آزمون‌های دوره مربیگری انجمن ورزش‌های هوایی کشور شدند و هم اکنون تعداد مربیان استان ارتقا یافته است و آموزش ورزشکاران و توسعه این ورزش با سرعت بیشتری در حال انجام است.

     

    • در طول دو سال گذشته آیا مسابقه ای برگزار کرده‌اید؟
      بله، در خردادماه سال 1401 با مساعدت و همکاری‌های اداره کل ورزش و جوانان کردستان، برای اولین با در سطح کشور در مریوان میزبان برگزاری مسابقات بین‌المللی فرود دقت پاراگلایدینگ با استاندارد جهانی Cat2 fai بودیم که این میزبانی باعث درخشش، معرفی مجدد ظرفیت‌های جغرافیایی و طبیعت کردستان به میهمانان و خلبانان حاضر در این رقابت‌ها شد.

     

    • از مشکلاتی که رشته هوانوردی با آن مواجه است، صحبت کنید؟
      ما در طول این 2 سال با چالش‌هایی مواجه بودیم که شاید بخش زیادی از آن ریشه در عدم مدیریت صحیح وعدم حل موانع در هیأت های گذشته بوده است، هم اکنون دو نهاد سازمان هواپیمایی کشور و انجمن ورزش‌های هوایی کشور هر دو به صورت موازی در حال آموزش و صدور گواهینامه پرواز با پاراگلایدر هستند و در مواقع مختلف دچار اختلاف نظر می‌شوند که کدام یک از آن‌ها متصدی اصلی مدیریت این حوزه است.
      انجمن ورزش‌های هوایی و فدراسیون با استدلال بر اینکه پاراگلایدر یک ورزش است طبعاً در حیطه وزارت ورزش و فدراسیون قرار می‌گیرد اما سازمان هواپیمایی با این نظر چندان موافق نیست و مدیریت کلیه وسایل پرنده غیر نظامی را جز اختیارات این سازمان می‌داند و همین موضوع اغلب باعث نامه نگاری‌های مختلف از سوی این نهاد جهت توقف فعالیت‌های ورزش هوایی در استان‌ها می‌شود و کردستان نیز به از این داستان بی نصیب نشده و هر ساله نامه های بسیاری به اداره کل ورزش و جوانان جهت توقف فعالیت پاراگلایدینگ به خصوص در شهرستان مریوان می‌شود و خواهان کسب مجوز مستقل از این سازمان هستند اما ضمانت اجرای این ممنوعیت پرواز در استان‌ها بر عهده اداره کل ورزش و جوانان و ارجاع به اداره شهرستان مربوطه است.
      می‌توان گفت که با همکاری و مساعدت اداره کل ورزش استان می‌توان ساز و کار مناسبی جهت حل این موانع پیدا و آن را اجرایی کرد، تا امروز چندین جلسه با همین موضوع برگزار شده است اما اگر این فعالیت‌ها و مشکلات از گذشته و توسط هیأت های گذشته پیگیری و دنبال می‌شد قطعاً امروز دنباله رو موضوعات جدیدتری راستای توسعه ورزش‌های هوایی استان بودیم اما هنوز طبق رسالت خود تلاش می‌کنیم جایگاه ورزش‌های هوایی کردستان را ارتقاء دهیم.

     

    • برای معرفی بیشتر رشته های هوانوردی چه اقداماتی انجام داده‌اید؟
      مسئولین قبلی در زمینه معرفی این رشته کوتاهی کردند و به همین خاطر اکثر مردم و حتی برخی از مسئولین ادارات ورزش و جوانان هیچ شناختی از رشته های هوانوردی ندارند! اولین اقدام ما فعال کردن هیأت های شهرستانی بود در حال حاضر 6 شهرستان فعال می‌باشند در این شهرستان‌ها اگر کسی علاقمند به پرواز باشد، اطلاع رسانی شده است که به کجا مراجعه کند این کار ما باعث شده در شش شهرستان استان افراد علاقمند به طور اصولی و قانونی آموزش ببیند در حال حاضر 300 خلبان فعال در استان کردستان داریم که ما به این تعداد قناعت نمی‌کنیم در صدد افزایش آمار ورزشکاران سازمان یافته هستیم.

     

    • افراد علاقمند به رشته هوایی باید از کجا کار خود را شروع کنند؟
      یکی از ویژگی‌های رشته های هوایی داشتن تجهیزات ویژه و گران قیمت است به طور که حداقل قیمت یک بال آموزشی 25 میلیون تومان است. اما افراد علاقمند به پرواز می‌توانند به هیأت های شهرستانی مراجعه کند ما تجهیزات آموزشی را در اختیار آنان قرار می‌دهیم یعنی در ابتدای آموزش، نیاز به تهیه تجهیزات ندارند بعد از آموزش اگر علاقمند به ادامه کار بودند می‌توانند تجهیزات اختصاصی تهیه کنند. هزینه آموزش پرواز هم طبق تعرفه امسال در کل کشور 15 میلیون تومان است که ما در استان کردستان حدود 6 میلیون تومان دریافت می‌کنیم و تعداد جلسات آموزشی هم متغیر است بستگی به استعداد فرد و شرایط آب و هوایی دارد.

     

    • چند سایت پروازی در استان کردستان داریم، کدام سایت شرایط بهتری نسبت به بقیه دارد؟
      چندین سایت پرواز در استان وجود دارد که متأسفانه هیچ کدام سایت رسمی و ثبت شده نیستند اما سایت پروازی مریوان به خاطر آب شیرین دریاچه زریوار، امنیت و مناظر زیبا یکی از بهترین سایت‌ها پرواز کشور است.

     

    • برای توسعه بیشتر این رشته چه انتظاری از مسئولین دارید؟
      اداره کل ورزش و جوانان همیشه با ما تعامل و همکاری لازم را داشته است اما با برخی از ادارات ورزش و جوانان شهرستان مشکل داریم چون در گذشته چارچوب خاصی برای این رشته وجود نداشت و برخی از مسئولین بر اساس همان دیدگاه قدیم به این رشته نگاه می‌کنند و در انتخاب رئیس کمیته هوانوردی شهرستان‌ها کارشکنی می‌کنند و اجازه نمی‌دهند طبق اصول قانونی کار را پیش ببریم.

     

    • برای بخش قهرمانی چه برنامه ای دارید؟
      چندین برنامه استعدادیابی را اجرا و چند ورزشکار مستعد را انتخاب کردیم، اما در استان فقط 3 مربی درجه سه داریم که برای پیشرفت بیشتر این نفرات آن‌ها با استان‌های دیگر که مربی درجه یک دارند اعزام می‌کنیم تا سطح فنی خود را بالا ببرند و در آینده شاهد قهرمانی آن‌ها در سطح کشور باشیم.

     

    • آینده رشته های هوای در کردستان را چگونه می‌بینید؟
      با توجه به برنامه ریزی اصولی که داشته‌ایم اگر اجازه بدهند و همکاری کنند تا بر همین اساس جلو برویم آینده روشنی در انتظار این رشته در دو بخش همگانی و قهرمانی است چون از نظر زیرساخت، افراد علاقمند و استعداد شرایطی مناسبی برای دو بخش همگانی و قهرمانی فراهم است.