برچسب: فوتبال کردستان

از نحوه ورود خود به فوتبال بگویید؟
به دلیل اینکه برادرانم اکثراً فوتبالیست بودند در سن ۹ سالگی و با توجه به علاقه شدید به فوتبال زیر نظر آقای فرج زنده دلان معلم ورزش و همچنین آقای عطا کریمی ریاست پیشین اداره ورزش و جوانان دیواندره به مسابقات آموزشگاهی استان اعزام و انتخاب شدم در مقطع راهنمایی و دبیرستان هم زیر نظر استاد جلال حسینی چندین بار در مسابقات آموزشگاهی استان شرکت کردم همچنین همراه با زنده یاد جلال نسرینی، ناصر امینی، عزیز دهقان، بهاءالدین بهرامی، زنده یاد رضا غنیمی، خالد اشرفی، فرهاد شریف پور و اقبال دهزنی چندین بار در مسابقات نوجوانان و جوانان کشوری بازی کردم و دو دوره آقای گل نوجوانان و آموزشگاهی استان شدم در سال ۷۶ متأسفانه رباط صلیبی پاره کردم تا حدی از فوتبال دور شدم.

چطور شد وارد دنیای قضاوت و داوری شدید؟
با توجه به علاقه زیادی که به داوری داشتم در سال ۱۳۷۸ با مدرسی استاد کریم پور در سنندج موفق به اخذ درجه سه داوری شدم، در سال ۸۳ درجه 2 و در سال ۸۷ زیر نظر استاد خوشخوان مدرک درجه یک داوری را اخذ کردم.

از قضاوت در مسابقات استانی و کشوری بگویید؟
چندین مسابقات مجتمع و کشوری لیگ سه و لیگ‌های پایه را قضاوت کردم. علاقه ای به قضاوت مسابقات کشوری نداشته و ندارم چون هدفم خدمت به فوتبال شهرم بود و زیاد به داوری در لیگ‌های کشوری علاقمند نبودم.

داوری در دیواندره از دیرباز تا اکنون به چه صورت بوده است؟
در زمان بنده فقط آقایان سهراب گوران که به کرج رفتند و فریق مولودی که‌ایشانم داوری را رها کردند حضور داشتند بعد چند سال هیمن نوربخش و میلاد کهزادی وارد عرصه قضاوت شدند که این دو نفر هم به سنندج رفتند و تنها خودم بار داوری شهرستان را به دوش گرفتم، الان ۲۵ سال است که عاشقانه قضاوت می‌کنم و رکورددار قضاوت در استان هستم بیشترین داربی ها و فینال‌های ادوار مختلف در همه رده ها را قضاوت کردم و چندین دوره بهترین داور استان شدم .

راز موفقیت ابراهیم علوی در این سن و سال چیست؟
من هر روز تمرین می‌کنم با نزدیک ۵۰ سال سن هنوز آمادگی بدنی خودم را حفظ کردم و علاقه دارم همیشه تمرین و قضاوت نمایم.

یک داور موفق چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟
از علاقمندان به داوری استدعا دارم همیشه تمرین آمادگی بدنی داشته باشند مهم‌ترین ویژگی یک داور موفق شهامت اعلام خطا و حق را به حقدار دادن است همچنین جوانان باید به پیشکسوتان داوری احترام بگذارند در کلاس‌های پیش فصل حضور فعال و با انگیزه ای داشته باشند، از اشتباه داوری درس بگیرند و همیشه امیدوار به آینده باشند. داوری شغل نیست عشق است و من زندگی خودم را در مسیر خدمت به داوری استان و شهرم نمودم چون علاقه داشتم.

وضعیت داوری در دیواندره نسبت به گذشته چه تفاوتی داشته است؟
قبلاً حدود بیست سال تنها داور شهرستان بودم و گاهی محمود صدقی، انور حمیدی، مهدی جمینی و چند داور قدیمی کمک حال بودند. اما خوشبختانه الان با انتخاب میلاد کهزادی به عنوان ریاست کمیته داوران دیواندره که خودشان در لیگ یک و برتر کشور قضاوت می‌کند و طرز تفکر ایشان درباره استفاده از داوران جوان خوشبختانه وضعیت داوری مطلوب شده و داوران جوان زیادی چون عرفان تیموری ، مجتبی آقازاده ، شاهین امینی و چندین جوان دیگر همراه امیر شهبازی قضاوت‌های زیادی انجام می‌دهند و تا حدودی مشکل کمبود داور حل شده ولی باز هم نیازمند هستیم جوانان رغبت بیشتر برای داوری داشته باشند.

از ورود به عرصه قضاوت پشیمان نیستی؟
اگر به گذشته برگردم باز هم داوری خواهم کرد و به استان و شهرم خدمت می‌کنم هیچ چشم داشتی از کسی نداشته و ندارم و هیچ ابلاغیه داوری را پس ندادم هیچ بازی من نیمه تمام نشده و تمام شهرهای استان برای داوری رفتم و تمام مربیان و سرپرستان و اکثر بازیکنان استان من را می‌شناسند با همه دوستانه و صمیمانه رفتار کردم سعی کردم همیشه خوش رفتار و خوش کلام با همه باشم و متعاقباً همه بازیکنان و مربیان بنده را دوست دارند و به احترام رفتار می‌کنند خیلی‌ها به بنده لطف دارند با تلفن و در فضای مجازی به بنده نیرو و انرژی می‌بخشند که سپاسگزار همه هستم.

به حقت در داوری رسیدی؟
چندین بار در داوری به من ظلم شد اما هیچ‌گاه اعتراض نکردم شاید حق من در دهه هشتاد بیشتر از لیگ سه ایران بود. و علی رغم اینکه آقای شاهو اصلانی ریاست محترم کمیته داوران خیلی زحمت می‌کشند اما متأسفانه مشکلاتی در امر داوری و داوران استان از جمله نبود اسپانسر برای داوری نبود امکانات رفاهی و استراحتگاه و اماکن تمرینی خوب برای داوران، دستمزد خیلی کم و متأسفانه حمایت خیلی کم از داوران از مهم‌ترین مشکلات داوری به شمار می‌رود که امیدوارم هیأت فوتبال استان و شهرستان در حل آن کوشا باشند.

بهترین قضاوت ابراهیم علوی در چه مسابقاتی بوده است؟
همیشه سعی کرده‌ام بهترین قضاوت‌ها را انجام دهم ولی بهترین داوری‌ام به نظرم بازی نونهالان استقلال تهران با تیم دیواندره، فینال جام حذفی سال ۸۹ بین نماینده سقز و بانه و بازی عقاب سنندج و شهرداری سقز در استادیوم ملک نیا فکر کنم سال ۹۶ بود که استاد سیروس علیمحمدی بعد از ۱۵ سال دوری به ورزشگاه تشریف آورده بودند و بدترین خاطره داوری بنده روزی هست که دیگر قضاوت نکنم و دوست ندارم چنین روزی را ببینم.

فشار روانی که داوران دارند به چه شکل است؟
البته که همه داورها در امر قضاوت اشتباه دارند چون در لحظه باید صحنه را مشاهده کنند نوع خطا را تشخیص بدهند و جریمه شخصی و تیمی ‌این خطا را بدانند و در لحظه سوت بزنند و از همه مهم‌تر اجرای قانون را مطابق قوانین فیفا انجام دهند، پس احتمال اشتباه در آن هست و مربیان هم در بعضی مواقع داور را مورد اعتراض شدید قرار می‌دهند و تماشاچیان هم همین طور، ولی در این مواقع داوری موفق هست که تمرکز بالا داشته باشد و بتواند راحت با این موانع کنار بیاید، خودم معمولاً سعی کردم که کمترین اشتباه را داشته باشم، ولی اگر موردی هم پیش آمده باشد با تمرکز بالا برخورد کردم و نگذاشتم رفتار مربیان بازیگران و حتی تماشاچیان به نحوه قضاوت من خدشه وارد کند و تنها فکرم این بوده که حقی از تیمی ضایع نشود و همیشه سعی‌ام بر این بوده حق را به حق‌دار بدهم و از قضاوت سربلند بیرون بیایم.

عکس‌العمل شما به توهین بازیکنان چگونه هست؟
البته که بازیکن حق توهین به داوری را در هیچ زمینه ای ندارد و هرگز اجازه همچنین کاری را به بازیکن نداده‌ام و اگر این کار انجام شود حتماً از کارت‌های رنگی برای جریمه آن بازیکن خاطی استفاده می‌کنم.

چه حرفی با علاقه‌مندان به داوری که می‌خواهند وارد این راه سخت شوند دارید؟
داوران باید یاد بگیرند تمرین کنند، از تجربیات استفاده نمایند و به کار ببرند اگر می‌خواهند موفق باشند. آیا می‌دانید اگر هزاران صفحه کتاب بخوانید با یک تجربه برابری نخواهد کرد پس با احترام به بزرگان داوری کشور سعی کنید با احساس نیاز هر چه بیشتر از تجربیات این بزرگان استفاده نمایید.
داوران عزیز انتقاد پذیر باشید و حرف‌های بزرگان را با علاقمندی گوش کنید و بکار ببرید.
زمان می‌گذرد و داوری‌ها می‌آیند، اما باید زیرک و هوشیار باشید که از قافله (علم روز) عقب نمانید در تمامی کلاس‌های داوری شرکت کنید، چرا که در هر کلاس تجربیاتی را خواهید آموخت.
اگر می‌خواهید داور موفقی باشید و قله را فتح کنید باید خالصانه و صادقانه وقت بگذارید، هر روز مطالعه کنید، و به آنالیز بازی‌های داخلی و اروپایی بپردازید.
برای رسیدن به هدف‌های بزرگ باید سختی‌ها را پشت سر بگذارید و صبور باشید، از خیلی از کارهای روزانه خود چشم پوشی کنید یا به عبارتی اوقات شخصی خود را فدا کنید.از ناظران و پیشکسوتان داوری بخواهید شما را راهنمایی کنند و نقاط ضعف و قوتتان را به شما گوشزد نمایند.
داوری فوتبال جزء سخت‌ترین مشاغل دنیا به حساب می‌آید اما در ایران شغل هم حساب نمی‌شود، به نحوی علاقه‌مندی و عشق است. هر شخصی وارد داوری می‌خواهد شود باید از سن پایین حداکثر ۱۸ سالگی داوری را شروع کند، شناخت خوبی از فوتبال داشته باشد، مسلط به زبان انگلیسی باشد یا برای آن برنامه‌ریزی کند، اصل مهم هم عاشق بودن است (کسی که عاشق داوری نباشد نمی‌تواند در داوری به خاطر سختی‌هایی که دارد بماند) در نهایت هرکس که قصد ورود به دنیای داوری را دارد باید این ۴ فاکتور را داشته باشد.

متین پارسا از چند سالگی وارد فوتبال شد؟
فوتبال را از هشت سالگی در مدارس فوتبال شهرستان سقز شروع کردم و در ادامه در تمام رده های سنی برای تیم‌های شهر سقز و تیم‌های آموزشگاهی بازی کردم. در رده سنی جوانان به باشگاه ماشین سازی تبریز رفتم و چهار سال در خدمت باشگاه ماشین سازی بودم و الان دو سال است که در خدمت باشگاه نفت مسجد سلیمان هستم.

از حضور در ماشین سازی به عنوان پله ترقی‌ات صحبت کنید؟
حضور در ماشین سازی آغاز راه حرفه ای فوتبال برای من بود. رده جوانان و امید برای ماشین سازی بازی کردم و افتخار این را داشتم در لیگ برتر و لیگ دسته اول بزرگسالان برای ماشین سازی بازی کنم و از این باشگاه به تیم ملی جوانان و تیم ملی امید برسم و افتخار پوشیدن پیراهن تیم ملی را کسب کنم.

چطور شد نفت مسجد سلیمان را برای ادامه فعالیت ورزشی خود انتخاب کردید؟
بعد از جدا شدن از ماشین سازی پیشنهادهایی از سه تیم لیگ برتری به من رسید که از بین آن‌ها باشگاه بزرگ نفت مسجدسلیمان را انتخاب کردم. سال اول حضورم متأسفانه با سقوط همراه شد و نتوانستیم تیم نفت را در لیگ برتر حفظ کنیم ولی از لحاظ فردی خدا رو شکر توانستم در پایان فصل به تیم ملی امید دعوت شوم، امسال هم تا لحظه آخر جزو مدعیان صعود به لیگ برتر بودیم ولی متأسفانه نشد که تیم را به لیگ برتر برگردانیم و فصل را در جایگاه چهارم به پایان رساندیم.

برای فصل آینده چه تصمیمی دارید؟
فعلاً که در تعطیلات هستم و انشا الله بتوانم با بررسی پیشنهادات تصمیم خوبی را که برای آینده فوتبالی خودم مثمر ثمر باشد بگیرم.

برنامه‌ی متین برای آینده‌ی ورزش حرفه ای چیست؟
بزرگ‌ترین افتخار برای هر فوتبالیستی پوشیدن پیراهن تیم ملی بزرگسالان است که امیدوارم که این افتخار نصیب من هم بشود و در ادامه برنامه‌ام این است که بتوانم در فوتبال اروپا بازی کنم.

مهم‌ترین نکته ای که در انتخاب تیم به آن توجه می‌کنید چه چیزی است؟
مهم‌ترین مسئله برای انتخاب تیم به نظر من امکانات باشگاه از لحاظ سخت افزاری و مالی و کار کردن با مربی که درک متقابل از همدیگر داشته باشیم و باشگاهی که بتواند به پیشرفت فوتبالم کمک کند است.

چه تفاوتی بین فوتبال استان با استان‌های دیگر وجود دارد؟
به نظر من مهم‌ترین تفاوت نبود باشگاه و تیم‌هایی در سطح اول فوتبال کشور است که این به دلیل نبود اسپانسر های مالی و عدم سرمایه گذاری در فوتبال است. در استان ما استعداد های بسیار خوبی وجود دارد که باید برای ادامه فوتبالشان به استان‌های دیگر بروند و سختی‌های زیادی را تحمل کنند. یکی دیگر از تفاوت‌ها نبود امکانات سخت افزاری در استان است به طوری که حتی یک استادیوم معمولی هم در سطح استان مشاهده نمی‌کنیم.
همان طور که عرض کردم نبود اسپانسر های مالی باعثمی شود که نه در رده های پایه و نه در رده بزرگسالان باشگاه‌هایی در لیگ‌های معتبر کشور نداشته باشیم که بتوانیم استعداد های بسیار خوبی که در استان کردستان هستند را به نمایش بزاریم.

بهترین مربی که تا به کنون با وی کار کردی؟
با مربی‌های بزرگ زیادی کار کردم و از هر کدام چیزهای زیادی یاد گرفتم و واقعاً سخت است که بخواهم یکی را انتخاب کنم.

تا اکنون پیش آمده که بعد از انتخابت پشیمان شوید؟
خوب همیشه تصمیماتی که گرفتم سعی کردم در راستای پیشرفت فوتبالم باشد و قطعاً سعی می‌کنم بهترین تصمیمات را در این راه بگیرم برای همین نمی‌توان بهترین یا بدترین را انتخاب کرد.

چطور توانستی خودت را با آب و هوای مسجد سلیمان وفق بدی و این قدر زود در ترکیب منتخب تیم قرار بگیرید؟
خوب اوایل با آب و هوای آن منطقه مشکل داشتم چون آب و هوای بسیار گرم و شرجی دارد که من اصلاً به آن عادت نداشتم ولی خوب رفته رفته عادت کردم و توانستم خودم را به شرایط آب و هوایی مسجد سلیمان وفق بدهم.

با نفرات زیادی در استان هم بازی بودی راز موفقیت متین پارسا چه بوده که اکنون توانسته ای در سطح اول فوتبال کشور بازی کنید؟
در چند سالی که در داخل استان بازی کردم بازیکن‌های بسیار خوب و با استعدادی وجود داشت که هر کدام می‌توانستند در سطح اول فوتبال ایران بازی کنند ولی چیزی که خیلی اهمیت دارد تلاش و تمرین زیاد است، اینکه برای چیزی که می‌خواهی تلاش کنی و سختی بکشی و از همه مهم‌تر این که تسلیم نشوی، رسیدن به سطح اول فوتبال ایران واقعاً سخت است و برای استانی مثل استان ما که هیچ تیمی وجود ندارد چند برابر سخت‌تر است.

در مورد عملکردت زیر نظر ابراهیم اشکش و قرار گرفتن در تیم پدیده های لیگ دسته اول کشور صحبت کنید؟
خدا رو شکر امسال سال خوبی رو پشت سر گذاشتم و توانستم تأثیر گذار باشم و توانستیم جزو مدعیان صعود باشیم ولی متأسفانه در هفته های آخر یک کم بدشانسی آوردیم و نتوانستیم دوباره تیم را به لیگ برتر برگردانیم ولی خدا رو شکر در آخر توانستم که در ترکیب منتخب فصل قرار بگیرم.

بهترین و بدترین خاطر فوتبالی متین پارسا؟
برای من شیرین‌ترین لحظه در فوتبالم موقعی بود که به تیم ملی دعوت می‌شدم و برای من همیشه بهترین خاطره است. بدترین خاطره هم برای هر فوتبالیستی قطعاً مصدومیت‌هایی است که در دوران فوتبالش پیش می‌اید. من هم دو سه تا مصدومیت بد داشتم که می‌شود گفت بدترین خاطره های فوتبالیم هستند.

چه توصیه ای برای نونهالان و نوجوانان کردستانی که عاشق فوتبال هستند داری؟
پیشنهاد من به افرادی که می‌خواهند فوتبالیست بشوند این است که فقط تلاش کنند و از تلاش کردن خسته نشوند. چون من جوانانی را دیدم که انتظار دارند با مدت کوتاهی تمرین کردن و تلاش کردن به نتیجه دلخواهشان برسند و این غیر ممکن است. اول باید به خدا توکل کنند و از تلاشی که دارند می‌کنند نا امید نشوند شاید اولش با شکست همراه باشد ولی در نهایت نتیجه‌اش را خواهند دید.
نقش کمال پارسا مربی و پیشکسوت ارزنده فوتبال استان در موفقیتت چقدر است؟
افراد زیادی در این مسیر به من کمک کردند که همیشه قدردانشون هستم. ولی کسی که در این مسیر همیشه کنارم حضور داشته پدرم بوده که از اول راه همیشه با حمایت هاشون به من انرژی دادند و همیشه در لحظات تلخ و شیرین کنارم بوده و حامی بنده بودند.

الگو فوتبالی متین پارسا؟
در بین بازیکنان خارجی فوتبال کاکا را دوست داشتم و با او عاشق فوتبال شدم.

به نظرت چه نفراتی در فوتبال کردستان به حقشان نرسیدند؟
من در کنار فوتبالیست‌های زیادی در کردستان بازی کردم و خیلی از آن‌ها واقعاً استعداد زیادی داشتند.
اما اگر بخواهم نام ببرم ما یک نسل طلایی در فوتبال سقز داشتیم که چند سال پشت سر هم توانستیم قهرمان استان شویم و حتی تیم نوجوانان را به لیگ برتر رساندیم، به نظر من از آن نسل حداقل پنج شش نفر می‌توانستند در لیگ برتر ایران بازی کنند که متأسفانه هیچ کدام به حق خودشان نرسیدند.

آرزو فوتبالی شما؟
من پوشیدن پیراهن تیم ملی بزرگسالان و لژیونر شدن در فوتبال اروپا که امیدوارم بتوانم که با لطف خدا در سال‌های آینده به این اهداف برسم.
بهترین فصل فوتبالی؟
بهترین فصل فوتبالی من فصلی بود که در لیگ یک برای ماشین سازی بازی کردم و توانستم عملکرد فردی خوبی از خودم به جا بگذارم و در آخر فصل توانستم به تیم ملی امید برای مسابقات قهرمانی آسیا دعوت شوم.
سخن پایانی؟
در پایان از خانواده‌ام که در این چند سال کنار من سختی کشیدن و همیشه کنارم بودند تشکر می‌کنم. از همه‌ی مربی‌هایی که در این چند سال کمک حال من بودند و همچنین از شما که این فرصت را در اختیار بنده گذاشتید تشکر می‌کنم و در آخر از همه فوتبال دوستان کردستانی که پیگیر وضعیت بنده هستند و همیشه با پیام هاشون از من حمایت کردند قدردانی می‌کنم انشاالله که بتوانم ذره ای از محبتشان را جبران کنم.